• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Çocukların Da Kalbi Kırılır

Benimde var anım ilkokul dört ve beşi okutan adı öğretmen olan ama o sıfatın hiç yakışmadığı insan çok fakirdik ozamanlar gittiğim okulda zengin muhiti benim gibi üç beş öğrenci daha var ama mecbur o okula gidiyoruz nedenini bilmiyorum ama diğer okullar almıyo illa oraya nakil olacak onu hatırlıyorum neyse okulda bi gün bi zarf dağıttı işte velileri yemeğe davet ediyolar okul yemeği ücretli yemek ailem gidemicek biliyorum ama sormadan verdi neyse dağıtırkende sakın kaybetmeyin gelmeyenler kaybederse iki tl ücreti var diye şans davetiye kayboldu ertesi gün gelenler parasını yollamış gitmicekler zarfları teslim etti benim yok çıkar ver iki tlyi diye tutturdu ki durumuzu biliyodu bende öğretmenim yok param dedim çıkardı tahtaya hem dalga geçiyor hem soruyor işte ne kadar harçlığın var biriktir bi kaç gün falan işte utanıyorum ya atıyom kafadan 25krş sınıfın yarısıyla karşımda gülüyo utanıp bi TL ye kadar çıkarmıştım olmayan harçlığımı o parayı ödedimmi nasıl ödedim hiç hatırlamıyorum ama o an hrp aklımda ki genç olsa şimdi derimki belki yaşın verdiği cahillik değil elli küsür yaşındaydı
 
Öğretmeninizin sözleri bir çocuk için gerçekten incitici ama şu su isteme olayına bir de yetişkinlerin gözünden bakın. Bizim komsunun çocukları vardı anaları hemen üst katta eve çıkmazlar zırt pırt bizim cama kapıya gelirlerdi. Bir süre sonra cideen sinir bozucu oluyo :bicak: sizi kovan kadını da daha önce bezdirdiler heralde

Haklısın canim biz bezdirdik zaten gunde bes defa su mu istenir alinmioduk ona artik normal bisey die anlattim o kismi :D ben olsam ben de kizarim zaten cocuklari pek sevmem de cocuklari rencide etmek icin konuşanları hic sevmem. Sevme de kırma da.
 
Evet doğru söylüyorsun ama bunun için canını sıkma artık.

Bizim de bi akrabamız doğum yapıp 40'ı için bize gelmişti. Ben de 9 10 yaşlarında falandım. Ranzanın alt katında bebeği kucağıma alıp severken annesi gelip kucağımdan altı ve kaldırdığı anda bebeğin kafasını ranzanın üstüne vurdu ve bebek ağlamaya başladı. Sonra telaşla içeri gidip anneme "× abla, queen bebeğin kafasını ranzaya çarptı ne yapmamız lazım?" diye sordu. Annemden bir ton azar yemiştim. Ben yapmadım desem de annem inanmamıştı ve bütün gece ağlamıştım.
Okuyunca o geldi aklıma
Ayy adii pislik
 
Yine bi gün, 9-10 yaşlarında felanim, markete gittiğimde bazen halamın evine de uğrardim yakın diye. Maddi durum olarak çokta iyi değildik.. Halamla kocası oturmuş makarna yiyor üzerine de peynir dökerek, neyse benim canım çok çekti teklif ettiler ama yok dedim. Sonra konu açıldı halam başladı babamın alkol almasından bizim durumumuzdan.. Dedi ki ben kızım ne isterse alırım, şu an bilgisayar istese gider alırım, bilmem ne istese gider alırım, ama senin baban sana alamaz dedi.. Hiç birşey diyemedim. 9 yaşında bir çocuk nasıl savunur ki kendini..
Ağlayarak eve gelmiştim..
Okadar üzüldümki içim sızladı :( konuyu okurken yaşadığım tüm kötü anıları ötelemeye çalışıyordum bu anını okuyunca aklıma geldi biz küçükken maddi zorluklar yaşadığımız dönem amcam semtin zenginiydi ablalarımla kapılarına giderdik yengem eve almazdı iceriyi öyle merak ederdim ki kafamı uzatır bakardım şimdiki zenginlerin yaşadıkları evler gibi cocuklarıda güzel giyinirdi ozamnda kot etek moda tabi zenginler alabiliyor birtek amcamın kızları kapıdan eteklerini gösterir bak bizim var sizin yok cunku siz fakirsiniz derlerdi aglayarak eve giderdik :(

Canım babam durumu düzelince bir sürü almıştı bize :) hicbir cocuk fakirlik yaşamasın horlanmasın küçük düşürülmesin :(
 
Daha okula gitmiyordum. O zamanlar evimiz kiraydi. Birgun kapinin onune plastik bir sandalye cekmis oturuyordum. Ev sahibi gelip "Git babana soyle ev alsin, o zaman kendi kapinin onunde oturursun. Kalk ordan." Demisti. :))))

Bikerede annem is gorusmesine giderken benide goturmustu yine ufaktim. Annem işci buarada. Odaya girdik annem ayaktaydi bense gidip adamin masasinin yanindaki koltuga oturdum. Adam sert bir sekilde kalk ordan dedi. Anneme baktim basiyla gel işareti yapti. Gittim dikildim annemin yanina. Kendimi cok kotu hissetmistim.

Benide herkes biyerden kovmuş arkadaş :)) Cocukluk zor olabiliyor bazen.
Ruh hastası insanlarr
 
Okadar üzüldümki içim sızladı :KK43: konuyu okurken yaşadığım tüm kötü anıları ötelemeye çalışıyordum bu anını okuyunca aklıma geldi biz küçükken maddi zorluklar yaşadığımız dönem amcam semtin zenginiydi ablalarımla kapılarına giderdik yengem eve almazdı iceriyi öyle merak ederdim ki kafamı uzatır bakardım şimdiki zenginlerin yaşadıkları evler gibi cocuklarıda güzel giyinirdi ozamnda kot etek moda tabi zenginler alabiliyor birtek amcamın kızları kapıdan eteklerini gösterir bak bizim var sizin yok cunku siz fakirsiniz derlerdi aglayarak eve giderdik :KK43:

Canım babam durumu düzelince bir sürü almıştı bize :) hicbir cocuk fakirlik yaşamasın horlanmasın küçük düşürülmesin :KK43:
Amca kızı bunlar bir de ne biçim anne babası varmış yahu
 
Ya benim anım biraz komik ama hala unutmam ve kötü hissettiriyor :D ben buğday tenli biriyim ve antalyada yaşıyoruz. O zamanlar 8 ya da 9 yaşındayım ve antalya malum sıcaklar. Olmuşum kapkara. Dişler eksik falan. Annem abim geziyoruz çarşıda. Sonra bi dondurmacida durduk adam bana "git şurdan, uzaklaşsana ne bakıyosun çekil tezgahtan" diyor. Öyle demesiyle annemin tepki gösterip o benim kızım demesi bir oldu. Çingene sanmış beni adam :D ama hala unutmam gerçekten çok kotu
 
Çocukken kalbimin kırılmadık yeri kalmadı sanırım :)
Konunuza bakınca çoğunu hatırladım, aynı şekilde verdiğim cevapları da. Kötü hissetmedim, güldüm :)
Susan bir çocuk olmadığım için belki de bilmiyorum, kırıklarım üzerine yürümek sorun olmadı hiçbir zaman.

Esas çocukluktan yavaştan çıkarken çok sustum; susunca kırık kırık gibi kalıyor galiba.
Geçmiş zamandır ya, takılmayın.
 
Ya benim anım biraz komik ama hala unutmam ve kötü hissettiriyor :KK70: ben buğday tenli biriyim ve antalyada yaşıyoruz. O zamanlar 8 ya da 9 yaşındayım ve antalya malum sıcaklar. Olmuşum kapkara. Dişler eksik falan. Annem abim geziyoruz çarşıda. Sonra bi dondurmacida durduk adam bana "git şurdan, uzaklaşsana ne bakıyosun çekil tezgahtan" diyor. Öyle demesiyle annemin tepki gösterip o benim kızım demesi bir oldu. Çingene sanmış beni adam :KK70: ama hala unutmam gerçekten çok kotu

Ayıp ya
Çingenelere öyle davranıyor demek ki
Ne hakkı var

Ben de can silen peçete sattırılan çocuklara çok üzülüyorum
Kimbilir günde kaç defa hor görülüyorlar
 
Okadar üzüldümki içim sızladı :KK43: konuyu okurken yaşadığım tüm kötü anıları ötelemeye çalışıyordum bu anını okuyunca aklıma geldi biz küçükken maddi zorluklar yaşadığımız dönem amcam semtin zenginiydi ablalarımla kapılarına giderdik yengem eve almazdı iceriyi öyle merak ederdim ki kafamı uzatır bakardım şimdiki zenginlerin yaşadıkları evler gibi cocuklarıda güzel giyinirdi ozamnda kot etek moda tabi zenginler alabiliyor birtek amcamın kızları kapıdan eteklerini gösterir bak bizim var sizin yok cunku siz fakirsiniz derlerdi aglayarak eve giderdik :KK43:

Canım babam durumu düzelince bir sürü almıştı bize :) hicbir cocuk fakirlik yaşamasın horlanmasın küçük düşürülmesin :KK43:

Ahh kıyamam nasıl yaralıyor böyle şeyler insanı anlatamam.

Ortaokula yeni başlamıştım ben de, forma lazım tabi. Alacak durumumuz yoktu o an. Bi başkasının formasını giymek zorunda kaldım. Yaş 12..
Neyse aradan bi kaç ay geçti bi düğüne gittik, düğünde formasını giydiğim kızın akrabası bana herkesin ortasında dedi ki '' sen kimin formasını giyiyorsun?'' Ben de birşey diyemedim sustum sana hiç birşey demediler mi formayı verirken dedi gülerek..
Yine ağladım ağladım.
Babam hakkımızı alkole verdiği için bu duruma düşmüştüm ben..
:((
 
Ahh kıyamam nasıl yaralıyor böyle şeyler insanı anlatamam.

Ortaokula yeni başlamıştım ben de, forma lazım tabi. Alacak durumumuz yoktu o an. Bi başkasının formasını giymek zorunda kaldım. Yaş 12..
Neyse aradan bi kaç ay geçti bi düğüne gittik, düğünde formasını giydiğim kızın akrabası bana herkesin ortasında dedi ki '' sen kimin formasını giyiyorsun?'' Ben de birşey diyemedim sustum sana hiç birşey demediler mi formayı verirken dedi gülerek..
Yine ağladım ağladım.
Babam hakkımızı alkole verdiği için bu duruma düşmüştüm ben..
:KK43:(
Ah canım ya :(( diyecek söz bulamadım inşallah hayat boyu hep mutlu olursun hicbirseyin eksikligini cekmezsin
 
Ah canım ya :KK43:( diyecek söz bulamadım inşallah hayat boyu hep mutlu olursun hicbirseyin eksikligini cekmezsin
Şu an hiç bir eksiklik çekmiyorum Allaha şükür.. Ama giden çocukluk geri gelmiyor malesef..
Allah herkesin evine huzur versin
 
Küçükken (9-10 yaslarindayiz.)Kızlı-erkekli dansa davet oyununu oynardik.Rahmetli buyukannem salvarini tuta tuta yanimizda bitti. Agiz dolusu "orp oyunları bunlar orp oyunları bunlar bunları oynamayın "dedi ve bize saydirip gitti :KK57: aralarinda hoslandigim çocukta vardi. Rezil olduk..sonra bana ne mi oldu ...depresyona girdim hahaha şaka be hicbirsey olmadi valla sapasaglamim. Biz neler neler gorduk bu anlattigim çerezdi.:KK53:agzina saglik büyukannem
 
Son düzenleme:
Ayıp ya
Çingenelere öyle davranıyor demek ki
Ne hakkı var

Ben de can silen peçete sattırılan çocuklara çok üzülüyorum
Kimbilir günde kaç defa hor görülüyorlar

Çingene diye küçümsediğimden demiyorum ama, eskiden bizim evin orda yaşayan bir grup çingene vardı, ara sıra su istemeye gelirlerdi.. Kızın teki elinde su bidonuyla geldi annemden su istedi, annem de verdi tabi. Suyu alıp giderken kız anneme dönüp dedi ki "gel benim şeyimi ye" yani daha pis bir üslupla dedi. Şimdi gülüyorum ama :D
Genelde çoğu böyle terbiyesiz olduğu için insanlar da azarlıyor olabilir.
 
Biz sokakta oynarken kara fatma lakaplı bir kadın vardı bahçeli büyük bir evde oyuruyordu ama bahçesi yol hizasından aşağıda yoldan merdivenle iniliyor her tarafıda açık demir falan yok , bizim topumuz kaçardı hergün illaki kaçardı oraya inip oradan almak ne mümkün kadın sanki cam da bekliyor gibi hemen çıkar topu gözümüze baka baka bıçakla patlatırdı manyak ya hadii bir daha top alacak para bul işin yoksa , öldü gitti toplara gelmiştir orada
 
Çingene diye küçümsediğimden demiyorum ama, eskiden bizim evin orda yaşayan bir grup çingene vardı, ara sıra su istemeye gelirlerdi.. Kızın teki elinde su bidonuyla geldi annemden su istedi, annem de verdi tabi. Suyu alıp giderken kız anneme dönüp dedi ki "gel benim şeyimi ye" yani daha pis bir üslupla dedi. Şimdi gülüyorum ama :KK70:
Genelde çoğu böyle terbiyesiz olduğu için insanlar da azarlıyor olabilir.


:KK70:okadar yurek burkan hikayeden sonra iyi geldi
 
4-5 yaşlarındaydım.Tek çocuktum,hala da öyle.Bu yüzden içimde hep bir kardeş özlemi vardı.Annemle birlikte bir arkadaşının bebeğini görmeye gidecektik.Nasıl da heyecanlanmıştım bebek göreceğim diye.Gittik.Zaten uslu bir çocuktum.Oturdum sakince annemin yanında.Sonra bebeğin beşiğinin yanından geçerken merak ettim yaklaşıp yüzünü seyrettim.Sadece seyrettim ama.O sırada sert bir sesle uyarıldım.Bebeğin anneannesiydi.Çekil bakayım çocuğun başından!dedi.Daha başka azarlar da savurdu.Ne dediğini çok hatırlamıyorum ama kalbimin çok kırıldığını hatırlıyorum.Hatta başka bir kadın daha vardı o da benim ağlamaklı olduğumu görünce teselli etmeye filan çalıştı.Hiç unutmuyorum.Sonra gittim,annemin yanına oturdum ve bir daha bebeğin beşiğinin kenarından bile geçmedim.Annem üzgün olduğumu görünce ne oldu diye sordu,hiçbir şey söylemedim.O kadar net hatırlıyorum ki.Hani bazı çocukluk anıları vardır ya bu da benim her hatırladığımda içimi cızlatır.Nedense çok etkilemiş beni.O çocuk halimle benim kendi kardeşim olsaydı keşke diye çok üzülmüştüm.Bazı insanlar ne acımasız...Şimdi düşünüyorum da ben o minicik halimle ne yapabilirdim ki?Sadece yanına gidip seyretmişim.Yanımda başka insanlar da vardı zaten,hatırlıyorum.Çocuk da olsa her insanın bir kalbi var...
Aklıma getirdiniz

Kardeşim benden 3 yaş küçük yeni başladı birinci sınıfa bende herhun yanina giderdim ağlamasın diye

Okula çok kötü başlamıştı hep ağlayarak falan gitti

Birgün kardeşimin çantasını topluyorum sınıftaki velilerden biri bana dedi ki hırsızlık mi yapıyorsun yooo dedim sadece onu diyebildim

Siniftanda hemen çıkmadım neden bilmiyorum

Sonra bı daha kardeşimin sınıfına gidemedim yine o kadın gelir diye hala gözümün önünde siması aradan 15 yıl geçti ve hala unutmadım
 
Çocukken kalbimin kırılmadık yeri kalmadı sanırım :)
Konunuza bakınca çoğunu hatırladım, aynı şekilde verdiğim cevapları da. Kötü hissetmedim, güldüm :)
Susan bir çocuk olmadığım için belki de bilmiyorum, kırıklarım üzerine yürümek sorun olmadı hiçbir zaman.

Esas çocukluktan yavaştan çıkarken çok sustum; susunca kırık kırık gibi kalıyor galiba.
Geçmiş zamandır ya, takılmayın.

Cocukken cevap verebilen bir cocuk olman cok daha iyiymiş. Buyuyunce o kadar takilmiyorsun, genelde unutamadigimiz şeyler cocukluktan kalir bize.
Bende aksine cocukken cok sessiz, pek cevap veremeyen, hayir diyemeyen, kimseyi incitecek soz soylemeyen naif bir cocuktum. Bu yuzden yasitlarim tarafindan baya bir itilip kakildim uzun sure.
Artik nasil bikip nefret ettiysem ergenlige girince lisede kavga etmekten, saç baş yolmaktan mudurun odasina ugrardim habire, ailem surekli cagrilirdi. :) naiflik filan hak getire
 
Ayy bi yoksulluk hikayeside benden gelsin be arkadaş ne de fakirdik ilk okul çağlarında şimdiki halimize çok şükür..
Şöyle ki amcam çok merhametli adamdır ne zaman görse bize hep harçlık verir okula bırakırdı.. o mendebur yengem sırf bizi okula götürmesin diye kızını hep geç kaldı bahanesiyle sonradan yollardı okula biz soğukta yürür giderdik cebimizde fazla para olmazdı bazen hiç olmazdı kızı hep kantinden tostlar çikolatalar yerdi gözümüzün önünde bizde öylece bakardık birgün annem ikimizede harçlık verdi ama ayrı ayrı tost almaya yetmiyordu bende kardeşime vermiştim paramı ona tost ayran almıştık o yemişti ben yine bakmıştım.. kardeşim 2. Sınıf ben 4. Sınıftım. Gözlerim fena doldu çok şükür bu günlerimize Allahım..
 
Back
X