- Katılım
- 14 Ağustos 2024
- Mesajlar
- 902
- Emoji Skoru
- 2.952
- Puanlar
- 33
- Yaş
- 38
Sizi hiç üzmek istemem, bana göre yeterince kandırılmış ve manipüle edilmişsiniz, üzülmüşsünüz. Partnerinizin sakin bir yapıda olmasının tek bir nedeni var o da istediğini istediği şekilde yapabilmek. Siz kırıp dökünce vicdan yapıyorum demişsiniz ben çok şaşırdım adam resmen evliyken size gelinlik aldırmış bu bildiğiniz oyuna getirmek. Evlenecek adam tak diye evlenir. Tecrübeyle sabit.3 yıl önce tanıştığımızda ben 30 o 40 yaşındaydı. Önceki evliliğinden bir çocuğu var. Yaş farkı çok gibi nedenlerle başlarda istemesem de, çok centilmen çok kültürlü, gerçekten bir erkekte aradığım özellikler onda olduğu için denemeye karar verdim ve kısa sürede karşılıklı duygularımız çok yoğunlaştı biz birlikte yaşamaya başladık ve çok geçmeden de evlenmek istediğini söyledi. Ailemle tanıştı planlar yapıldı gelinlik diktirdim o damatlığını aldı küçük bir nikahtı plan. ve planladığımız tarih yaklaştığında sıkıntılı iş mevzuları nedeniyle bunu erteledik çünkü bakıldığında çok erkendi, 3 ay olmuştu. Dert etmedim devam ettik konuyu da bir daha hiç açmadım ama çevrem bilhassa ailem sürekli “ertelediniz de ne zamana ertelediniz? Evlenmiyor musunuz hala? Niyeti ne bu adamın?”diye çok baskı yapıyorlardı. Bir yılı da geçince konuyu ben de irdelemeye başladım. O zaman yazın yapalım haziranda olsun dedi. Hazirana iki hafta kala konuyu yine hiç açmıyor. Çok da mutluyuz hiç ayrılmıyoruz iş hariç sürekli dipdibeyiz. Ama rahatsız oldum uzun süreli baskılarım sonucu e-devletini açtırınca evli olduğunu öğrendim. 10 yıl önce ayrıldığı kişiyle boşanmamış meğerse ama bana da bunu söyleyememiş. Bir saniyede sanki her şey yıkıldı en başta güven. Çok sevdiğiniz ve hiç beklemediğiniz biri bunu yapınca çok sarsıcı oluyor. Derken bir protokol mevzusu maddeler yerine getirildi ve boşanmaları gerçekleşti. Yeniden güvenmek zor olsa da çok sevdiğim için devam ettim. Belki de hatayı burada yaptım. Sonra 2 yıl oldu ve evlilik yine gündeme geldi ama artık güvensizlik bende öfke patlamalarına yol açıyordu hoşuma gitmeyen en ufak şeyde kırıp döküyordum, bağırıp çağırmalar kalp kırmalar hakaretler ama engel olamıyordum. O ne hissettiğimi hep anlar, nezaketle konuşur anlatır bir kez olsun bu 3 yılda sesini bana yükseltmemiştir. Bu da bende vicdan azabı yapıyordu. Bu şekilde evlenmek yine sağlıklı olmayacak diye yine erteledik. Bazı şeyleri çözmemiz gerekiyordu. Sonuçta çözdük ben sakinleşmek iyileşmek için her şeyi yaptım o da benim için sabretti idare etti ama her şey duzeldi. Şimdi 3 yıldır beraberiz ondan gördüğüm sevgiyi ve desteği ne ailemden ne hayatımdaki insanların toplamından görmedim. Geçen ay evlilik teklif etti sanırım çok istediğimi bildiği için. Ama ne zaman evleniriz diye sorduğumda çok uzatmayız diyor ama asla tarih planlamıyor. Evlenmek istiyorum diyor önümüzde hiç bir engel yok diyor. Gel işlemlere başlayalım diyorum şu bir kaç gün geçsin şu bir kaç hafta geçsin sürekli bu moddayız. Sen zaten eşimsin biz zaten aileyiz vs sürekli bunları söylüyor. Bir kızı olsun çok istiyor ben de çok istiyorum ama evlenmediğimiz için o da olamıyor. Ayrılalım ben yoluma gideyim desem ona da müsaade etmiyor. Evet sadece bir imza atmıyoruz diye bu kadar güzel giden bir şeyi çöpe atmak hiç kolay değil ama, sadece bir imza atma meselesi yüzünden psikolojim alt üst oldu dengem bozuldu. Bir gün her şey şahane giderken bir gün depresyonda gibi mutsuz hissediyorum. Evlilikten de soğudum. Evlensek evleniriz elbet ama içimde ne bir heyecan ne bir istek kaldı. Dengesiz bir ruh haline girdim iyice ve nasıl yoluna koyulur bilmiyorum.
Boşandıysa bile eskisinden korkusuna evlenemiyodur nasıl bi ablaysa on yıl vermemiş nikahı.yine dolusmussunuz kiskanc kiskanc, boyle guzel aşk atmaya kiyilir mi, bi heves alip tezgahta gereksiz yer kaplayan airfryer mi bu?
O degilde gelinlik ne oldu, ben onu merak ettim, bir de 10 yil bosanamayan adamin bi anda protokolle bosanip, sonra evlenememesi falan, sizin buna inanmaniz, nasil bi kalbi yanikliktir bu?
Neyse yinede suraya nazar boncugumuzu birakalim
Adam su an ayni kadinla tekrar evlendiyse ben hic sasirmam, aha suraya yaziyorum.Boşandıysa bile eskisinden korkusuna evlenemiyodur nasıl bi ablaysa on yıl vermemiş nikahı.
Elinin altında istediği zaman sevişebildiği birisiyle neden imza boyunduruğu altına girsin ki? Kadın bu kadar aşağılanmayı göze alıyorsa adam iyi yapıyor. Sefasını sürsün.E şimdi bekarsa bahanesi ne
Yok kız yine sahip çıkardı sevdiceğineBu beyefendi zengin değilse bende bir şey bilmiyorum yoksa aslaaaaaa kimse katlanmazzzzz aslaaaaaaaa
Sevildiği için değil, çocuk olduğu için evlenecek bide yani olursa, olmaz da... Bu da berbat.Yazmayı unutmuşum. Sanırım hamile kalmaya çalışıyorsunuz bu adamdan. Hamile kalırsınız ama adam sizinle evlenmek istemeyebilir. O zaman ne yapmayı düşünüyorsunuz? Bizim ülkemizde nikah bağı olmadan doğan çocuklar için hala büyük bir toplumsal baskı var. Kişisel tutkularınız için bir çocuğu böyle bir hayata mahkum etmeniz doğru mu? Adam tereyağdan kıl çeker gibi kurtulur.
Yoo evlenseniz evlenirdiniz zaten adam seni oyalıyor yani öyle ayrılmama müsade etmiyor falan hikaye elindekini kaçırmamak için yalandan sallıyo işte bu dünyadaki en adi erkek bile kadının elinden gideceğini anladığı an evliliği masaya koyar ki kadın gitmesin yeme boşunaEvlensek evleniriz elbet
Gelinlik üç yıl olmuş dolapta bekliyor, modası geçti gelinliğin, sararma yaptı bekle bekle, hala da evlensek evleniriz. Bekle evlenirsin.Yoo evlenseniz evlenirdiniz zaten adam seni oyalıyor yani öyle ayrılmama müsade etmiyor falan hikaye elindekini kaçırmamak için yalandan sallıyo işte bu dünyadaki en adi erkek bile kadının elinden gideceğini anladığı an evliliği masaya koyar ki kadın gitmesin yeme boşuna
Ahhahahha ama şey evlenmek kolay ya kızın sinir krizleri geçsin diye bekliyo adam hepsi sağlıklı bi ilişki için ya şöyle şark kurnazları bize denk gelmez ki ulan gvt çok sorunun varsa defol git yanımda ne duruyon diyip tekmeyi sallayalım hdhdhjsGelinlik üç yıl olmuş dolapta bekliyor, modası geçti gelinliğin, sararma yaptı bekle bekle, hala da evlensek evleniriz. Bekle evlenirsin.
Kendini kandırmayı bırak.3 yıldır evlenmeyen adam evlenmek istemiyordur bu kadar net. seven adam bu kadar süründürmez, süründüren adam rahatını bozmak istemez.Sen gitmeye cesaret edemediğin için o da seni kaybetme korkusu yaşamıyor.Çocukla adam bağlanmaz, sadece sen bağlanırsın. sonra daha çıkılmaz bir yere girersin.Sevgi diyorsun ama bu sevgi değil alışkanlık ve korku.Adam mevcut düzeninden memnun, değişmesi için hiçbir sebep yok çünkü sen her şartta kalıyorsun.3 yıl önce tanıştığımızda ben 30 o 40 yaşındaydı. Önceki evliliğinden bir çocuğu var. Yaş farkı çok gibi nedenlerle başlarda istemesem de, çok centilmen çok kültürlü, gerçekten bir erkekte aradığım özellikler onda olduğu için denemeye karar verdim ve kısa sürede karşılıklı duygularımız çok yoğunlaştı biz birlikte yaşamaya başladık ve çok geçmeden de evlenmek istediğini söyledi. Ailemle tanıştı planlar yapıldı gelinlik diktirdim o damatlığını aldı küçük bir nikahtı plan. ve planladığımız tarih yaklaştığında sıkıntılı iş mevzuları nedeniyle bunu erteledik çünkü bakıldığında çok erkendi, 3 ay olmuştu. Dert etmedim devam ettik konuyu da bir daha hiç açmadım ama çevrem bilhassa ailem sürekli “ertelediniz de ne zamana ertelediniz? Evlenmiyor musunuz hala? Niyeti ne bu adamın?”diye çok baskı yapıyorlardı. Bir yılı da geçince konuyu ben de irdelemeye başladım. O zaman yazın yapalım haziranda olsun dedi. Hazirana iki hafta kala konuyu yine hiç açmıyor. Çok da mutluyuz hiç ayrılmıyoruz iş hariç sürekli dipdibeyiz. Ama rahatsız oldum uzun süreli baskılarım sonucu e-devletini açtırınca evli olduğunu öğrendim. 10 yıl önce ayrıldığı kişiyle boşanmamış meğerse ama bana da bunu söyleyememiş. Bir saniyede sanki her şey yıkıldı en başta güven. Çok sevdiğiniz ve hiç beklemediğiniz biri bunu yapınca çok sarsıcı oluyor. Derken bir protokol mevzusu maddeler yerine getirildi ve boşanmaları gerçekleşti. Yeniden güvenmek zor olsa da çok sevdiğim için devam ettim. Belki de hatayı burada yaptım. Sonra 2 yıl oldu ve evlilik yine gündeme geldi ama artık güvensizlik bende öfke patlamalarına yol açıyordu hoşuma gitmeyen en ufak şeyde kırıp döküyordum, bağırıp çağırmalar kalp kırmalar hakaretler ama engel olamıyordum. O ne hissettiğimi hep anlar, nezaketle konuşur anlatır bir kez olsun bu 3 yılda sesini bana yükseltmemiştir. Bu da bende vicdan azabı yapıyordu. Bu şekilde evlenmek yine sağlıklı olmayacak diye yine erteledik. Bazı şeyleri çözmemiz gerekiyordu. Sonuçta çözdük ben sakinleşmek iyileşmek için her şeyi yaptım o da benim için sabretti idare etti ama her şey duzeldi. Şimdi 3 yıldır beraberiz ondan gördüğüm sevgiyi ve desteği ne ailemden ne hayatımdaki insanların toplamından görmedim. Geçen ay evlilik teklif etti sanırım çok istediğimi bildiği için. Ama ne zaman evleniriz diye sorduğumda çok uzatmayız diyor ama asla tarih planlamıyor. Evlenmek istiyorum diyor önümüzde hiç bir engel yok diyor. Gel işlemlere başlayalım diyorum şu bir kaç gün geçsin şu bir kaç hafta geçsin sürekli bu moddayız. Sen zaten eşimsin biz zaten aileyiz vs sürekli bunları söylüyor. Bir kızı olsun çok istiyor ben de çok istiyorum ama evlenmediğimiz için o da olamıyor. Ayrılalım ben yoluma gideyim desem ona da müsaade etmiyor. Evet sadece bir imza atmıyoruz diye bu kadar güzel giden bir şeyi çöpe atmak hiç kolay değil ama, sadece bir imza atma meselesi yüzünden psikolojim alt üst oldu dengem bozuldu. Bir gün her şey şahane giderken bir gün depresyonda gibi mutsuz hissediyorum. Evlilikten de soğudum. Evlensek evleniriz elbet ama içimde ne bir heyecan ne bir istek kaldı. Dengesiz bir ruh haline girdim iyice ve nasıl yoluna koyulur bilmiyorum.