Yalan asla affedilir bir hata değil,olmamalı da ikili ilişkilerde.Ne yazık ki erkekler uckur duskunluklerinden oturu yalana cok basvuruyorlar.Yalan söylüyorlar,yalanları ortaya cıktıgında ise son derece yüzsüz davranışlar sergiliyorlar.Utanmak diye bir sey söz konusu değil onlar için.Utanan insan,yüzü kızarabilen insan zaten yalan söylemez,söyleyemez bu da ayrı bir konu.Veeeeee sen sevgili arkadasım; evli bir erkekle herhangi bir gelecegin olamayacagından,adın yuva yıkan edepsiz kadın olacagından,bu askın sonunda bütün hesaplar sana kesileceginden,asık olup bağlandıgın bu karaktersiz insan tereyagından kıl ceker gibi olayların icinden sıyrılıp;"ben sana vaktiyle demiştim.Bana bağlanmamanı söylemiştim vs." deyip seni yapayalnız bırakacagından ask acısı icinde kıvranan ama sevdiklerinin yaptıklarını içine sindiremeyip ayrılık kararı alanların arasına katılıp gözyaşlarını paylaşıp ,zamanın unutturucu ozelligi ne vakit bana da denk gelecek diyerek beklemeye koyulacaksın.Kısacası "daha ne bekliyorsun ayrılmak icin?"