• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Hassas Çocuk Aptal Anne

Evt arkadaşlar ben aptalım. Kimseye hayır diyemiyorum. Çocuğumda çok hassas ve aşırı uyumlu. Gören herkesin ne kadar uyumlu sakın diye kıskandıkları çocuk var ya işte o benim çocuğum. Bulunduğum yerde çok fazla çocuklu insan var. Ben kimsenin çocuğuna kıyamıyorum onlarda küçük diye alttan alıyorum ama çocuğuma zarar veriyorlar. Biri elinden oyuncak alsa boşver çocuğum biraz oynasın diyorum ama aynı kişi kendi oyuncağını paylaşmayınca boşver annecim kendi oyuncağınla oyna diyorum. Artık insanlar bunu suistimal etmeye başladı. Çocuğum çok seven ve sevgi dolu insanlar zararda verse ses çıkarmıyor hep alttan alıyor. Çocuğuma böylece en büyük kötülüğü ben yaptım. Bunu nasıl düzelteceğim ne yapacağım nasıl kendini korutacağım bilmiyorum..
Ben sorunumu farkettiysem hep onu nasıl çözeceğime odaklandım. Soruna değil. Size de farkındalık gelmiş. Problemi farketmişsiniz. Bundan sonra çözmeye odaklanmalısınız. Yanlış davranışlarınızı değiştirin. Yukarıda kitap tavsiyeleri var, dikkate alın. Youtubedan videolar izleyin.
 
Ben sorunumu farkettiysem hep onu nasıl çözeceğime odaklandım. Soruna değil. Size de farkındalık gelmiş. Problemi farketmişsiniz. Bundan sonra çözmeye odaklanmalısınız. Yanlış davranışlarınızı değiştirin. Yukarıda kitap tavsiyeleri var, dikkate alın. Youtubedan videolar izleyin.
Teşekkür ederim
 
Daha küçükmüş 3 yaşla beraber beyinlerine yerleşiyor söylenenler 4te uygulama başlıyor aşağı yukarı. Benim oğlumda öyle kendi oyuncağını izin isteyerek alırdı karşı tarafta vermezdi🤣 insan içinden kuduruyor. Ben oyuncağını paylaşmayan arkadaşına diyorum paylaşmak istemiyorsan verme ama oğlumda sana vermek istemediğinde kızmak yok diye cünkü kızıyordu kızdığı için oğlum yine veriyordu😑 öyle böyle derken anlata anlata artık baya söylüyor savunuyor kendini.
 
Benim çocuğum da öyleydi. Ben de karşıdaki annenin tavrına göre şekillenmeye başladım önce. Mesela bi arkadaşım çocuğu paylaşmak istemezse paylaşması için teşvik ediyodu diğeri tamam paylaşmak istemezsen sen bilirsin diyodu. Ben de aynı onlar gibi davrandım. Sonra 2 yaşında çocuğum kreşe başladı. Önce evde kendi kendimize o benim falan diye vermemeye başladık. Gördükçe o da yaptı. Okula başlayınca da arkadaşlarında gördükçe o da cazgır oldu 😅😅 diğer üyelerin de dediği gibi sınırlar çok önemli. Ne güzel farketmişsiniz. Biraz kendinizi ona göre değiştirmeye çalışın.
 
İbni Haldun'du zannediyorum çocukları nasıl yetiştirmeliyiz tarzında bir soruya 'Çocukları yetiştirmeyin, siz kendinizi iyi yetiştirin onlar size bakıp öğrenirler.' şeklinde cevap veriyor. Mealen böyleydi.

Çocuk mecbur kaldığında diğerleri ile nasıl çatışacağını sizin kasada sıra beklerken koyamadığız tepkiden, komşunuza istemeden verdiğiniz ve kırdığı için pişman olduğunuz elektrikli mutfak aleti gibi basit görünen günlük hareketlerden öğreniyor. Yalnız yaptığınız bir şey daha var o da 'Olsun yavrucuğum bırak oynasın.' Bu şekilde nazik, nahif ama zayıf bir çocuk yetişiyor. İleride ezilmese de iyi çocuk yalnızlığı yaşayabilir. Nezaket kadar güçlü olmaya ihtiyacımız var. Hayat kimseye sen naziksin sana yol vereyim demeyecek. Hakkını başkalarına zarar vermeden nasıl savunacağını öğrenmeniz ve öğretmeniz lazım. Ama temelde bunları siz bilmiyor ve uygulayamıyorsanız ona nasıl yeterince iyi aktarabilir veya gösterebilirsiniz orası muamma. Önce kendinizden başlayın.

Nurdoğan Arkış hocayı tavsiye ederim. YouTube hesabında ilk yüklenenleri filtreleyin ve sırayla izleyin. Çocuklar ve çocuklarda özgüvenle ilgili de videoları var.
Kendine hiç güveni olmayan ama bu videoları düzenli izleyip uygulayarak ihya olan bir kadın biliyorum. Bunların hepsi onarılabilir ve düzeltilebilir. Çocuğunuz içinse yolun çok başındasınız.
 
Siz aptal değilsiniz tabi sadece hayır demeyi bilmiyorsunuz belki de hayatınız bir başkasını memnun etme üzerinedir .
Bunu fark etmeniz çok değerli değişim buradan başlar.
Benim oğlum da üç yaşında. Oyuncak paylaşmama durumu yüzünden kankasıyla oyun oynayamıyorlar sonu hep kavgayla bitiyor . Biz iki anne olarak onlara hem paylaşmayı teşvik edici yaklaşıyoruz ama hem de zorlamıyoruz. Ben oğlumun kimsenin elinden oyuncak çekip almasına müsaade etmediğim gibi, onun elinden de çekilirse karşı çocuğa " ama bu şekilde elinden cekemezsin onunla x oynuyordu " diyprum ki benden görsün ne yapması gerektiğini.
Bu konuda tavrım nettir ve duruma göre değişmez sizde bunu uygulaya uygulaya yerleştirirsiniz .
Ben çocuklara senindir paylaşma demeyi de uygun görmüyorum bizim kültürümüz paylaşımcı bir kültürdür.
Arkadaşın da seninle paylaşıyor , bakıp geri bırakacak o sırada biz seninle şunu oynayalım ya da sırayla oynayalım gibi şeyler söylüyorum. Karşı tarafın ebeveynin de böyle bir aksiyon görmüyorsanız çocuğunuza baksın bir şey olmaz demeniz ona bir şeyleri yanlış öğretmiş olmanıza sebebiyet verebilir.
 
Sunlar siizn icin guzel baslangic kitaplari olabilir. Ikitanesi cocuklar uzerine ama kendi cocuklugunuza sorgulayarak okursaniz , neden nasil simdiki zamanda hayir diyemediginizi cozebilirsiniz.
 

Eklentiler

  • IMG_7919.webp
    IMG_7919.webp
    17,6 KB · Görüntüleme: 13
  • IMG_7920.webp
    IMG_7920.webp
    62,2 KB · Görüntüleme: 14
  • IMG_7921.webp
    IMG_7921.webp
    19,8 KB · Görüntüleme: 13
Teşekkür ederim
Daha 2,5 yaşındaymış bende 7-8 sandım. Paralel oyun zamanı yeni başıyor 3yaşta yeni ne geç kaldınız ne başka bir şey.
Ben oyuncak konusunda paylaşmaya teşvik ediyorum ama zorlamıyorum vermezse şuan paylaşmak istemiyor diyorum fakat biraz zaman geçince tekrar teklif ediyorum. Bazı anneler çocuk bir kez hayır dedi mi istemiyor diyor tamamen geçimsiz çocuk yetiştirme durumuna dönüyor. Bi arkadaş var o kadar çok çocuğuna sordu ki şuan istemiyor şuan vermiyor vs diye şimdi çocuğunu diğer çocuklar arasına istemiyor oda ayrı sorun yani.
Başkasının oyuncağını isteyip vermediler diyelim onda dikkatini dağıtıyorum, sende paylaşmak istemiyosun bazen oda istemiyor diyorum. Kızınıza nispeten dışa dönük ama zorba olmayan oyun arkadaşı bulursanız açılacaktır.
 
Evt arkadaşlar ben aptalım. Kimseye hayır diyemiyorum. Çocuğumda çok hassas ve aşırı uyumlu. Gören herkesin ne kadar uyumlu sakın diye kıskandıkları çocuk var ya işte o benim çocuğum. Bulunduğum yerde çok fazla çocuklu insan var. Ben kimsenin çocuğuna kıyamıyorum onlarda küçük diye alttan alıyorum ama çocuğuma zarar veriyorlar. Biri elinden oyuncak alsa boşver çocuğum biraz oynasın diyorum ama aynı kişi kendi oyuncağını paylaşmayınca boşver annecim kendi oyuncağınla oyna diyorum. Artık insanlar bunu suistimal etmeye başladı. Çocuğum çok seven ve sevgi dolu insanlar zararda verse ses çıkarmıyor hep alttan alıyor. Çocuğuma böylece en büyük kötülüğü ben yaptım. Bunu nasıl düzelteceğim ne yapacağım nasıl kendini korutacağım bilmiyorum..
Siz de uyumlu birisiniz bu size zarar veriyor mu? Uyumlu olması ufak şeylere takılmaması aslında ilerde onu rahatlatacak bir şey bana kalırsa. Ama kendi isteklerini göz ardı etmesin devamlı. Ya da hakkı devamlı başkalarına devredilmesin. Yani her şeyin fazlası zarar. Bu nedenle devamlı çocuğunuzu bastırmayın. Birazcık kendi de konuşsun. Ona vermek isteyip istemediğini sorun mesela. Belki tamam diyecek sizin öyle isteyeceğinizi düşünüp ama en azından kendi isteklerinin de önemli olduğunu bilinç altına bence işlenir. Bir gün de gerçek isteğini dile getirebilir. Özgüven inşasına sadece bu aşamada dikkat edin.

Sevgiler…
 
Çocuk paylaşmak istemiyorum diyorsa orada saygı göstereceksiniz, başka çocuğun paylamak istemediğinde gösterdiğiniz gibi. Bu çok büyük bir hata.
 
Bende sizin gibi biriyim aman kimse kırılmasın ortam benim yüzümden sogumasin diye hep sustum.bugun bunun ne kadar yanlış olduğunu gördüm ve bundan sonra kim çocuklarıma karışırsa asla yapma demiycem.evet başkalarının hakkına girmesinler ama başkası onlara haksızlık yaparsa asla izin vermeyecem kim kuserse küssün hiç umrumda değil.sizde lütfen böyle yapmayın sonradan çok pisman olacaksınız.bu yaşımda ben bile böyle buyutulmenin çilesini çekiyorum keşke annem bizi böyle büyütmeseydi
 
Benim oğlum da hassas bir kalp 🥲
 
Daha küçükmüş 3 yaşla beraber beyinlerine yerleşiyor söylenenler 4te uygulama başlıyor aşağı yukarı. Benim oğlumda öyle kendi oyuncağını izin isteyerek alırdı karşı tarafta vermezdi🤣 insan içinden kuduruyor. Ben oyuncağını paylaşmayan arkadaşına diyorum paylaşmak istemiyorsan verme ama oğlumda sana vermek istemediğinde kızmak yok diye cünkü kızıyordu kızdığı için oğlum yine veriyordu😑 öyle böyle derken anlata anlata artık baya söylüyor savunuyor kendini.
Ayy yemin ederim bi şu yorumu okurken mutlu oldum. Benimkide düzelir inşallah. Bugün arkadaşının doğum gününe gitti. Yerde toprakla oynuyorlardı. Benimki yanlarına gitti ama oyuna almadılar git dediler. İlk defa kızdım bende toprak senin değil karışma oynayacak oda diye. Vallahi rahatladım. Gerçi onun öncesinde gözüne parmağını soktu :(
 
Benim çocuğum da öyleydi. Ben de karşıdaki annenin tavrına göre şekillenmeye başladım önce. Mesela bi arkadaşım çocuğu paylaşmak istemezse paylaşması için teşvik ediyodu diğeri tamam paylaşmak istemezsen sen bilirsin diyodu. Ben de aynı onlar gibi davrandım. Sonra 2 yaşında çocuğum kreşe başladı. Önce evde kendi kendimize o benim falan diye vermemeye başladık. Gördükçe o da yaptı. Okula başlayınca da arkadaşlarında gördükçe o da cazgır oldu 😅😅 diğer üyelerin de dediği gibi sınırlar çok önemli. Ne güzel farketmişsiniz. Biraz kendinizi ona göre değiştirmeye çalışın.
Baxı arkadaşlarının anneleri çocuklarına müdehale de etse yine çocuklar anlamıyor zorbalıyor. Bu sefer inanın ne tepki vereceğimi şaşırıyorum. Umarım benimkide fena olurr
 
İbni Haldun'du zannediyorum çocukları nasıl yetiştirmeliyiz tarzında bir soruya 'Çocukları yetiştirmeyin, siz kendinizi iyi yetiştirin onlar size bakıp öğrenirler.' şeklinde cevap veriyor. Mealen böyleydi.

Çocuk mecbur kaldığında diğerleri ile nasıl çatışacağını sizin kasada sıra beklerken koyamadığız tepkiden, komşunuza istemeden verdiğiniz ve kırdığı için pişman olduğunuz elektrikli mutfak aleti gibi basit görünen günlük hareketlerden öğreni
r. Yalnız yaptığınız bir şey daha var o da 'Olsun yavrucuğum bırak oynasın.' Bu şekilde nazik, nahif ama zayıf bir çocuk yetişiyor. İleride ezilmese de iyi çocuk yalnızlığı yaşayabilir. Nezaket kadar güçlü olmaya ihtiyacımız var. Hayat kimseye sen naziksin sana yol vereyim demeyecek. Hakkını başkalarına zarar vermeden nasıl savunacağını öğrenmeniz ve öğretmeniz lazım. Ama temelde bunları siz bilmiyor ve uygulayamıyorsanız ona nasıl yeterince iyi aktarabilir veya gösterebilirsiniz orası muamma. Önce kendinizden başlayın.

Nurdoğan Arkış hocayı tavsiye ederim. YouTube hesabında ilk yüklenenleri filtreleyin ve sırayla izleyin. Çocuklar ve çocuklarda özgüvenle ilgili de videoları var.
Kendine hiç güveni olmayan ama bu videoları düzenli izleyip uygulayarak ihya olan bir kadın biliyorum. Bunların hepsi onarılabilir ve düzeltilebilir. Çocuğunuz içinse yolun çok başındasınız.
Bakacağım teşekkür ederim. Gerçekten elimde olmadan yapıyorum. Maddi olarak çevremdeki herkesle aynı orta halliyim. Çocuğuma istediği her şeyin en iyisini alıyorum parama acımıyorum ama insanlar çok cimrilik yapıyor basit bir şeyin bile hesabını yapıyor. Bende çocuklara kıyamıyorun. Özeniyorlar biz paylaşalım kıskanmasın içlerinde ukde kalmasın diyorum pahalı ucuz demeden her şeyi paylaşıyorum ama insanlar kırık küreği paylaşmaktan aciz.
 
Bende sizin gibi biriyim aman kimse kırılmasın ortam benim yüzümden sogumasin diye hep sustum.bugun bunun ne kadar yanlış olduğunu gördüm ve bundan sonra kim çocuklarıma karışırsa asla yapma demiycem.evet başkalarının hakkına girmesinler ama başkası onlara haksızlık yaparsa asla izin vermeyecem kim kuserse küssün hiç umrumda değil.sizde lütfen böyle yapmayın sonradan çok pisman olacaksınız.bu yaşımda ben bile böyle buyutulmenin çilesini çekiyorum keşke annem bizi böyle büyütmeseydi
Keşke böyle düşünenler olarak birlikte olabilsek
 
Back
X