• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Hamileyim ama çocuğu istemiyorum

delibal8929

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
1 Nisan 2026
Mesajlar
5
Emoji Skoru
-2
Puanlar
1
Yaş
26
Merhaba yargılayabilirsiniz ama günlerdir düşünüyorum artik tek basima degil bi yere yazmak istedim 7 haftalık hamileyim eşim hamile olmadan once cocuk istemezdi ekonomik sartlardan dolayı konusunu bile acmazdi son zamanlarda da hep bana kotu davranmisti ve ben bu davranislarindan aşırı sıkılıp kafamda boşanma evresindeydim fakat bir gun bu haberi öğrendik ben yıkıldım dusunmuyordum o ise yapacak bir sey yok bakariz artik dedi ilk gun ben ikna etmeye çalıştım olmadı sonra ki günlerde kendisi benimle hep tartıştı bir gün de bana vurdu o günü unutamıyorum düzeleceği yok gibi duruyor olan çocuğa olacak diye korkuyorum ileri görüşlülük yapmaya çalışıyorum ben boşanmış bir anne babanın çocuğuyum nasil hissettiğimi biliyorum benim yanlis kararım yuzunden oda etkilensin istemiyorum sizce ne yapmalıyım aldırmak doğru karar mı olur o kadar çocuk isteyen insan varken bu yaptığım bencillik gibi geliyor ama psikolojim cok bozuldu annem babam da yanimda degil zaten pekte olmazlardı tek basima agir bir karar vermem gerekiyor vaktim az fikirlerinizi belirtin
 
Merhaba yargılayabilirsiniz ama günlerdir düşünüyorum artik tek basima degil bi yere yazmak istedim 7 haftalık hamileyim eşim hamile olmadan once cocuk istemezdi ekonomik sartlardan dolayı konusunu bile acmazdi son zamanlarda da hep bana kotu davranmisti ve ben bu davranislarindan aşırı sıkılıp kafamda boşanma evresindeydim fakat bir gun bu haberi öğrendik ben yıkıldım dusunmuyordum o ise yapacak bir sey yok bakariz artik dedi ilk gun ben ikna etmeye çalıştım olmadı sonra ki günlerde kendisi benimle hep tartıştı bir gün de bana vurdu o günü unutamıyorum düzeleceği yok gibi duruyor olan çocuğa olacak diye korkuyorum ileri görüşlülük yapmaya çalışıyorum ben boşanmış bir anne babanın çocuğuyum nasil hissettiğimi biliyorum benim yanlis kararım yuzunden oda etkilensin istemiyorum sizce ne yapmalıyım aldırmak doğru karar mı olur o kadar çocuk isteyen insan varken bu yaptığım bencillik gibi geliyor ama psikolojim cok bozuldu annem babam da yanimda degil zaten pekte olmazlardı tek basima agir bir karar vermem gerekiyor vaktim az fikirlerinizi belirtin
Her çocuk mutlu bir ailede sevgi ile yaşamayı hak ediyor.Siz bu şartları sağlayamayacağınızı biliyorsunuz, çocuğu heba etmeyin.
 
Merhaba yargılayabilirsiniz ama günlerdir düşünüyorum artik tek basima degil bi yere yazmak istedim 7 haftalık hamileyim eşim hamile olmadan once cocuk istemezdi ekonomik sartlardan dolayı konusunu bile acmazdi son zamanlarda da hep bana kotu davranmisti ve ben bu davranislarindan aşırı sıkılıp kafamda boşanma evresindeydim fakat bir gun bu haberi öğrendik ben yıkıldım dusunmuyordum o ise yapacak bir sey yok bakariz artik dedi ilk gun ben ikna etmeye çalıştım olmadı sonra ki günlerde kendisi benimle hep tartıştı bir gün de bana vurdu o günü unutamıyorum düzeleceği yok gibi duruyor olan çocuğa olacak diye korkuyorum ileri görüşlülük yapmaya çalışıyorum ben boşanmış bir anne babanın çocuğuyum nasil hissettiğimi biliyorum benim yanlis kararım yuzunden oda etkilensin istemiyorum sizce ne yapmalıyım aldırmak doğru karar mı olur o kadar çocuk isteyen insan varken bu yaptığım bencillik gibi geliyor ama psikolojim cok bozuldu annem babam da yanimda degil zaten pekte olmazlardı tek basima agir bir karar vermem gerekiyor vaktim az fikirlerinizi belirtin
Asıl bunları göre göre bu evliliğe bebek yüzünden devam ederseniz bencillik yapmış olursunuz. Benim annemde iki çocuktan sonra, babamın aldattığını öğreniyor hatta basıyor ofisinde. Etrafta ki herkes de biliyormuş. Neyse annem boşanmak istiyor araya giriyorlar barışıyorlar derken ben oluyorum. Babam tabi ki değişmedi hiç. Ortalarda büyüdüm ablamlar büyüttü beni sayılır. Annem yıllarca babamın borçlarını ödedi, emekli olmasına rağmen çalışmaya devam etti, icralar, aldatmalar... ömrüm boyunca aile içi kavgalarla büyüdüm. Bir kere hepimizin oturduğu kahvaltı masası bilmem, akşam yemeği bilmem. Babam sonunda çekti gitti ama annem bize de düşman kesildi. Sizi bana bıraktı gitti dedi hep. Babam hariç herkesin hayatı sürekli kavgayla borçla it gibi çalışmakla geçti. Babam yıllar önce evlendi öğrencisiyle, iki çocuğu bir kedisi var. 3 yılda bir arar ne kadar mutlu olduğunu anlatır. Çocuklarının ne kadar başarılı olduğunu söyler. Kapatır. Bu kadar babalığı. Ben açık açık istemezdim doğmayı. Ben olmasaydım annem daha çabuk toparlardı belki. Gerçekten daha erken boşanırdı. Ekonomik olarak da vicdanen de yük oldum gibi hissediyorum. Hep bu hissettirildi çünkü.
 
Valla bacım biz burda o kadar uğraşıyoruz ki ama çocuğumuz olmuyor.. allah sana onu nasip etmiş ne kadar şanslısın. Ailen ne diyor bu işe ayrılsan arkanda dururlar mı?
Eşi vurmuş kadına ne kadar şanslı olduğunu yazmışsınız? Biraz empati yapın ya
 
Eşi vurmuş kadına ne kadar şanslı olduğunu yazmışsınız? Biraz empati yapın ya
Ben eşi vurdu diye mi şanslı diyorum çocuk sahibi olması konusunda şanslı diyorum lafı neresinden anlıyorsunuz? Eşi vurdu diye hiçbir suçu olmayan bebeğini öldürsün ne güzel düşünce ya?
 
Ben eşi vurdu diye mi şanslı diyorum çocuk sahibi olması konusunda şanslı diyorum lafı neresinden anlıyorsunuz? Eşi vurdu diye hiçbir suçu olmayan bebeğini öldürsün ne güzel düşünce ya?
Bakın bende boşanmış bir ailenin çocuğuyum. 18 yılım şiddet küfür ve huzursuzlukla geçti. Hala da devam ediyor ne kadar sonradan boşansalarda hiçbir zaman sağlıklı bir ilişki olmuyor. Bunun şansla alakası var mı bilemiyorum. Annem yıllarca bizim için katlandı bu duruma. Hemde biz ikiz iki kız kardeşiz. Böyle bi ortamda çocuğa bunu yaşatmalı mı bilemiyorum. Annem hep sizin için katlandım der. Bence çok zor
 
Bu sitenin bu kadar kürtajsever olduğuna bakma. Fiziksel ve psikolojik olarak çok zor bir süreç ilerde tekrar çocuk sahibi olmaya karar verdiğinde zorluklarla karşılaşabiliyorsun. Psikolojik olarak sonrasında çok zorlanıyorsun. Buradakilere bakarsan her kocasıyla sorun yaşayan kürtaj yaptırsın bir cana kıymak o kadar basit bir şey değil iyi düşün karar ver. Ben senin yerinde olsam ailem beni kabul edecekse doğururdum. Sen çalış annen çocuğa baksın. Yine de senin kararın hakkında hayırlısı olsun..
 
Merhaba yargılayabilirsiniz ama günlerdir düşünüyorum artik tek basima degil bi yere yazmak istedim 7 haftalık hamileyim eşim hamile olmadan once cocuk istemezdi ekonomik sartlardan dolayı konusunu bile acmazdi son zamanlarda da hep bana kotu davranmisti ve ben bu davranislarindan aşırı sıkılıp kafamda boşanma evresindeydim fakat bir gun bu haberi öğrendik ben yıkıldım dusunmuyordum o ise yapacak bir sey yok bakariz artik dedi ilk gun ben ikna etmeye çalıştım olmadı sonra ki günlerde kendisi benimle hep tartıştı bir gün de bana vurdu o günü unutamıyorum düzeleceği yok gibi duruyor olan çocuğa olacak diye korkuyorum ileri görüşlülük yapmaya çalışıyorum ben boşanmış bir anne babanın çocuğuyum nasil hissettiğimi biliyorum benim yanlis kararım yuzunden oda etkilensin istemiyorum sizce ne yapmalıyım aldırmak doğru karar mı olur o kadar çocuk isteyen insan varken bu yaptığım bencillik gibi geliyor ama psikolojim cok bozuldu annem babam da yanimda degil zaten pekte olmazlardı tek basima agir bir karar vermem gerekiyor vaktim az fikirlerinizi belirtin
Eğer kendi maddi özgürlüğünüz varsa ve o çocuğa tek başınıza kol kanat gerebiliceğinizi sonsuz sevgi verebileceğinizi düşünüyorsanız tabiki doğurun ama lütfen sağlıklı bir ortam sağladığınızdan emin olun. Ve lütfen o adamdan bir an önce de boşanın.
 
Bakın bende boşanmış bir ailenin çocuğuyum. 18 yılım şiddet küfür ve huzursuzlukla geçti. Hala da devam ediyor ne kadar sonradan boşansalarda hiçbir zaman sağlıklı bir ilişki olmuyor. Bunun şansla alakası var mı bilemiyorum. Annem yıllarca bizim için katlandı bu duruma. Hemde biz ikiz iki kız kardeşiz. Böyle bi ortamda çocuğa bunu yaşatmalı mı bilemiyorum. Annem hep sizin için katlandım der. Bence çok zor
Benim annem babam da boşanmış hanımefendi babam da kronik depresyon hastası. zaten ben de bol keseden sallamıyorum merak etmeyin. Ama ben herşeye rağmen var olmaktan mutluyum. Hayatta güzel şeyler daha fazla her zaman..belki o çocuk da böyle düşünecek doğmaktan mutlu olacak bunu bilmiyoruz ki?
 
Burada senin duruşun önemli. Bu evlilik düzelmeyecekse eğer buna eminsen ve çocuğa kendim bakabilirim diyorsan doğur. Ama çocuk için bu evliliğe devam etmek zorundayım ortam kötü olsa da diyorsan veya tek başına çocuk büyütme konusunda kendine güvenmiyorsan doğurma.

Bu konunun yeri de gebelik sayfası değil bir derdim var.
 
Bu sitenin cehaletsever üyelerine kanma. Çocuk aile ile varolur. Yarın o çocuk demeyecek mi anne babam bizi neden sevmedi diye. Bunun eksikliğini acısını hep yaşamayacak mı?. Yaşın daha genç boşanıp yeni bir hayat kurmak varken neden şiddet uygulayan aşağılayan sevmeyen bir herifin çocuğunu doğurasın. Mantıklı ol.
 
İ
Benim annem babam da boşanmış hanımefendi babam da kronik depresyon hastası. zaten ben de bol keseden sallamıyorum merak etmeyin. Ama ben herşeye rağmen var olmaktan mutluyum. Hayatta güzel şeyler daha fazla her zaman..belki o çocuk da böyle düşünecek doğmaktan mutlu olacak bunu bilmiyoruz ki?
Ben karar mercii değilim. Kimseye doğurma asla filan da diyemem ne haddime. Ama herkes sizin gibi mutluluk çiçek böcek yaşayamayabilir. Bugün eşine şiddet uygulayan yarın çocuğuna uygular ki benim yaşadığımda buydu. Kapının önüne koyulduğumuz bile oldu. Evet çocuğunun olması tabiki büyük bir şans ama nerden biliyoruz belki doğurgan bi kadın, belki peşi sıra gebe kalıp doğurabiliyor. Ayrıca nice evlat sahibi olup hayırsız çocuğa sahip kişiler var her şey hamile kalabiliyorum yaşasın değil yani bu hayatta.
 
İ

Ben karar mercii değilim. Kimseye doğurma asla filan da diyemem ne haddime. Ama herkes sizin gibi mutluluk çiçek böcek yaşayamayabilir. Bugün eşine şiddet uygulayan yarın çocuğuna uygular ki benim yaşadığımda buydu. Kapının önüne koyulduğumuz bile oldu. Evet çocuğunun olması tabiki büyük bir şans ama nerden biliyoruz belki doğurgan bi kadın, belki peşi sıra gebe kalıp doğurabiliyor. Ayrıca nice evlat sahibi olup hayırsız çocuğa sahip kişiler var her şey hamile kalabiliyorum yaşasın değil yani bu hayatta.
Zaten ben de bu dediklerinizi aksini iddia etmiyorum sizin dedikleriniz ve benim dediklerim ayrı ihtimaller.. bazı konularda benim dediklerim, bazı konularda sizin dedikleriniz ya da herhangi birimizin tüm söyledikleri gerçekleşebilir. Ama bana göre şartlar aşırı kötü değilse her zaman yaşatmak öldürmekten güzel bir şeydir. Bu kişinin durumunu öyle ümitsiz görmüyorum en azından anne babası hayatta.. yüzde yüz kürtaj karşıtı değilim ama bu kadar basit insanların aldır aldır demesini yanlış buluyorum açıkçası..
 
Çocuk mutlu bir yuvada yaşamayı hak ediyor. Böyle şiddet dolu bir ortamda değil. Çocuğu da bu mutsuzluğa sürüklemeyin. Siz önce bir boşanın, hayatınızı kurun bakalım sonra ileride karşınıza düzgün bir adam çıkar yine yuva kurarsınız. Ben mutsuz bir ailede büyüdüm hala travmalarını yaşıyorum. Eşim de kötü biri olsaydı kesinlikle çocuk düşünmezdim o vebali alamazdım. Çok şanslısın vs diyip pohpohlayanlara bakma o çocuğu doğurursan kendi kaderinle baş başa kalacaksın hem de ömür boyu o dayakçı kocaya maruz kalacaksın boşansan bile o çocuğun babası olduğu için hep hayatınızı zehir edecek
 
Bu sitenin bu kadar kürtajsever olduğuna bakma. Fiziksel ve psikolojik olarak çok zor bir süreç ilerde tekrar çocuk sahibi olmaya karar verdiğinde zorluklarla karşılaşabiliyorsun. Psikolojik olarak sonrasında çok zorlanıyorsun. Buradakilere bakarsan her kocasıyla sorun yaşayan kürtaj yaptırsın bir cana kıymak o kadar basit bir şey değil iyi düşün karar ver. Ben senin yerinde olsam ailem beni kabul edecekse doğururdum. Sen çalış annen çocuğa baksın. Yine de senin kararın hakkında hayırlısı olsun..
Konu sahibinin yazdıklarını okumadınız mı? Ailesi yardımcı olmayacak.
 
Merhaba yargılayabilirsiniz ama günlerdir düşünüyorum artik tek basima degil bi yere yazmak istedim 7 haftalık hamileyim eşim hamile olmadan once cocuk istemezdi ekonomik sartlardan dolayı konusunu bile acmazdi son zamanlarda da hep bana kotu davranmisti ve ben bu davranislarindan aşırı sıkılıp kafamda boşanma evresindeydim fakat bir gun bu haberi öğrendik ben yıkıldım dusunmuyordum o ise yapacak bir sey yok bakariz artik dedi ilk gun ben ikna etmeye çalıştım olmadı sonra ki günlerde kendisi benimle hep tartıştı bir gün de bana vurdu o günü unutamıyorum düzeleceği yok gibi duruyor olan çocuğa olacak diye korkuyorum ileri görüşlülük yapmaya çalışıyorum ben boşanmış bir anne babanın çocuğuyum nasil hissettiğimi biliyorum benim yanlis kararım yuzunden oda etkilensin istemiyorum sizce ne yapmalıyım aldırmak doğru karar mı olur o kadar çocuk isteyen insan varken bu yaptığım bencillik gibi geliyor ama psikolojim cok bozuldu annem babam da yanimda degil zaten
 
Konu sahibinin yazdıklarını okumadınız mı? Ailesi yardımcı olmayacak.
Pardon ben yanımda değil kısmını okuyup onu uzaktalar diye algılamıştım bana destek olamıyorlar anlamında diye düşündüm. Yanlış anlamışım
 
Boşanma evresinde olduğunuz leş gibi adamlarla nasıl sevişiyorsunuz anlamıyorum orası ayrı da,
sevişiyorsanız bir değil bir kaç yöntemle korunacaksınız ki olmayacak, çünkü her aklı başında insan bilir ki korunmasız sevişince çocuk olur,
korunmasız sevişip sevişip çocuk oldu ne yapacağım diye ağlayan insanlara ne acıyorum ne üzülüyorum açıkçası,
ne eğitim var ne iş var ne aile var ne doğru düzgün evlilik gelecek var ama maşallah üreme konusunda üstünüze yok.
Keşke bu denli plansız programsız öylesine yaşadığınız hayatların, aldığınız kararların bedelini kendiniz ödeseniz ama ne yazık ki aldırsanız da doğursanız da sabi sübyanlar ödüyor, çok acı.
 
Back
X