Arkadaşlar benim eşime olan bagliligim beni çok korkutuyor. Kendisini ilk gördüğüm andan itibaren için ısındı sebepsiz bir sekilde. Çok yakışıklı çok karizmatik değildi ama benim için dünyadaki en tatlı varlıkti çok bağlandım. Evliligimize burda bahsedemiyecegim bir sürü engel vardı. Çok zor zamanlar geçirdik. Mantığımla Karar verdim ayrıldım. Ve çok önemli bir şey farkettim ki ben onsuz yaşayamiyorum. Ağlama krizleri sinir krizleri bir sürü şey yaşadım kalp hastası oldum. Psikolog psikolog gezdim ilaç kullandım.Onlar bile yetmedi. İşe yaramadı. Esimle geri barıştık. Beni affetti. İkimiz dışındaki sebepler yüzünden çok kahrımi çekti. Eşim ruhundaki bütün açıkları dolduruyor. Bir gün ayrılırsak ölüm olursa Allah korusun ben yaşayabileceği mesaj inanmıyorum. Hatta esimde ona bu kadar bağlı olusumdan rahatsız benim için endişeleniyor. Doktora görünmek ilaç bile işe yaramadı. İnançlı biriyim üstelik daha sağlam olmam lazımdı ayrilik acısı yaşarken. İnsanlarla olan sorunlarim beni çok etkilemedi. Ama işte ben ne Yapıcam, ne yapabilirim
Anne babamla ilişkim iyi çok şükür çok iyilerdir. Hakikaten eşim kadar kimse beni sevemez diyorum. Çünkü burda anlatamayacagim benim için yaptığı çok uç şeyler var. Anlayabildiğim bir iki yakınım bile çok garipsedi yaptıklarını. Aslında çok güzel bir şey böyle bir evliliğe sahip olmak ama işte bağımlılık urkutucuÇocuk olunca değişir. Kimsede düşünmediğim ya benden önce ona bişey olursa korkusunu oğlumda hissediyorum düşününcede ağlayasım geliyor allahım korusun herkesin evladını.
Hayatta sizi eşiniz kadar kimsenin sevmeyeceğini düşünüyorsanız ondan da nöyle hissedebilirsiniz. Anne babayla ilişkiniz nasıl?
Ne yazık ki gerçekçi insan ne olacagini bilmiyor hayatta. Size çok tuhaf gelebilir ama gerçek, psikiyatriste gittim tekrar da gidicem ama hiç faydalarını goremedim ne yazık ki.... İlacın dozajini artırmalarıni isteyen bile benim onlar yapmadi. Allah'a havale ediyorum hepsini o kötü zamanlarımda bir hayirlarini goremedim. Hastalık sahibi oldumGerçekten abartılı duyguları içeridesiniz.Eşimin böyle olmasını bende istemezdim.O ölünce yaşayamam gibi laflar bana gerçekçi gelmiyor.
Başka bir psikiyatriste gidin.
Arkadaşım sen de baya tuhaf bir tipsin maşallah mantıklı insan gibi yorum yapacaksan yap yapmıycaksan laf kalabalığı yapma bir zahmetnapalım amateme mi yatıralım seni. sen de böyle birisin demek ki.
Arkadaşım sen de baya tuhaf bir tipsin maşallah mantıklı insan gibi yorum yapacaksan yap yapmıycaksan laf kalabalığı yapma bir zahmet
Kabalığı marifet sayanlara pek tahammülum yok da ondan. Reel hayatta muhatap alacağım bir tip olmadığın için başka mesajına da cevap yazmiycam istediğin lafı soyleniye hakaret ediyosun? kocnaın eteğinin dibinde olmaktan kadın saygıyı unutmuş.
Bazı doktorlardan ilaç vermek istemedi gereksiz gördü. Yaklaşık on seans falan iyi bir psikologa falan gittim. Ama pek de büyük bir sorun olmadığını kendi kendime telkinler vererek halletmem gereken bir mesele olduğundan bahsetti bu durumun nedenlerini söyledi. Ben de buradaki arkadaşların fikrini alayım diye dusundumBunun için ilaç almanız komik geldi bana açıkçası.
Bir psikologla birkaç seans konuşmanız daha yararlı olmaz mıydı?
ben de sizin gibiyimArkadaşlar benim eşime olan bagliligim beni çok korkutuyor. Kendisini ilk gördüğüm andan itibaren için ısındı sebepsiz bir sekilde. Çok yakışıklı çok karizmatik değildi ama benim için dünyadaki en tatlı varlıkti çok bağlandım. Evliligimize burda bahsedemiyecegim bir sürü engel vardı. Çok zor zamanlar geçirdik. Mantığımla Karar verdim ayrıldım. Ve çok önemli bir şey farkettim ki ben onsuz yaşayamiyorum. Ağlama krizleri sinir krizleri bir sürü şey yaşadım kalp hastası oldum. Psikolog psikolog gezdim ilaç kullandım.Onlar bile yetmedi. İşe yaramadı. Esimle geri barıştık. Beni affetti. İkimiz dışındaki sebepler yüzünden çok kahrımi çekti. Eşim ruhundaki bütün açıkları dolduruyor. Bir gün ayrılırsak ölüm olursa Allah korusun ben yaşayabileceği mesaj inanmıyorum. Hatta esimde ona bu kadar bağlı olusumdan rahatsız benim için endişeleniyor. Doktora görünmek ilaç bile işe yaramadı. İnançlı biriyim üstelik daha sağlam olmam lazımdı ayrilik acısı yaşarken. İnsanlarla olan sorunlarim beni çok etkilemedi. Ama işte ben ne Yapıcam, ne yapabilirim
Haklısınız teşekkür ederim mesajınız icinSanirim esinizle aranizda kaybetme korkulariniz olusmus kaygan zemin olusmus.
Bu durumda insnalar genelde baglanir zaten saplanti olur.
Akisina birakirsaniz kendiliginden gececektir
biz de siz gibiyizAnlıyorum siziben de 4 yıllık evliyim, hala o evdeyken mutfağa girip iş yapamıyorum. 4 yıldır bir kez onu yalnız bırakıp bi yere gitmisligim yok. O da sağolsun çok ilgili, cok sevgisini belli eden bir insan. Birbirimize resmen yapışık yaşıyoruz. Çocuğumuz olsun istiyorum ama bu hayata çok alıştık, nasıl olacak bilmiyorum.
Ama eşim bana hep deger verdi. Ailemden bile çok. Kizmadi, gururumu incitmedi, yanlisimi yuzume vurmadi. Hep yapıcı oldu,hep guvendi,hep onardı. Bence bu yüzden bagliligimiz. Mesela annem beni böyle buyutseydi,anneme vu derece yapışık olurdum diye düşünüyorum
Çok tatlı haller aslindabiz de siz gibiyiz
ben de eşim evde iken asla onun dibinden ayrılıp iş yapmam:=))
illa onunla birseyler yapacağım ya da beraber iş yaparız
koltukta hep dipdibe otururuz , birimizin bacagı dıgerının kafasında, karnında , belinde vs
Akşam işten gelir mesela ilk sözü seni çok özledim olur, ben de bazen sanki onun cocugu gbi yavrusu gbi düşünürüm kendimi
Birçok insana garip gelebilir ama bizde de ciddi bir bağımlılık duygusu var.
tatlı evet ama şimdi 5 gün ayrıyız meselaÇok tatlı haller aslinda
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?