• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

hiç kızmayan bağırmayan anneler şehir efsanesi mi

Kesinlikle var etrafımda görüyorum kardeş kardeş güzelce oynayan,gece beslenmesini kesince sabaha kadar deliksiz uyuyan çok çocuk var etrafımda,
Çocuk büyütmek bu değil ama dedgm noktayı boy boy çocuğu olan annelere ithfn yzdm 🤭
 
Bu bebeğim bizim için süprizdi,ikinciyi istedim çünkü yaşım geliyodu ve annem iyice yaşlanmıştı,ben çalışıyorum annem bakıyor çocuklarıma,bu yüzden arası kısa oldu,ayrıca ilk bebeğime uzun uğraşlar sonucu hamile kaldım ikincinin bu kadar kısa olmasını beklemiyordum
Doğrudur.

Allahım güç kuvvet versin inşallah.
 
merhaba herkese, 26 aylık gün içinde hiiç yerinde durmayan hareketli bir oglum var. 18 aylıktan beri cok zorlanmaya başladım. hem kendi yaşadığım çocukluğu yaşatmamaya çalışıyorum hem yapamadığım durumlarda kendimi suçluyorum.. gün içinde bazen çok iyiyiz, her dediğini yapmaya çalışırım oyun oynarız ben de onunla koştururum her şeyi yaparız ama bazı zamanlar çook zorluyo ben de istemdışo bağırıyorum kızıyorum sonra tüm günüm zehir oluyo, vicdan yapıyorum kendimi çok suçluyorum:(
benim annem aşırı sabırlı bir anneydi, bana bağırdığını hiç hatlrlarmam, babam da tam tersi aslında bağırmazdı ama bağırma ya da kızma ihtimalini bildiğimiz için çok korkardık. hiç anneme çekmemişim:( onun gibi sabırlı olmak isterdim, bunun için antidepresan kullanmaya bile başladım. sırf oglumla saglıklı bi ilişkimiz olsun hiç kızmayım bağırmayım.. ama yine de ara ara öfke patlamalarım oluyo, travma kalacak diye çok korkuyorum:(
bugün ev işi yapmam gerekiyordu vs, çamaşır katlıyorum onları dağıtıyo ya da başka şey yapıyorum karıştırıyo dağıtıyo, hepsine sabretmen çok zor:( hem gece hem öğle uykusu için nerdeyse 1 bucuk saat uğraşıyorum:( eşimin çalışma saatleri uzun geldiğinde çok yardımcı oluyo ama zaten pilim bitmiş oluyo, ona kızdıgım günün gecesinde uykusunda ağlıyo:( çok üzülüyorum benim yüzümden ağlıyo rüyasında benimi görüyo diye:( az once uyutmaya calısırken yine patladım uyu artık diye çıkıştım:( her bağırdığımda masum masum bakıyo sonrasında kendimi dövesim geliyo. niye sabretmedim niye sesimi yükselttim diye:( işin içinden çıkamıyorum artık, bana sanki anneler hiç bağırmıyo gibi geliyo sanki sadece ben bağırıyomuşum gibi, sorunluymuşum gibi düşünüyorum. evde tek bakıyorum annenler uzakta yaşıyo eşim akşam 8de anca işten geliyo, çalışmaya başlayamadım kreşe de veremiyoruz tek maaş, hepsi üst üste benim de psikolojim gitti
Benimde 3 yaşında ikiz kızlarım var sizle aynı durumdayım.sizin gibi çıkış yolları arıyorum psikoloğa gittim,çocuk danışma merkezine gittim, sabırla ilgili kitap okudum ama yine de belli bi süre sabredip sonra aniden kızıyorum sizle aynı kaygıları yaşıyorum çocukta travma olur mu? Acaba çocuğumla güvenli bağlanma yapamadım mı vs vs gibi.hatta üzülerek söylüyorum ki ben kızdıktan sonra bakıcıya daha da bağlandı eskiden böyle değildi çok da üzülüyorum ama sonuç yine aynı çözüm bulursanız bana da söyleyin.psikoloğ bakış açınızı değiştirin demişti bana kafanızda bir çocuğun herşeyi yapabileceğine inanırsanız ona sinirlenmek yerine bunu normal karşılarsınız demişti ama yine yapamıyorum belki size fayda sağlar bu bakış açısı
 
Ben bugüne kadar öyle bağırmamışımdır doğru düzgün. Ama şöyle bi şey var, kızım sakin bi bebekti. Şimdi 3,5 yaşında. Bizi zorlayacak bir şeyi hala yok. Çocuğuna göre de değişir bence
 
Back
X