Bir derdim var...

Herkese merhaba 22 yasindayim.1 bucun yil once evlendim esim memur.düğünden 1 gün önce aileler arasinda sorun yasandi telefonda tartismislar dugun meselesi yuzunden .kendi babam dugunu iptal etmek istedi ve bana da ister kal isterse emanetinizi (gelinliginizi)alip git dedi bi nevi kovdu şok oldum .esimi aradim ailesiyle birlikte bize geldiler konustular bi sekilde düzeltildi olaylar dügunumuzu yaptik ama hicbirsekilde mutlu olamadim cok kotu gecti her neyse artik evlenmistik .memleketten uzakta yasiyoruz 8 9 saat nerdeyse esim ailemle eskisi gibi olmamisti artik ne aileme gitmek istiyordu nede beni gondermek istiyordu çeyizim çok az çok eksigim vardi evlenirken ailemin durumu kötuydu bulasik makinam vs yok esyalarim falan eskiydi kiz kardesim evlendi herseyi guzel oldu esyalari cok luks ben yine art niyetli bakmadim alsin hakki dedim ama esim kuruntu yapti onlarin ki yeni pahali bizimki eski ve kotu dedi hakliydi biz tayinci oldugumuz icin boyle olmustu esyalarimiz durumumuzda kotuydu ama kiz kardesime en guxeli oldu ben neyse dedim ama esim kabullenemedi . Ne beni gonderdi nede onlar gelsin istedi ailemi gormek istemedi ben ailemi cok seviyorum esimi de seviyorum ikimizin hicbir sorunu yok ama ailemi gorememek beni çok uzuyor esim goreve gitmisti 1 yil once 4 ay kayinvakidemlerde kaldim aileme 1 hafta gittim baskada gidemedim yine izne gidicez onden git bari demisti 4 -5gun kal demisti simdi fikrini degistirmis hani gonderecektin onden dedim susuyor daha once kayin validemde beni arayip oğlum napicak yanliz 4-5 gün rezil olur dedi .ogluna cok duskun ama beni kimse dusunmuyor burda yapayanlizim ne arkadasim ne bisi hickimsem yok pskolojik olarak kotuyum benim ailem sonucta gormek istemiyorsa beni gonderebilir ama onlara ceza cektirmek istiyir beni gormelerini istemiyor .cok ozluyorum onlari kardeslerimi onlarda cok ozluyor bosan bile dediler ama bizim hicbir sorunumuz yokki baska esimi ikna etmek istiyorum cocugumuzdw olmuyor bi yandan onun derdindeyim. cok yiprandim kilo aldim stresten kimse anlamiyir beni derdimi kimseye anlatamiyorum beni sucluyorlar susuyorum saniyorlar konusmuyorum dua ediyorum rahatliyorum ama biyere kadar kayinvalidemler esimle belki konussa yumsar ama konusmuyorlar yardimci olmuyorlar karismiyorlar sanki memjun gibiler. Kendisi oğluna cok duskun kendi yerine koymuyor beni hic bemimde ailem var bende insanim evlendim diye ailemden kopamam ki ...
Bi nebze rahatlamak icin yazdim okuyan arkadaslara simdiden tesekur ederim.