yağızım...yiğidim...deniz kenarındaki esmer çocuk...bir türlü söyleyemedim...sesin dünyanın en güzel melodisi...sıcacık gülüşün bende akıl bırakmıyor...zekisin,kendine güvenine,kültürüne hastayım...rahatlığın,olgunluğun bambaşka...ailen,inançların,ortak noktalarımız da seni çekici kılıyor...tamam en sona bıraktım...fiziğin de süper...tipimsin işte...bu en başta böyleydi...analayamadın,anlatamadım...sabredemedik...bu noktadan sonra ne olur bilmem...ama sen de çaba göstersen...neyse...ben bir on beş gün sonra yine belalın olarak çıkarım...