Bir yıl nişanlı kaldık. Ben onu sevmiştim güya o da beni
fakat nisanliyken anladimki bu aile bana göre değil. Fakat iste yok Nisan atmak ayıptır, yok oyle boyle bugünlere geldik ama düğünümü de batırdılar herseyimi
bir gelin kuaförde ağlar mı
cok büyük sıkıntılar yasadım anlayacağınız. Depresyona girdim hala ilaç kullanıyorum
Barışmayı falan istemiyorum
çünkü biliyorumki gidince 4. Yü de yapacak
simdi üzülüyorum benim eksiğim neydi diyorum
bir sürü insan vardı peşimde, cok beğenilen biriydim ama kader iste. Bütün hatam ona güvenmek oldu