• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Boşanma kararım

çok teşekkür ederim Amin hepimizin hakkında hayırlısı olsun İnşallah,birden çok neden arasın da beni en çok yıpratan şey maddi-manevi sömürülmüş olmaktı,psikolojik şiddet,geçim sıkıntısı,fiziksel şiddet boyutuna ulaştığımız zamanlar da oldu,zaten aynı yaştayız,bir karar alıp erken yaşta evlilik yaptık,sonrasın da eşimin ailesi tarafından(onlarla birlikte yaşadım bir süre eşimle birlikte)psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kaldım,sonrasın da ailem bize destek oldu ve onların boşta kalan evinde yaşamaya başladık,eşimin çalışma hayatına adapte olması uzun yıllarımızı aldı,küçüktü çünkü,ailem o süreçte bize destek oldu,eşim iş hayatına alıştıktan sonra da,her şey güzel gidecek zannederken,bana karşı tavırları değişti,arkadaşlarımla aramı bozdu,beni tamamen yalnız bırakmak için elinden geleni yaptı,dışarı çıkmama bile izin vermiyordu o yıllarda,makyaj yapamıyordum,istediğim gibi giyinemiyordum,çalışmak istiyordum ama ona da hep karşı çıktı,ben yıllarca bu şekilde yaşadım ve bu süreçte maddi olarak hep ailemden destek aldık,zaten düğünümüzden tutun da gelinliğime kadar benim ailem aldı yaptı,eşim hiç bir masraf yapmadı,zaten yapacak durumları da yoktu,ben bunları göze alarak evlendim(şuan ki aklımla çok farklı olurdu her şey ama)çok seviyorduk birbirimizi,evin faturaları,erzağı dışında bir harcaması yok bu eve dair,bana dair de yok,işini eline alması için amcam ona destekte bulundu,tır ehliyeti aldı,şuan güzel bir mesleği var,ama ben yerimde sayıyorum şuan,çocuğumuz yok,ben hiç düşünmedim,o istese de ben onda baba olacak figürü göremedim hiç bir zaman,ailesi her fırsatta bizi rahatsız edip eşimi doldurmaya çalıştı,ben görüşmesem de o görüşmeye devam etti,annesi çok büyük bir problemdi zaten evliliğimizde,ettiğimiz kavgaların büyük çoğunluğu da annesi yüzündendi,evin içinde heryer de bir darbe izi var eşimin sinirlenip kırıp dökmeleri yüzünden,ilk evlendiğimiz de her şey güzeldi ama,zamanla ortak noktalarımız olmadığını da anladım ben,sosyofobim oluştu,dışarı çıkamıyorum,arkadaşım kalmadı,ailem boşanma konusun da çok katı bir aile,benim boşanmamı istemiyorlar özellikle de annem,ağlayıp sızlıyor,beni bitirdiniz diyor(ablamlar da boşandığı için)bu kararı da 5 ay önce aldım,sanal ortamdan başka kızların fotoğraflarına bakıp,onlarla sohbet ettiğini yakaladım,bu sohbetler sırasında da ben eş kişisini arıyordum ve bana meşgul olduğunu söylüyordu beni sürekli arayıp darlama diyordu,bunu yakaladıktan sonra ona gösterdim ve o günden beridir boşanma konusu gündemimiz de
Çok doğru karar vermişsin, zaten sna ailen bakıyormuş amcan da verdiği tüm desteği sonuna kadar geri alsın sen de ailene dön.
 
çok teşekkür ederim Amin hepimizin hakkında hayırlısı olsun İnşallah,birden çok neden arasın da beni en çok yıpratan şey maddi-manevi sömürülmüş olmaktı,psikolojik şiddet,geçim sıkıntısı,fiziksel şiddet boyutuna ulaştığımız zamanlar da oldu,zaten aynı yaştayız,bir karar alıp erken yaşta evlilik yaptık,sonrasın da eşimin ailesi tarafından(onlarla birlikte yaşadım bir süre eşimle birlikte)psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kaldım,sonrasın da ailem bize destek oldu ve onların boşta kalan evinde yaşamaya başladık,eşimin çalışma hayatına adapte olması uzun yıllarımızı aldı,küçüktü çünkü,ailem o süreçte bize destek oldu,eşim iş hayatına alıştıktan sonra da,her şey güzel gidecek zannederken,bana karşı tavırları değişti,arkadaşlarımla aramı bozdu,beni tamamen yalnız bırakmak için elinden geleni yaptı,dışarı çıkmama bile izin vermiyordu o yıllarda,makyaj yapamıyordum,istediğim gibi giyinemiyordum,çalışmak istiyordum ama ona da hep karşı çıktı,ben yıllarca bu şekilde yaşadım ve bu süreçte maddi olarak hep ailemden destek aldık,zaten düğünümüzden tutun da gelinliğime kadar benim ailem aldı yaptı,eşim hiç bir masraf yapmadı,zaten yapacak durumları da yoktu,ben bunları göze alarak evlendim(şuan ki aklımla çok farklı olurdu her şey ama)çok seviyorduk birbirimizi,evin faturaları,erzağı dışında bir harcaması yok bu eve dair,bana dair de yok,işini eline alması için amcam ona destekte bulundu,tır ehliyeti aldı,şuan güzel bir mesleği var,ama ben yerimde sayıyorum şuan,çocuğumuz yok,ben hiç düşünmedim,o istese de ben onda baba olacak figürü göremedim hiç bir zaman,ailesi her fırsatta bizi rahatsız edip eşimi doldurmaya çalıştı,ben görüşmesem de o görüşmeye devam etti,annesi çok büyük bir problemdi zaten evliliğimizde,ettiğimiz kavgaların büyük çoğunluğu da annesi yüzündendi,evin içinde heryer de bir darbe izi var eşimin sinirlenip kırıp dökmeleri yüzünden,ilk evlendiğimiz de her şey güzeldi ama,zamanla ortak noktalarımız olmadığını da anladım ben,sosyofobim oluştu,dışarı çıkamıyorum,arkadaşım kalmadı,ailem boşanma konusun da çok katı bir aile,benim boşanmamı istemiyorlar özellikle de annem,ağlayıp sızlıyor,beni bitirdiniz diyor(ablamlar da boşandığı için)bu kararı da 5 ay önce aldım,sanal ortamdan başka kızların fotoğraflarına bakıp,onlarla sohbet ettiğini yakaladım,bu sohbetler sırasında da ben eş kişisini arıyordum ve bana meşgul olduğunu söylüyordu beni sürekli arayıp darlama diyordu,bunu yakaladıktan sonra ona gösterdim ve o günden beridir boşanma konusu gündemimiz de
evlilikler bitebilir. 18 yaşınızda tercihiniz bu olmuş ama 27 yaşınızda artık yeni bri tercihiniz var. kendinizi seçmenize çok sevdim.

besle kargayı oysun gözünü modunda bir eş evlerden ırak.

eğitim durumunuz yeterli değilse kurs vb. ,online eğitimlere kadar seçenekler çok. sizin seveceğiniz alanlara odaklanın.kendinizi sevin ve güzel anılar oluşturun.

annenize boşanmazsam öleyim mi diye duygu sömürüsü yapın siz de. aileler,evlatlarını yenemez.zamanla alışacaktır. rahat olun.bu hayat sizin. öyle birinden kurtulmak en doğal hakkınız.

bu evlilikte bunca zorluktan daha kolay ilerisi inanın her şey yolunu bulacak. gencecik yaşınız daha her şey olur sadece kendinize yüklenmeyin.
 
haklısınız,kendime bunu yapmamalıyım,aldığım ilk kararı bu şekilde düşünerek almıştım,fiziksel olmasa da,zihninde beni aldatması da aldatma :( yine de bu süreçte sürekli olarak vazgeçmem için üzerimde baskı kuruluyor,benim de aklıma soru işaretleri takılıyor,vazgeçeceğimden değil kararımı verdim kesin,ama bunları düşünüp acı çekiyorum yanlış bir karar verdim mi acaba diye,ailem bu meseleyi biliyor ayrıca,annem affetmemi söylüyor ısrarla,evliliğimi bitirmem taraftarı değiller
Fiziksel aldatmamış değil daha eline o fırsat geçmemiş. Emin olun geçse yapar çünkü o eşik geçilmiş, arayışlara girilmiş. Acaba o sizi yakalasa böyle düşünür müydü? Siz evde yemek-temizlik uğraşırken o internette kadınlarla konuşuyor gözünüze baka baka, bu size yapılan ağır bir hakarettir.

18 yaşında evlenmesini bilen erkek ona göre çalışıp çabalayacaktı. Sizi o yaşta evlenmeye iten neydi? Aileniz nasıl tepki verdi evliliğinize? Onlara karşı çıkarak evlendiyseniz belki ondan istemiyorlar diyeceğim ama kararınızın ardında durun. Aldatılmak ve fiziksel şiddet çok büyük şeyler, çok genç yaşta bir evlilik yaptınız diye niye bu adamı ömür boyu çekeceksiniz.
Çok akıllı bir kadınsınız ki eşinizin durumunu anlayıp çocuk yapmamışsınız. Çalışıyor musunuz bilmiyorum ama işiniz yoksa bir iş bulup çalışın ve ayrı eve çıkın, elalem ne der diye bu hayatı çekerseniz her hastalık sizi bulur.
 
Körün gözü açılınca ilk bastonunu kırarmış.
Kendi ailesinden destek ve seygi görmeyen insanlar böyle kalkındırılınca şımarıyor ne yapacağını şaşırıyor heralde.

Ailenize bakmayın. İnsan hayatta nelere nelere alışıyor.
Benim bir ablam ilk boşandığında annem bir buçuk sene ayaklı cenaze gibi gezdi çok korktuk nasıl toparlanacak diye.
Şimdi aynı ablam ikinci kez boşanıyor annem bir an evvel temizlensin hayatından pislik diye bakıyor.
Yani alışırlar..
Buna takılmayın.

İnsanı acabalarla süründüren kendi duygularıdır.

Sevilmediğinizden emin olduğunuz yerde siz ömrümüzden daha fazla vermeyin.
 
kendime okadar kızıyorum ki,onca yıl nasıl sabretmişim diye,şimdi ne yapacağımı bile bilmiyorum,bazen kafam karışıyor diyorum ki ben hata yapıyor olabilirmiyim,boşanırsam ne yapıcam,ailem bana neler diyecek,aslında fiziksel olarak aldatılmadım,bahaneler türetiyorum kafam da,ve ailem de eşimde sürekli olarak baskı kuruyor üzerimde boşanmamam için
Belki fiziksel olarak da aldatıltınız bakın bunu erkekler asla belli etmiyorlar
 
Körün gözü açılınca ilk bastonunu kırarmış.
Kendi ailesinden destek ve seygi görmeyen insanlar böyle kalkındırılınca şımarıyor ne yapacağını şaşırıyor heralde.
Annem böylelerine "ne oldum delisi "der hakikaten bazı insanlar verilen değeri hakedip kaldıramıyor.Yapılan iyilik nankörleştip,kerameti kendinden bilebiliyorlar.Halbuki Annem baba o adama kızından dolayı değer verip adam yerine koyarken,kendini bir halt sanıyorlar.
 
Annenizin ağlaması gerekiyor zaten. Diğer boşanan kardeşleriniz de sizin gibi küçük yaşta evlendilerse o annede bir sıkıntı vardır. Bu bela adamdan kurtuldunuz diye sevineceğine ağlıyorsa bırakın ağlasın. Çocuğunuz olmadığına çok sevindim. Uzaklaştırma kararı vs ne gerekiyorsa aldırın boşanırken. Çünkü boşandığınız kişi siz olmadan kocaman bir hiçmiş. Karaktersiz. Hem fakir hem s.. i büyük.
 
Eğitim alınması gereken yaşlarda kendinizi tanımadan onu tanımadan başlayan ilişkilerde sık görülen bir durum bıkkınlık normal onun tercihlerinin farklılaşması da bu yüzden belki 18 yaşında evlenmek gerçekten iyi bir karar değil .Dilerim daha iyi bir hayatınız olur
 
Ben de 27 yaşında evlendiniz zannettim. Zaten her şeyi sizin aileniz yapmış, ev vermiş, geçindirmiş. Çocuk yok, 27 yaşındasınız henüz boşanmanın en rahat ve kolay hali. Ablanız da boşanmış aile için ilk değil, ajitasyon yapmaya, büyütmeye ne gerek var. Anneniz kendine gelsin, ortada iyi giden bir evlilik yok ki, şiddet, sorumsuzluk, aldatma var. Sizden değerli mi elalemin dediği. Görüntülü arayıp çocuklarını annelerinin gözünün önünde öldüren baba vardı, kadın çocuklardan önce, tek çocuğu varken defalarca boşanmak istemiş, ailesi yapma etme diye engellemiş. Büyük konuşmayayım da kızı boşanıyor diye triplere giren anneleri anlamıyorum.
annem bu süreçte,sanki ben eşime mecburmuşum,ondan ayrılınca hayatım mahfolacakmış gibi davranıyor,nedir bu boşanma korkusu ailemde ki anlamıyorum,özellikle annem,yıllardır şiddet gördüğü ve mağdur edildiği bir evlilikte imkanları olmasına rağmen babamdan asla boşanmadı,yok elalem ne der yok bu yaştan sonra ayrılık olurmu,yok ben sizin için durdum burda diyerek babama katlandı ve benden de bunu bekliyor sanırım
 
Fiziksel aldatmamış değil daha eline o fırsat geçmemiş. Emin olun geçse yapar çünkü o eşik geçilmiş, arayışlara girilmiş. Acaba o sizi yakalasa böyle düşünür müydü? Siz evde yemek-temizlik uğraşırken o internette kadınlarla konuşuyor gözünüze baka baka, bu size yapılan ağır bir hakarettir.

18 yaşında evlenmesini bilen erkek ona göre çalışıp çabalayacaktı. Sizi o yaşta evlenmeye iten neydi? Aileniz nasıl tepki verdi evliliğinize? Onlara karşı çıkarak evlendiyseniz belki ondan istemiyorlar diyeceğim ama kararınızın ardında durun. Aldatılmak ve fiziksel şiddet çok büyük şeyler, çok genç yaşta bir evlilik yaptınız diye niye bu adamı ömür boyu çekeceksiniz.
Çok akıllı bir kadınsınız ki eşinizin durumunu anlayıp çocuk yapmamışsınız. Çalışıyor musunuz bilmiyorum ama işiniz yoksa bir iş bulup çalışın ve ayrı eve çıkın, elalem ne der diye bu hayatı çekerseniz her hastalık sizi bulur.
aslında evliliğim de çok olaylı oldu benim,eşimle flört dönemimdeyken babam bu duruma katlanamadı,ve bana seni evden çıkartmıycam birdaha deyip eşimden ayrılmamı yada evlenip düğünüm bile olmadan nikahtan gitmemi söyledi,babama göre ben babamın başını yere eğdirmişim çünkü,yaşadığımız şehir küçük olduğu için adım çıkmış oldu ona göre,bende bunu eşime anlattım ve evlenelim ozaman ben seni kaybetmek istemiyorum dedi,aslında ayrılmak istemiştim ama eşim benden vazgeçmeyip beni ikna etti,sonra ki süreçlerde de düğünümüzün bütün masraflarını benim babannem karşıladı,ve evlendik,babamın şuan bile bana karşı kini bu olay yüzünden aslında :(
 
Eğitim alınması gereken yaşlarda kendinizi tanımadan onu tanımadan başlayan ilişkilerde sık görülen bir durum bıkkınlık normal onun tercihlerinin farklılaşması da bu yüzden belki 18 yaşında evlenmek gerçekten iyi bir karar değil .Dilerim daha iyi bir hayatınız olur
okadar haklısınız ki,eğitim alacağım o yaşlarda ben evlilik hayatına adım attım,en güzel yaşlarım ve yıllarım,bu sorunlarla ve evin içinde dört duvarın arasında geçti,umarım her şey hepimizin gönlünce olur,çok teşekkür ederimmmm
 
Çok doğru karar vermişsin, zaten sna ailen bakıyormuş amcan da verdiği tüm desteği sonuna kadar geri alsın sen de ailene dön.
evet,amcamla da görüştüm bu konuyu,ben senin için yaptım kızım diyor,onun için yapmadım diyor,eşim de hala amcan bana para verdi yardım etti beni sevdiği için diyor,sen karışamazsın bizim aramızda ki mevzuya diyor
 
okadar haklısınız ki,eğitim alacağım o yaşlarda ben evlilik hayatına adım attım,en güzel yaşlarım ve yıllarım,bu sorunlarla ve evin içinde dört duvarın arasında geçti,umarım her şey hepimizin gönlünce olur,çok teşekkür ederimmmm
Bundan sonrasına bakacaksınız artık inşallah daha iyi daha güzel durumda olursunuz belki bundan sonra kendiniz için yaşarsınız
 
evlilikler bitebilir. 18 yaşınızda tercihiniz bu olmuş ama 27 yaşınızda artık yeni bri tercihiniz var. kendinizi seçmenize çok sevdim.

besle kargayı oysun gözünü modunda bir eş evlerden ırak.

eğitim durumunuz yeterli değilse kurs vb. ,online eğitimlere kadar seçenekler çok. sizin seveceğiniz alanlara odaklanın.kendinizi sevin ve güzel anılar oluşturun.

annenize boşanmazsam öleyim mi diye duygu sömürüsü yapın siz de. aileler,evlatlarını yenemez.zamanla alışacaktır. rahat olun.bu hayat sizin. öyle birinden kurtulmak en doğal hakkınız.

bu evlilikte bunca zorluktan daha kolay ilerisi inanın her şey yolunu bulacak. gencecik yaşınız daha her şey olur sadece kendinize yüklenmeyin.
kendimi geliştirmek için elimden gelen her şeyi yapacağım,geç kaldığımı düşünüyorum ama pes etmeyeceğim,ailemi bu konuda ikna etmek cidden çok zor olacak benim için,dediğim gibi ailem boşanma fobisi olan bir aile,umarım her şey istediğim gibi olur,çok teşekkür ederiö ne güzel yazmışsınız
 
Körün gözü açılınca ilk bastonunu kırarmış.
Kendi ailesinden destek ve seygi görmeyen insanlar böyle kalkındırılınca şımarıyor ne yapacağını şaşırıyor heralde.

Ailenize bakmayın. İnsan hayatta nelere nelere alışıyor.
Benim bir ablam ilk boşandığında annem bir buçuk sene ayaklı cenaze gibi gezdi çok korktuk nasıl toparlanacak diye.
Şimdi aynı ablam ikinci kez boşanıyor annem bir an evvel temizlensin hayatından pislik diye bakıyor.
Yani alışırlar..
Buna takılmayın.

İnsanı acabalarla süründüren kendi duygularıdır.

Sevilmediğinizden emin olduğunuz yerde siz ömrümüzden daha fazla vermeyin.
ne kadar doğru söylediniz,verdiğim onca emeğin karşılığı bu oldu,hayatı düzene girince ilk fırsatta beni çıkardı gözden,bu adama bir yılımı daha vermek bile içimden gelmiyor artık ki 9 yılımı verdim ve sonucu bu oldu,ailem de alışır umarım bu duruma ve beni daha fazla yıpratmazlar artık
 
O evlilikte mutlu değilseniz doğru karar vermişsiniz demektir. Umarım her şey gönlünüzce olur.
çok teşekkür ederim,umarım hepimizin hayatı gönlünce olur,mutlu olduğumu zannetmişim bunca zaman kendimi kandırmışım?yeni anladım biraz geç olsa da
 
Annem böylelerine "ne oldum delisi "der hakikaten bazı insanlar verilen değeri hakedip kaldıramıyor.Yapılan iyilik nankörleştip,kerameti kendinden bilebiliyorlar.Halbuki Annem baba o adama kızından dolayı değer verip adam yerine koyarken,kendini bir halt sanıyorlar.
evet,ailem benim için ona değer verip,bütün maddi imkanları ona sunarken,o kendisine yapıldığını düşünüyordu,çook iyi bir insan olduğunu düşünüyordu sanırım,şimdi de bana diyor ki benim için sen ne yaptın bugüne kadar
 
Annenizin ağlaması gerekiyor zaten. Diğer boşanan kardeşleriniz de sizin gibi küçük yaşta evlendilerse o annede bir sıkıntı vardır. Bu bela adamdan kurtuldunuz diye sevineceğine ağlıyorsa bırakın ağlasın. Çocuğunuz olmadığına çok sevindim. Uzaklaştırma kararı vs ne gerekiyorsa aldırın boşanırken. Çünkü boşandığınız kişi siz olmadan kocaman bir hiçmiş. Karaktersiz. Hem fakir hem s.. i büyük.
çook çok sorunlu bir anne babanın çocuklarıyız maalesef,büyük ablam da ortanca ablam da erken yaşta evlenmediler,onlar üniversite okuduktan sonra evlendiler,ama onların evlilik sürecinde de babam evi kırdı döktü,bize eziyet etti,onlar da babamdan göremedikleri sevgiyi ilgiyi gördükleri ilk erkeğe gitti benim gibi,ve bunun sonucunu az buçuk tahmin edebiliyorsunuzdur,iyi ki çocuğum olmamış diyorum,şimdi benim hayatımdayken elde ettiği şeylerle kendine bir hayat kurabilecek,ama karşıma geçincr sanki hiç bir minnet duymuyor gibi geliyor bana,egosu çok fazla
 
Back
X