Eşimin çocuk istememesi

Kocanı aşırı bencil buldum. Eğer hıc bısekılde istemıyorsa bunu evlenmeden soylemelıydı. Kendı ıstemıyor dıye senı anne olmaktan mahrum bırakamaz
 
Evlenmeden önce söylemeliydi size hiç çocuk istemediğini. Kandırmış resmen sizi. Açık açık konuşun bu konuyu. Ama umut göremedim ben. Çocuk olmasını bir şekilde kabul etse bile masrafından, sorumluluğundan kaçabilir. Doğrusu ben olsam çocuk konusunda ısrarlıysam açıkça konuşur, onun tepkilerine göre gerekirse ayrılmaya hazırlıklı olurdum.
 
Evlenmeden önce deseydi evlenmezdiniz belki.
Sizin anne olma hakkınızı elinizden alıyor, buna hakkı yok.
Allah belki nasip eder belki etmez elbette bunu bilemeyiz ama bile isteye çocuk yapmayacağım diyen insan bencillik etmiş olur,eşine haksızlık etmiş olur.
Ve boşanmayı da hak eder.
En azından benim fikrim.
 
Merhaba arkadaşlar. Başlıkta da belirttiğim gibi eşim çocuk sahibi olmak istemiyor bu konu açıldığında ileride olur da demiyor hiç istemiyor ömrümüz boyunca hiç çocuğumuz olmasınmış çocuk sahibi olmak büyük sorumluluk maddi götürüsü çok var rahatımız kaçıcak vs. Diyor. 2 buçuk yıllık evliyiz başlarda ben de istemiyordum ama artık yaş geçiyor ve istiyorum çocukları çok severim ayrıca bende yumurta tembelliği var belki de zor olucak istedikten sonra baya uğraşmamız gerekicek bu durum da beni korkutuyor o yüzden daha fazla beklemek istemiyorum. Eşimi nasıl ikna edebilirim çok üzülüyorum artık
Her erkek her kadin illa babalik yada anneligi en kotu ihtimalle 1 kere bile tatmak ister.esinizin baska bi sorunu varmi sizinle yada ne bileyim yoksa kendinin mi cocugu olmuyoda gizliyo bana tuhaf geldi
 
K Kelebek040225 bence eşinize eğer hiç bir zaman çocuk sahibi olmayı düşünmüyorsa vazektomi yaptırması gerektiğini teklif edebilirsiniz. Tüp bebek forumlarında bir arkadaşın fikridir. Gerçekten istemiyorsa kabul eder, ama kabul etmezse ( ki etmeyecektir) sizi anlamaya başlayacaktır.
 
O zamanlar hemen olmasın ileride bakarız falan diyordu geçiştiriyordu zamanla fikri değişir sandım

Ben eşinizi hatalı buldum. Çünkü bu yukarıdaki cümle çok yuvarlak. Belki de o zamanlardan hiç istemiyordu ama size açık açık söylemedi. İstememek tabi ki hakkı ama istemeyen kimse bunu evlenmeden evvel açık ve net bir şekilde söylemeli.

Ben sizin yerinizde olsaydım açık açık konuşurdum. Yaşınız müsait mi bilmiyorum konuştuktan sonra belki bir süre daha bekleyebilirsiniz. Belki kendisi de zamanla istemeye başlar. Tabi bu bir risk. Belki aynı şekilde istemiyorum demeye devam edecek. Bu durumda anne olma isteği bastıramayacağınız bir boyutta olursa eğer ayrılmaktan başka çareniz yok gibi :(
 
Zamanla fikri değişir deyip evlenirseniz tabii böyle olur adam baştan söylemiş bakarız ederiz falan diye yani belli etmiş şimdi mi sorun oldu? o zaman sizde istemiyormuşsunuz bunlar öneml mevzular evlenmeden açıklığa kavuşması lazım kendinize sormanız lazımdı istersem o istemezse diye. Zorla güzellik olmaz belki olsa o da sevecek ama bunu bilemeyiz ilgisiz de olabilir daha çok pişman olabilrisiniz biraz daha zaman tanıyın
 
Hayır bencillik.. en başta deseydi ben hiç bir zaman çocuk istemiyorum.. ilerde konuşuruz dememeliydi.. ilk bikaç sene istememek normal ama hiç istemediği halde bunu söylemeden evlenmek bencillik..
Geçistirirdi ama ben istemediğini anlamıştım yazmış konu sahibi. Bile isteye amaan ilerde fikri degisir nasılsa diye evlenmek de bencillik degil mi? Degismemis iste ki insanın sonradan da fikri degisebilir berbat bi dünyada yaşıyoruz çünkü. Kimsenin gönlü olsun diye çocuk yapılmaz mağdur 2 kisi oluyor hem istemeyen taraf hem çocuk.
 
Geçistirirdi ama ben istemediğini anlamıştım yazmış konu sahibi. Bile isteye amaan ilerde fikri degisir nasılsa diye evlenmek de bencillik degil mi? Degismemis iste ki insanın sonradan da fikri degisebilir berbat bi dünyada yaşıyoruz çünkü. Kimsenin gönlü olsun diye çocuk yapılmaz mağdur 2 kisi oluyor hem istemeyen taraf hem çocuk.
İlk msja göre yorum yaptım ben.. hepsini okuyamadım..
 
Bir tanidigimin eside boyle söylemişti kadın hamile kalıyordu ve 6 ay sonra düşük olusuyordu. Şimdi hiç çocukları yok öyle yasiyorlar. Evet çocuk büyük sorumluluk ama zaten çoğu zaman kadınlar uğraşıyor adamlar yine rahat yaşıyorlar. Gerçi benim eşim Yardımcı oluyor ve olacakta çünkü tek benim çocuğum değil onunda çocuğu.
 
Erkekler değişmez
Kadınlar da değişmez
Insanlar degismez. Fikirler ve istekler değişebilir,keske net bir sekilde konuşsaydınız ,biz nişanlı iken herşeyi konuştuk,yoksa sudan çıkmış balığa dönerdim herhalde. Sizin adınıza üzüldüm. Üzücü bir durum,ama zorlayınca da olmuyor işte. :(
 
merhaba arkadaşım, başından aynı durum geçmiş biri olarak yazıyorum ki, forumda diğer arkadaşların yazdıklarını okumadım.
benim eşimde istemiyordu, benzer sebepleri sayıyordu, kaç kez tartıştık. ama yeri geldi onu anlamaya çalıştım, yeri geldi o beni anlamaya çalıştı. 6 yılın sonunda hamileyim :) benim de içimde kötü düşünceler vardı. acaba olacak mı, hemen hamile kalmazsam ne olur, ya yaşım geçerse fln diye.. ama temiz kalpli olunca sanırım Allah işimizi rast getiriyor. Eşim şuan benden daha hevesli, bir an önce doğsun istiyor..
sabırlı ol, eşini seviyorsan.. ben hep eşimi zorla baba yapmaktan korktum.. istenmeyen bir evlat ileride ailede farklı sıkıntılara sebep olur diye düşünüyorum.. iki insan isteyerek birşeyler yaptığında tadını çıkarmak da güzel oluyor. bu süreç benim için kolay geçmedi. uzun yollardan geldim. kendimi geliştirdim, ona nasıl davranmam gerektiğini öğrendim, talebimi nasıl ileteceğimi öğrendim.. bir de en çok bana göre etkili olan, yakın arkadaşlarımız bebek sahibi oldular. bebek sevgisini onlarla beraber tattık.. karar vermesinde çok ama çok etkili oldu diye düşünüyorum. ama dikkat et, ağlayan zırlayan bebekten bahsetmiyorum. :)
umarım kalbinden geçenler gerçekleşir.. içini bozma.. zamanı geldiğinde hepsi olur..
 
Hazır olmayan kimse çocuk sahibi olmasın kesinlikle yok doğsun bir görsün, yok bir kucağına alsın, koklasın hikaye hepsi. Çocuk çok büyük bir sorumluluk. Benim oğlum 18 aylık, bende eşiniz gibi çocuk düşünmüyordum henüz, bir rahatsızlığımdan dolayı erteleme ihtimalim olmamasına rağmen hemde. Eşimin isteğiyle, bana alttan alttan baskı yapması yüzünden olmama ihtimalini düşünerek kabul ettim. Ki hep zaten olup olmayacağı belli değil, belki aylar sürecek, belki doğal yollardan olmayacak diyordu. Hani derseniz ki neden bu kadar katısın diye.

Çünkü gerçekten hem manevi olarak hazır değildim hemde maddi olarak çok büyük bir risk almış olduk. Ben anne olayım, minik bir yavrum olsun (dan) çok ona bir anne olarak ne verebilirim, yeterince bilinçli miyim? düşüncesindeyim. Aynı zamanda geleceğini hazırlayabilmek çok önemli tabii. Oğlum çok zor bir bebekti bir taraftan çok ağlardı, bir taraftan az uyurdu. Yeri geldi eşimle birlikte aylarca ne yemek yiyebildik, ne sohbet edebildik. Hala aramızda yatar, beşiğini sevemedi bir türlü.

Kısacası çocukla hayatın bir kısmı değil tümü toptan değişiyor. Bende böyle oldu en azından ve ben çok zorlandım her şeyin üst üste gelmesine. Eşinizin bebek istememekte haklı bir sebebi var mı bilmiyorum ama, asla zorlamayın. Bebeğiniz zor olur, huysuz olur, uyumaz. Her bebek farklı farklı, gönülden baba olmak istemeyen insana bunlar fazla gelebilir. Biliyorum istemeyen kadar istemekte hak, oturup konuşun.
 
Bence bu ikna edilebilecek birşey değil. Elbet isteyecek naza mı çekiyo kendini nedir? Üstelemeyin adını bile anmayın. Akışa bırakın.
 
Eğer istemediğini size daha önceden belirtmişse ''değişir'' diyerek siz hata yapmışsınız.
Bu konuda çok katıysa yapacak tek bir şey var ne yazık ki konu sahibi.Çocuk ciddi bir konu bence.
 
İstemeden cocuk sahibi olmak kadar kotu bir sey dusunemiyorum bile.
Adam haklı, esinizle çocuk arasinda karar vermelisiniz.
 
sizin çocuk istemek ne kadar hakkınızsa onunda istememek hakkı... değişir demekle hata etmişsiniz ... ya sizde vaz gececeksiniz yada boşanıp hayatınıza bakacaksınız...
 
Back
X