Evleniyorum düğün yaklaştıkça ailemden kopmak istemiyorum

Evli falan değilim ama evlenince elbette bazı şeyler değişecek. Ailenize sık sık gitmenize eşiniz karışmasa bile çevredekiler “niye sık sık ailesine geliyor, kocasıyla anlaşamıyor mu” diye düşünecekler bi kere. Hatta bazı kaynanalar böyle dolduruyor oğlunu tabii bu durum kişiye ve ailelere göre değişebilir.
Yine aileye göre değişen bi durum; kimi aileler kızını evlendikten sonra el gibi görür artık, kocası ve kocasının ailesine teslim etmiş gibi uzak davranırlar. Kimisi de normal devam eder hatta daha çok sarmaya başlar evlilik hayatında bir sorun yaşamasın diye. Ailenizi artık siz tanırsınız.

Bu arada bende de bu sorun var. Üniversiteyi şehir dışında okudum bir sorun yoktu da her bayramda, resmi tatilde falan geldim ailemin yanına. Yaz tatillerinde de öyle. Yani dönem sonu falan muhakkak ailemin yanına döneceğim belli olan bir rutindi. Ama evlensem bu daha farklı olacak. Mesela gidip pembe başlıklı yatağımda uyuyamayacağım. Babam kapıdan girdiğinde bana çikolata almış mı diye yanına koşamayacağım. Neyse uzatmayayım, hiçbi şey olmasa bile kesinlikle bi’şeyler oluyor işte
Ben şimdi ortada söz nişan bile yokken bu durumu düşünüp duygusala bağlıyorum. Hatta bazen gelin çıkarma reelsleri önüme çıkıyor ve ağlayarak izliyorum
Bence bu normal bir duygu ama bir yandan da buna alışmak kabul etmek gerekiyor yoksa daha baştan bir evlilik birliği kurmak zor olur.
 
Kız böyle bir devirde koca bulmuşsun bunları mı düşünüyorsun?
 
boş ver zamanla koca daha tatlı geliyor alışıyorsun.

taşındığım için 3 gün annemlerde kaldım annem ve babam bir dediğimizi iki etmediler sürekli hizmet ettiler. son gün eşime ben artık yatağımda uyumak istiyorum seninle diye ağladım. kendi aile ev düzenin kurulunca unutuyorsun
 
Aslında evlilik korkum her zaman vardı yine var. Ama bu öyle bir şey değil gibi. Bilmiyorum sorunluyum galiba
Evlenip anam da anam diye tutturup, aile evinde haftalarca aylarca kalmaya gideceksen adamın başını yakma.
 
Biz eşimle 11 senelik sevgililik döneminden sonra evlendik çocukluk aşkıyız diyebilirim. Ona çok aşık olarak evlendim o da aynı şekilde ama evlenirken içimde bir burukluk vardı hiçbir şey eskisi gibi olmayacak hissi. İnan bana eğer mutlu bir evliliğiniz olursa evinizde huzur aşk sevgi olursa her şey eskisinden bile güzel oluyor. İlk bir yıl ara ara hüzün çöktüğü günler oluyordu bunlar normal bence. Şimdi eşim iş seyahatine gidiyor annemlerde gidip kalmak istemiyorum evimi çok seviyorum ve çok alıştım.
 
6 aya boşanırsınız
 
Evlilik aşamasında böyle hisleri anlamıyorum. Yani daha mutlu ve heyecanlı olmalısın. Evlenirken ailem diye üzülüyorsan bence içine sinmeyen bir şey vardır.
Ben evlenirken kimseyi tanımadığımız bir şehirde yapayalnız olacağımız halde hiç
Böyle hisler yaşamadım belki ondan anlamıyorum
 
sizin evlilik korkunuz var sanırım asıl sorun o olmalı, zira ailenizden ayrı yaşıyormuşsunuz zaten.
 
Aslında evlilik korkum her zaman vardı yine var. Ama bu öyle bir şey değil gibi. Bilmiyorum sorunluyum galiba
Sorunlu falan değilsin. Gayet normal bu his. Alışırsın merak etme. Buna gülenler de çok tatlı ayrıca
 
Bende de olmuştu oysa ki üç mahalle ileriye taşındım son aylarda ağlıyordum odamdan ailemden ayrılcam diye annem prenses gibi bakıyordu bana evde. Şimdi napcam nasıl olcak diye ağlıyordum ama kendi evine geçince kendi düzenin olunca Herşey senin olunca geçiyor
 
seni çok iyi anlıyorum. Ama üzme kendini ben evden o kadar ayrılamadım ki üniversiteyi bile okuyamadım. Tam 4 kez kazandım ama devam edemedim. Asla ayrılmak istemiyordum evden. Hayta ailem artık beni o kadar aşağılamışlardı ki hani burası rahat geldi sorumluluk bi tarafların yemedi gibisinden ama hepsini göze aldım yeterki evden uzaklaşmayayım diye o derece kötüydüm. Sonra evlilik korkusu oluştu ya üniversitedeki gibi geri dönme isteğimi kontrol edemezsem diye olabilidiğince erteledim evliliği. Sonra birini sevdim onca korkuya rağmen evlenmek istedim. Günler yaklaştıkça çok ağladım hadi alışamaz da evimi ailemi hiç aklımdan çıkaramaz evliliği- kocayı gözüm görmezse diye. Evdeki son gece evin duvarlarını öptüğünü bilirim yani öyle gitmeme isteğiydi. Sonra evlendim ama bambaşka sorunlar yüzünden devam etmedi evliliğim. Ama asssla korktuğum gibi olmadı. Evet özlem duygusu oluyor ama çok çok normal kısa sürede alışıyor insan. Yani sen sadece bi tık daha yoğun yaşıyorsun hiç korkma bu sürecin güzel yanlarını görüp tadını çıkar.
 
Ben de bağlıyım aileme.Bir de geç evlenince ve evleninceye kadar baba evinde yaşayınca ekstra zor oldu ayrılmak.Eşim Ankara da ev aldı hatta dayadık döşedik ama ben gitmekten vazgeçince bütün planlar bozuldu.Şimdi annemler merkezde ben ilçedeyim.70 km uzaklıktayım.En azından istediğim zaman gidiyorum.Ama sen zaten uzaktaymışsın.Bu kadar etkilenmemen lazım.
 
Geçici hisler
Kendi evin olacak
Kendi aileni kuracaksın öyle düşün
 
Evet gerçekten hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Ama ailenden kopmuyorsun onlar her zaman bir alo kadar uzakta. Bende aynısını yaşadım. 2 sene oldu alışmak zor. Ama alışıyorsun. Eşine ilk zamanlar hatta öfke de duyabilirsin tamamen normal. Ben Ailemle ayrı şehirlerde yaşıyoruz, ama parmağım acıyor desem babam annem aynı gün bizim eve gelirler. Ve rahatsızlık vermemek için yine aynı gün giderler.(keşke kalsalar) Canlarım benimmm. Hatta bazen çevre şehirlerde işim çıkar babama derim baba gel beni götür senin ailen de eminim aynısını yapar
 
Bence evlenmeden hepimiz bunu yaşadık :) ben de severek ve uzun süredir beraber olduğum kişi ile isteyerek evlendim ama son haftalar her şey çok tuhaf olmaya başladı evlendikten sonra da ilk haftalar biraz öyle oldu ama sonra alışıyorsun yeni düzene
 
Sadece psikolojik durumunuz. Neden ailenle kopasınki? Ömür boyu kopanazsın istesende merak etme. Evlenmek kopamıyor.
 
Ben de aynı senin gibiyim yaşlarımız da yakın sanki ben hala çocuğum da evlendikten sonra büyücem ailemden ayrılcam artık o evin bi bireyi olmucam gibi hissediyorum o yüzden evlilik düşüncesi beni çok geriyor bir yanım çok istese de bir yanım hayatımın bu dönemini hiç kapatmak istemiyor ben sanki sürekli çocuk ya da genç kız gibi yaşıcakmışım gibi geliyor tam tarif edemiyorum ama kopmak istemiyorum resmen eğer geçmezse bu hissim terapi bile almayı düşünüyorum
 
`