Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Evliliğin ilk senesi hır gür kavga oluyor genelde. Benim eşim çok sabırlı olduğu için atlattık şimdi çok pişmanım yaptıklarım için yıprattım üzdüm. 2. Seneden sonra değiştim sakinleştim evliliğim de sakinledi ilk yıl zor atlatırsanız sonraki sene daha sakin geçiyor.
 
Bende sabırlı davrandım ama ayrılık kelimesi çok sık geçmeye başladı ben döndürdüm. ikimiz de istediğimiz için son kez yine şans verdik söz konusu bile olmayacak çok ufak bir tartışma oldu ama son şansı kullanamadık dedi ayrılık dedi yani sonra evler ayrıldı. Ben ona rağmen tekrar konuştum önerilerle geldim umut vermiyorum kafamı toparlayabildiğimde ne olur bilmiyorum dedi. Ben ilk sene adapte olma süreci bunların normalliğini zorluğun farkındaydım her zaman geçeceğini de ama artık gerçekten elimden bir şey gelmiyor bir sonraki yalvarma olur o da beni ve ailemi yıpratıcı bir şey olur artık onu yapamam. Bir ay içinde ondan da adım gelecek gibi gelmiyor
 
En minimum şekilde yaşa küfrü yut,sağa sola yumruk atsın bir köşede pus,adam ayrılalım desin seni annene yollasın,sonra aramasın sormasın sen yine adamın ayaklarına kapan yine çözüm sun,o da götü kalksın gelirimde,gelmemde,bakarız,bizden olmaz bakmayız, saçmalıklarını dinle sonra otur aşk acısı çek,aferin kendine hiç değer verme barışsanız o kalkan eli elbet size inecek çünkü bu leşi her haliyle kabul eden sensin,yer dayağını oturursun.Kendini sevmeyen,kendine değer vermeyen kadınları okudukça deliriyorum,tövbe tövbe evlerden ırak......
 
Evet sizinki ağır olmuş. Eşinin sabırsız olması ve uzlaşmaya yaklaşmaması daha da yıpratmış. Dönüşü zor gibi hayırlısı olsun sizin adınıza.
 
Şiddet durumuna çok karşıyım bana yönelik bir şey yapamazdı öyle bir şey yapacağını ben gerçekten hiçbir zaman düşünmedim. Çok sinir anlarında duvara vurması gibi şeyler evet çok rahatsız edici. Benim bu durumumu inan ki birkaç sene önce olsa ben de belki böyle tepkiler verebilirim ama ben bununla gerçekten çok değişik bir insan oldum kendimi nasıl tam anlamıyla geri kazanacağımı da bilmiyorum çünkü sürekli aklımda o dönüyor tam anlamıyla çıkaramıyorum evet olumsuzlukları siz mesela daha çok söyleyebiliyorsunuz ama ben çok iyi anlarımız odaklıyım sonuçta her gün aralıksız kavga edilmiyor da her gün eğlence mutluluk duygusallık oluyordu bunları geri plana atamıyorum bir kavga çok yükseklerde oluyor ağızdan ayrılık çıkıyor çok kötü tepkiler ama iyiyken işte.. belki daha dava açılmadı bir şeyler tam sonuçlanmadı diye bir umut içine girebiliyorum zaman zaman. Ama sonuçta ayrıyız ayrı düzenler kuruyoruz
 
Gerçekten merak ediyorum adam en dandik sebep yüzünden küfür etmeye başladı,ana avrat hiç durmadan, duvara kapıya yumruk attı,ayrılmak istediğini söyledi peki sonra ??? Hiç mi ne oluyor demediniz soğumadınız mı?? Nasıl bunları yok sayıp koynuna girdiniz ,insan gururuna yediremez , sevişmek bile istemez,kullanılıyorum hissi hiç mi olmadı??? Tamam yeri geliyor bizde tartışıyoruz küfür ,şiddet bile ortada yokken adamı göresim gelmiyor,Siz nasıl bunca şeye rağmen devam edebildiniz???
 
Ben kendim konusunda farkındalık olarak şunu söyleyebilirim benimki çok yüksek bir sevgi değil benimki çok seviyorum kaybetmek istemiyorum değil benimki ciddi bir alışkanlık bağımlılık senelerimi onunla geçirdim çok erken yaştan beri ve çok bağlandım kendimden çok fazla Ödün verdim her şeyimi tamamen ona uyumladım. Bu kadar emeğin boşa gitmesi de benim canımı acıtıyor olabilir. Mesela biri benim için bu kadar çok uğraşsa beni kaybetmemek için çabalasa bana bu kadar bağlı olsa bir kere ben kıyamam zaten bunun kıymetini bilmeliyim diye düşünürüm onun da bu etapta bu kafada olmasını istiyorum sadece. Bir kıymet bilmek bir pişmanlık bir değişim
 
Ayy lütfen döner mi dönmez mi diye düşünüp günlerinizi ziyan etmeyin...En iyisi olsa erkekler için değmez net söylüyorum...26 yaşında evlendim..17-18 gibi tanışmıştık Dünyada tek sen kal seninle evlenmem demiştim..Bir aşık oldum salak anima denk geldi yıllarımı heba ettim.. Sevgiliyken de toksik bir iliskiymis sonradan anladım,aslında severken anlamıyor insan.Dugune bir hafta kala yüzük attım.Uzuntuden 1 hafta da 5 kg verdim.Baristik evlendik hiccc öyle mutlu, sevildigimi hissettiğim bir evlilik yaşamadım..Bittiyse zorlama,bekleme çok gençsin kıymetini bilecek birileri elbet olacak mutlu ol.Simdiki tecrübem ve aklım olsaydı ilk kötü sözünde ilişkiyi bitirir yoluma bakardım.Evlilikten elime kalan tek kârim kızlarım.Yas oldu 44 ve en güzel yıllarım ağlayarak , umarak , sevgisiz geçti..Ben de büyüklerimden böyle hikayeleri duydukça biz farklıyız diye düşünürdüm.Yasayarak öğrenme diye birşey var.Guzellikler sizinle olsun.
 
Size kurduğu cümleler ne kadar çirkin. Siz ceptesiniz, ister döner ister dönmez. O kim ki, bu kadar tepeden konuşuyor gerizekalı.

Adamın kaybetme korkusu sıfır. Bu şekilde hiçbir değeriniz olmaz ve size geri de dönmez zaten. Tedavi olsun önce hasta.
 
Ama değil,siz ödün verdikçe onun gözünde değeriniz bitmiş.Sevgi bağlılık diye verdiğiniz her tavizde küçülmüşte küçülmüşsünüz.Onun mutlu olmasını için uğraşan bir araç olmuşsunuz,ruhu, kişiliği, karakteri yok sayılmış bir araç ve hâlâ buna ısrarla devam ediyorsunuz.Adamı mutlu etmek için çaba sarfettiğiniz kadar keşke kendinizide mutlu etmeye çalışsaydınız, kendi kul hakkınıza girmez adamın gözünde" hiç" olmazdınız en azından ayrılık olsa bile sizden saygıyla bahsedebilirdi,o da yok artık......
 
Benim hakkımda kötü düşünüp kötü konuşmuyor en son ona öneriyle gittiğimde bile bunun tam tersi güç olduğunu falan söyledi ben böyle şeyleri gurursuzluk olarak görmüyorum dedi. Ben de kendimi toparlayabildiğimde sana gelmek istiyorsam bir çekincem olmaz gurur gibi bir şeye girmem gibi bir şeyler söyledi hatta öncelerden bir ara bana sen benden güçlüsün demişti ben son sefer ona çok güçlü göründüm kendimi tamamen yoluna koymuş kendi yolumu çizmiş olarak. Duygularımı açmadım duygusallığa hiç girmedim Ama tabi ağızdan her ayrılık çıktığında benim uğraşmalarım oldu kaç kere o ayrı. Bir gün gelmeye kalkarsa benim için geç olabilme ihtimalini de söyledim
 
Yapmayın ne olur,"sen güçlüsün "dedi diye mutlu olmayın der tabi ,onu bu haliyle kabul edecek birini bulamazsa geri gelmek için kapıları açık tutuyor,evliliğin tüm yükü sizdeydi çünkü paşa hazretleri sizin kadar güçlü değil,ayrılık yüküde,tekrar deneme çabasıda sizin üstünüzde çünkü siz güçlüsünüz,bu numaraları hâlâ yiyen var demek ki yarın gezer dolaşır,daldan dala atlar bu kadar verici alttan alan ,birini bulamazsa kapınıza dayanır."Sen çok güçlüymüşsün hayatını yeniden kurdun ben başaramadım yanımda ol diye"
 
Psikolojik siddetten bir habersiniz galiba. Kendiniz neden bu ortama donmek icin cabaliyorsunuz ? Anne babanizinda boyle bir iliskisimi vardi ?
 
O kendi isteyip çaba göstermiyorsa
Sadece sizin demenizle terapi falan işe yaramaz
İki kişinin karşılıklı kabul edip çaba göstermesi gerekiyor
Boşanmak daha hayrınıza olur sanki
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
`