- Katılım
- 24 Aralık 2024
- Mesajlar
- 525
- Emoji Skoru
- 409
- Puanlar
- 23
- Yaş
- 36
- Konu Sahibi Zamanmakinesi
- #1
Gurbetteyim çalışıyorum çocuk bakıyoruz eşimle dönüşümlü.Zaten konularım var.Eşimin ailesi ile görüşmüyorum.Kendi ailem var ama yok.Şimdi diyecekseniz kendi aileni kayırdın yemin ediyorum hayır eşimin ailesine de başta neler yaptım eşim bin tane fedakarlık yaptı ama olmuyor.Nasıl denk geldiyse o da sevilmeyen evlat zaten konunun benle alakası yok benden öncede 2 3 yılda bir memlekete giden kendi çalışıp okuyan biri.Herkesin aile dinamiği farklı.Ben şuan 2 aileyi de sırtımda taşısam 3 gün sonra gidelim bir kıymetimiz yok.Yine de günün sonunda bize merhamet eden taşınmada gelen doğumda gelen annem oluyor.Kaynanama eşim gel demiş yol tutuyor demiş hep bahane. Gerçekten dışardan insanlar saygı duyuyor komşular eş dost akrabalar görüşmek isteyen çok herkes seviyor sayıyor ama ailen yoksa hepsi boş .İnsanlar en ufak şeyde çocuğunu emanet ediyor yardım alıyor.Biz eşimle hep tekiz.Senede bir defa gidiyoruz kıymet bilen yok.Onu da azaltacağım zaten.Bazen insanlara bakıyorum kendime bakıyorum hadi hatamız vardır ama ne yaptık adam mı öldürdük insanlar nasıl çocuklarına bile sahip çıkıyor.Gerçekten büyük bir dert gibi görünmese de günün sonunda çok yıpratıcı ağır bir yük..Sizce çok mu abartıyorum her şey dışardan göründüğü gibi değil midir?