Muhtemelen evlilik boşanma meselesinden bahsetmemiştir ailesine ama ne olursa olsun anne babasının 2 3 yıldır beklememesi çoktan bir ton sorun çıkarması lazımdı
Muhtemelen evlilik boşanma meselesinden bahsetmemiştir ailesine ama ne olursa olsun anne babasının 2 3 yıldır beklememesi çoktan bir ton sorun çıkarması lazımdıKadını anlarım da aile ne akla hizmet evli çıkmış adamı 2 sene asker yolu bekleyen ninem gibi sabırla bekliyor? Adam mı kalmadı?
Kadını da anlayamam katip ya.Kadını anlarım da aile ne akla hizmet evli çıkmış adamı 2 sene asker yolu bekleyen ninem gibi sabırla bekliyor? Adam mı kalmadı?
Madem zaten eşisiniz atıversin imzayı ne değişecek? Bir de müsaade etmiyor ne demek kapıyı kitleyip anahtarı mı kitliyor, tam gidecekken önünüze mi geçiyor sanki. Gerçekten gitmek isteseniz engel falan olamazdı. Adam sizin duymak istediğiniz masalları anlatıyor siz de mışıl mışıl uyuyorsunuz. Tatlı rüyalarSen zaten eşimsin biz zaten aileyiz vs sürekli bunları söylüyor. Bir kızı olsun çok istiyor ben de çok istiyorum ama evlenmediğimiz için o da olamıyor. Ayrılalım ben yoluma gideyim desem ona da müsaade etmiyor.
Ailenizi bile işin içine kattığı düzmece bir evlilik planı kurmuş ve bunu evliyken yapmış. Üzgünüm ama bu adam evlenmez, evlenseniz dahi nasıl güveneceksiniz zaten. Daha çok beklersiniz gibime geliyor maalesefHaklı olabilirsiniz.
buna ben de anlam veremiyorumAdam bütün aileyi kekliyor ama affediliyor. Benimkiler evlatlıktan reddederdi beni adama geri dönsem. Ne rahat insanlar var.
Bu beyefendi zengin değilse bende bir şey bilmiyorum yoksa aslaaaaaa kimse katlanmazzzzz aslaaaaaaaa3 yıl önce tanıştığımızda ben 30 o 40 yaşındaydı. Önceki evliliğinden bir çocuğu var. Yaş farkı çok gibi nedenlerle başlarda istemesem de, çok centilmen çok kültürlü, gerçekten bir erkekte aradığım özellikler onda olduğu için denemeye karar verdim ve kısa sürede karşılıklı duygularımız çok yoğunlaştı biz birlikte yaşamaya başladık ve çok geçmeden de evlenmek istediğini söyledi. Ailemle tanıştı planlar yapıldı gelinlik diktirdim o damatlığını aldı küçük bir nikahtı plan. ve planladığımız tarih yaklaştığında sıkıntılı iş mevzuları nedeniyle bunu erteledik çünkü bakıldığında çok erkendi, 3 ay olmuştu. Dert etmedim devam ettik konuyu da bir daha hiç açmadım ama çevrem bilhassa ailem sürekli “ertelediniz de ne zamana ertelediniz? Evlenmiyor musunuz hala? Niyeti ne bu adamın?”diye çok baskı yapıyorlardı. Bir yılı da geçince konuyu ben de irdelemeye başladım. O zaman yazın yapalım haziranda olsun dedi. Hazirana iki hafta kala konuyu yine hiç açmıyor. Çok da mutluyuz hiç ayrılmıyoruz iş hariç sürekli dipdibeyiz. Ama rahatsız oldum uzun süreli baskılarım sonucu e-devletini açtırınca evli olduğunu öğrendim. 10 yıl önce ayrıldığı kişiyle boşanmamış meğerse ama bana da bunu söyleyememiş. Bir saniyede sanki her şey yıkıldı en başta güven. Çok sevdiğiniz ve hiç beklemediğiniz biri bunu yapınca çok sarsıcı oluyor. Derken bir protokol mevzusu maddeler yerine getirildi ve boşanmaları gerçekleşti. Yeniden güvenmek zor olsa da çok sevdiğim için devam ettim. Belki de hatayı burada yaptım. Sonra 2 yıl oldu ve evlilik yine gündeme geldi ama artık güvensizlik bende öfke patlamalarına yol açıyordu hoşuma gitmeyen en ufak şeyde kırıp döküyordum, bağırıp çağırmalar kalp kırmalar hakaretler ama engel olamıyordum. O ne hissettiğimi hep anlar, nezaketle konuşur anlatır bir kez olsun bu 3 yılda sesini bana yükseltmemiştir. Bu da bende vicdan azabı yapıyordu. Bu şekilde evlenmek yine sağlıklı olmayacak diye yine erteledik. Bazı şeyleri çözmemiz gerekiyordu. Sonuçta çözdük ben sakinleşmek iyileşmek için her şeyi yaptım o da benim için sabretti idare etti ama her şey duzeldi. Şimdi 3 yıldır beraberiz ondan gördüğüm sevgiyi ve desteği ne ailemden ne hayatımdaki insanların toplamından görmedim. Geçen ay evlilik teklif etti sanırım çok istediğimi bildiği için. Ama ne zaman evleniriz diye sorduğumda çok uzatmayız diyor ama asla tarih planlamıyor. Evlenmek istiyorum diyor önümüzde hiç bir engel yok diyor. Gel işlemlere başlayalım diyorum şu bir kaç gün geçsin şu bir kaç hafta geçsin sürekli bu moddayız. Sen zaten eşimsin biz zaten aileyiz vs sürekli bunları söylüyor. Bir kızı olsun çok istiyor ben de çok istiyorum ama evlenmediğimiz için o da olamıyor. Ayrılalım ben yoluma gideyim desem ona da müsaade etmiyor. Evet sadece bir imza atmıyoruz diye bu kadar güzel giden bir şeyi çöpe atmak hiç kolay değil ama, sadece bir imza atma meselesi yüzünden psikolojim alt üst oldu dengem bozuldu. Bir gün her şey şahane giderken bir gün depresyonda gibi mutsuz hissediyorum. Evlilikten de soğudum. Evlensek evleniriz elbet ama içimde ne bir heyecan ne bir istek kaldı. Dengesiz bir ruh haline girdim iyice ve nasıl yoluna koyulur bilmiyorum.
Pırlanta gerdanlığı neden atsın canım yemek takımı yer kapladığı için atıyor ssfsgsgsgshBen pırlanta gerdanlık falan atacak sandım ghffjjffjj
Bu konudan anliyoruzki arkadaşlar kızlarınızı çok çok sevin. Öyle çok sevimli böyle sevgi kirintisinin pesinden koşmasınlar
Benim annemle iliskim cok rahattir. Genc yaştan beri erkek arkadasima gidip kalirim annemin bilgisi dahilinde. Ama gelinlik bile diktirdikten sonra ayni adamla iki sene uc sene evlenmeyi ertelesem annem höst der.buna ben de anlam veremiyorum
açıkçası benim ailem daha yeni yeni hani ben evlenmiyorum ama birlikte yaşıyoruz biz desem -yaşım olmuş 42- sen bilirsin diyebilecek kıvamdalar
ama hani çok hoşlanırlar mı? hayır.
koca kadınım asacak kesecek değiller,
fakat bundan 20 sene önce büyük cıngar çıkardı o ayrı, şimdi artık yani olaylar başka...ben o 20-25 yaşlarımda erkek arkadaşım olsa da diyemezdim (zaten flörtöz değildim) şimdi o yaşta kardeşim olsa mesela çok rahat söyler, bizimkiler de bişey demez, zaman geçtikçe de değişiyor, buna eyvallah.
her aile de aynı derecede muhafazakar/genenekçi ya da neyse dindar, değil, buna da eyvallah...
bizimkiler böyleyken 3 ayda kimseyle evlenemem yani. bu yaşta bile.
3 ayda bunlar evlenmeye karar veriyor
3 ayda? kimse bu ne hız demiyor. 3 ayda benim çevremde ancak hakketen birbirini görmemiş köydeki kız-oğlan görücü usulü bak şöyle biri var diye tanıştırılıp evlenme kararı alıyor. onlar da 4-5 ay nişanlı kalıyor, düğün yine 8-10 ayda oluyor. kaç kere gidip geliyorlar filan.
adamın çocuğu varken üstelik?
sonra evlenmiyorlar 3 ayda
"ertelediniz de ne zamana ertelediniz? Evlenmiyor musunuz hala? Niyeti ne bu adamın? "
diyor aile.
bu aile ne böyle 3 ayda evlen evlen diyecek tutucu aile mi? o zaman birlikte nasıl yaşanıyor. yok birlikte yaşamaya normal bakan modern aile mi? o aile nasıl 3 ayda evlilik kararına ne oluyor deli misin demiyor? nasıl bir şey bu?
sonra
adam evli çıkıyor
yine kimse höööst demiyor
3 yıl geçiyor
kadın gebe kalayım diye uğraşıyor?
neee?
bence adam ciddi varlıklı kızı da samimi seven kimse yok. başka aklıma bişey gelmedi...
Ne yapmak istiyorsun adamı zorla nikah masasına mı götüreceksiniz? Belli ki adam evlilik istemiyor sizi oyalayıp duruyor.Adam ben güvenilmez biriyim diye bağırıyor siz zorla evlenmek istiyoruz diyorsunuz.3 yıl önce tanıştığımızda ben 30 o 40 yaşındaydı. Önceki evliliğinden bir çocuğu var. Yaş farkı çok gibi nedenlerle başlarda istemesem de, çok centilmen çok kültürlü, gerçekten bir erkekte aradığım özellikler onda olduğu için denemeye karar verdim ve kısa sürede karşılıklı duygularımız çok yoğunlaştı biz birlikte yaşamaya başladık ve çok geçmeden de evlenmek istediğini söyledi. Ailemle tanıştı planlar yapıldı gelinlik diktirdim o damatlığını aldı küçük bir nikahtı plan. ve planladığımız tarih yaklaştığında sıkıntılı iş mevzuları nedeniyle bunu erteledik çünkü bakıldığında çok erkendi, 3 ay olmuştu. Dert etmedim devam ettik konuyu da bir daha hiç açmadım ama çevrem bilhassa ailem sürekli “ertelediniz de ne zamana ertelediniz? Evlenmiyor musunuz hala? Niyeti ne bu adamın?”diye çok baskı yapıyorlardı. Bir yılı da geçince konuyu ben de irdelemeye başladım. O zaman yazın yapalım haziranda olsun dedi. Hazirana iki hafta kala konuyu yine hiç açmıyor. Çok da mutluyuz hiç ayrılmıyoruz iş hariç sürekli dipdibeyiz. Ama rahatsız oldum uzun süreli baskılarım sonucu e-devletini açtırınca evli olduğunu öğrendim. 10 yıl önce ayrıldığı kişiyle boşanmamış meğerse ama bana da bunu söyleyememiş. Bir saniyede sanki her şey yıkıldı en başta güven. Çok sevdiğiniz ve hiç beklemediğiniz biri bunu yapınca çok sarsıcı oluyor. Derken bir protokol mevzusu maddeler yerine getirildi ve boşanmaları gerçekleşti. Yeniden güvenmek zor olsa da çok sevdiğim için devam ettim. Belki de hatayı burada yaptım. Sonra 2 yıl oldu ve evlilik yine gündeme geldi ama artık güvensizlik bende öfke patlamalarına yol açıyordu hoşuma gitmeyen en ufak şeyde kırıp döküyordum, bağırıp çağırmalar kalp kırmalar hakaretler ama engel olamıyordum. O ne hissettiğimi hep anlar, nezaketle konuşur anlatır bir kez olsun bu 3 yılda sesini bana yükseltmemiştir. Bu da bende vicdan azabı yapıyordu. Bu şekilde evlenmek yine sağlıklı olmayacak diye yine erteledik. Bazı şeyleri çözmemiz gerekiyordu. Sonuçta çözdük ben sakinleşmek iyileşmek için her şeyi yaptım o da benim için sabretti idare etti ama her şey duzeldi. Şimdi 3 yıldır beraberiz ondan gördüğüm sevgiyi ve desteği ne ailemden ne hayatımdaki insanların toplamından görmedim. Geçen ay evlilik teklif etti sanırım çok istediğimi bildiği için. Ama ne zaman evleniriz diye sorduğumda çok uzatmayız diyor ama asla tarih planlamıyor. Evlenmek istiyorum diyor önümüzde hiç bir engel yok diyor. Gel işlemlere başlayalım diyorum şu bir kaç gün geçsin şu bir kaç hafta geçsin sürekli bu moddayız. Sen zaten eşimsin biz zaten aileyiz vs sürekli bunları söylüyor. Bir kızı olsun çok istiyor ben de çok istiyorum ama evlenmediğimiz için o da olamıyor. Ayrılalım ben yoluma gideyim desem ona da müsaade etmiyor. Evet sadece bir imza atmıyoruz diye bu kadar güzel giden bir şeyi çöpe atmak hiç kolay değil ama, sadece bir imza atma meselesi yüzünden psikolojim alt üst oldu dengem bozuldu. Bir gün her şey şahane giderken bir gün depresyonda gibi mutsuz hissediyorum. Evlilikten de soğudum. Evlensek evleniriz elbet ama içimde ne bir heyecan ne bir istek kaldı. Dengesiz bir ruh haline girdim iyice ve nasıl yoluna koyulur bilmiyorum.
Nevresim geldi ilk olarak benim aklıma. Vizyonsuzluk böyle bir şeyBen pırlanta gerdanlık falan atacak sandım ghffjjffjj
valla ne 3 ayda gelinlik diktirmekBenim annemle iliskim cok rahattir. Genc yaştan beri erkek arkadasima gidip kalirim annemin bilgisi dahilinde. Ama gelinlik bile diktirdikten sonra ayni adamla iki sene uc sene evlenmeyi ertelesem annem höst der.
İşte aslında konunun özü o. Daha iyi seçenek yok. Arayacak güç ve enerji de. Buraya kadar getirip bir anda gidemem. Bu kadar güçlü ve gamsız bir kişilik değilim. Ama bunu kabul etmede sorun yaşıyor. Romantize ederek başa çıkmaya çalışıyor. Oysa bir kere gerçekliğe dokunsa her şey kolaylaşacak.valla ne 3 ayda gelinlik diktirmek
ne dikilmiş gelinlikle 3 sene oturmak normal değil, bence değil ve benim etrafımda her tür insan var şunu normal bulacak kimse yok
adamın evli çıkmasını zaten epic fail
ha dersin: böyle böyle şeyler yaşadık, evlenme fikrini rafa kaldırdım, evlenmem ama hayatıma katkısı var, şu anda daha iyisini seçecek, ayrılığı da kaldıracak durumda değilim, iyiyiz böyle, gittiği yere kadar. sonrasına sonra bakacam.
bunu da anlarım, ben anlarım yani evet vakit kaybı ve herkese göre değil ama
aile zaten nasıl aile hiç mantıklı yer bulamadım.
Buna o kadar inanmadım ki.. 10 sene boyunca boşanmamış da konu sahibi öğrenince pat diye boşanmış öyle mi? Hem de boşandığı halde evlenmiyor. Hadi canım ordanDerken bir protokol mevzusu maddeler yerine getirildi ve boşanmaları gerçekleşti