Neden boşandınız ?15 yila yakin evlilk. 20 yillik bir birliktelik 5 dk dan kisa bir surede bitti. Oyle bir kesip atti ki hic bir soz soyleme hakkim kalmadi. Keske diyorum ama hic bir soz hakki bile birakmadi. Kabullenmekten baska bir secenegim yok.
Hadi sizin bosanmakta hakli sebepleriniz var, ben onu da bulamiyorum. Hayat bir sekilde devam ediyor Iyisiyle kotusuyle bu kendi tercihlerimiz, sonuclari ile basa cikmaktan baska caremiz yok.
Uzun hikaye. Kisaca yillarca boyle olmaz yapma dedigi her seyi yaptim. Bir yere kadar direndi soninda kesti atti ortada 100 hata varsa 99'u benimdi. Daha 3 ay yeni olmustur bosanaliNeden boşandınız ?
Uzun hikaye. Kisaca yillarca boyle olmaz yapma dedigi her seyi yaptim. Bir yere kadar direndi soninda kesti atti ortada 100 hata varsa 99'u benimdi. Daha 3 ay yeni olmustur bosanali
Bu durumda kabullendim. Neden kendinizi su erkegimsilere karsi suclu gibi dusunup kendi hayatinizi zehir etmeye calisiyorsunuz ki.
Hayır fakat kendimi yıprattığım bir ilişki sürecinden çıkmıştımsizde bir boşanma mı yaşamıştınız ?
Bir terapistten duymuştum. Eksik kalan yanımızı biri tamamlamaya başladığında anlıyormuşuz o hissi. Yeniden sevilmek, önemsenmek, özel hissetmek başka bir şifa. Kalbinize serinlikler diliyorum.
Anladığım kadarı ile siz boşanmanız sürecinde çok da birbirini yıpratmayan,artık evli kalmak istemediğine karar verip karşılıklı evliliğini sonlandıran bir çiftsiniz.Sizin anlatımınızdan özlediğiniz,eksikliğini hissettiğiniz şeyin eski eşiniz olduğunu hissetmedim.Sanki sizin rahatsızlık duyduğunuz durum evlilik birlikteliğinizin sonlanması ile çocuk sahibi olmak,huzurlu bir aile olmak ,içinizdeki sevgiyi birisine aktarmak ve onun tarafından sevilmek in artık mümkün olamayacağını düşünmeniz ve belki de eski eşiniz ile yaşadığınız onca şeyin eskide kalmış olduğu ve hatta o yılların "boşuna geçtiği " hissi ile başa çıkmaya çalışmanız. Biz kadınlar sevmek ve sevilmek istiyoruz ..ama keramet yani sevme gücü bizde
şu sıralar iyi veya kötü tüm duygularım alınmış ve yok edilmiş gibi hissediyor
Aynı süreçlerden geçmiş birisi olarak seni çok iyi anlıyorumKızlar herkese merhaba ,
Umarım herkes çok çok iyidir.
Sizlerden dost tavsiyesin de sıcak yorumlar bekliyorum. Bir çoğunuz biliyor bir boşanma süreci atlattım. 2 yıllık bir evlilik , çocuk yok yaklaşık 8 ay kadar oldu. Yaş henüz 30 bile değil.
Şuan da ablam ile yaşıyoruz . Ailemin diğer üyeleri ise bu süreci çok normal , hayatta herkesin başına gelebilir. Daha çok gençsin , yeniden hayata başlamak için geç değil tarzında hep olumlu ve sonsuz destekçiler.
Bu konuda çok şanslıyım. Biliyorum.
Çalışıyorum . İyi bir konumda . Maddi bir problemim çok şükür yok. Sosyalim bir takım uğraşlarım var.
Ama çoğunlukla manevi ve ruhsal problemlerin altında bazen ezilip , kalıyorum . Terapiye de başladım.
Terapistle yas sürecimi konuştuk. Yasın 5 evresi çoğumuz biliyoruz. İnkâr, öfke, pazarlık, depresyon ve kabullenme
Duygularımı bastırmadan , halının altına süpürmeden yaşamaya çalıştım zaten hep . İnkar evresini geçeli çok oldu. Öfkem yeni yeni bitiyor desem daha doğru olur . Pazarlık neyin pazarlığı farkında dahi değilim. Şuan depresyon ve kabullenme evresinin arasında bir yerlerde yol almak için çabalıyor olduğumu düşünüyorum .
Burada çok çok benzer durumları yaşayan konulara hep şahit oluyorum.
Size gerçekten bir sorum var. Kabullenmek ne demek ? Bir şeyi kabullendiğimizi nasıl anlıyoruz ? Ve bir şeyi nasıl kabul ediyoruz ?
Zaman deniliyor , ama zaman akıp giderken durduk yere mi olacak bir şeyler ? Yoksa ben sadece bu süreçte kendimi mi kandırıyorum .
Bu soruları terapist ile de konuşacağım tabi ki ama sizin deneyimleriniz neler?
Geleceğe umutla bakabilmek istiyorum. Mutlu ve huzurlu hissedebilmek istiyorum. Nasıl mümkün olacak hiç bir fikrim yok .
Hayatı yalnız yaşamak ve ölmek , anne olmayı hayal etmek ..
Boşanmak elbet dünyanın sonu değil , ama kendimizi buna nasıl ikna edeceğiz ?
Kabul etmek nedir ?
Tüm benzer hikayesi olan arkadaşlarıma buradan sarılıyorum :)
Sökmeli. Ben de boşandıktan sonra yaşadığım duygusal ilişkilerle tedavi olduğumu düşünüyorum.Teşekkür ederim
Terapist galiba çivi çiviyi söker demek istemiş
beynimiz cevap bulamadığı anlamlandıramadığı dosyaları bir türlü kapatamaz bu nedenle sürekli irdeleriz öyle olsaydı nasıl olurdu, böyle olsaydı nasıl olurdu. Herkes aynı şeyi söylemiş genel olarak nedeni, nasılı önemli olmadığı zaman kabullenmiş oluyoruz ama bu aşamaya gelene kadar o sorgulama sürecini en az 100 defa yapmak gerekiyor , en azından ben hala yapıyorum :) bence önemli olan yaşamaya izin vermek. Acele etmeyin isteseniz de istemeseniz de bir gün o dosya kapanacak bu sürede istediğiniz kadar ağlayın, sorgulayın içinizi boşaltın eğer üstünü kapatırsanız beklemediğiniz anlarda patlak verir ve en başa dönersiniz. Ben ne zaman tamam artık kabullendim desem kendimi yine neden ya derken buluyorum bu yüzden artık bunun bazen çok zaman alabileceğini kabul ettim
Aynı süreçlerden geçmiş birisi olarak seni çok iyi anlıyorumKabullenmek düşünmemek demiş bir arkadaş ama öyle değil düşünürsün ama şöyle "evet zaten bir evlilik yapmıştım ve öyle olmasaydı daha farklı olabilirdi" gibi bir takım düşünceler olur bunlar.. Netice de geçmişte yaşanan birşey var ve bu yaşanmışlık da hafızadan silinmeyecek aslında asıl kabul etmemiz/etmen gereken şey bu.Yani böyle bir evlilik yaşadığını ve onun belki noktada ilerlemediğini bitmesi gerekip bittiğini ama bu yaşanan şeyi de hafızadan resetleyemeceğini böyle olması gerektiğini kabul etmek bir yerde.Bu bana da arada oluyor insanız yapacak birşey yok ama duygularını akışa bırak süreci yaşa ama kendini de çok fazla kaptırma bir yerde normale dönüyorsun çünkü, dünyanın sonu değil bu ve nasip diye de birşey var tekrar yuva kurmak yazılmış ise bunu kimse engelleyemez, istediğimiz odur ki yazılan umulandan güzel olsun Kendine yüklenme ilerisi aydınlık
kaç yaşında boşandınız ? çocuğunuz var mıydı ? boşandıktan ne kadar süre sonra duygusal bir şeyle içinizde kıpırdadı ?Sökmeli. Ben de boşandıktan sonra yaşadığım duygusal ilişkilerle tedavi olduğumu düşünüyorum.
Özelden biraz konuşalımkaç yaşında boşandınız ? çocuğunuz var mıydı ? boşandıktan ne kadar süre sonra duygusal bir şeyle içinizde kıpırdadı ?
Geçmişi okudumKızlar herkese merhaba ,
Umarım herkes çok çok iyidir.
Sizlerden dost tavsiyesin de sıcak yorumlar bekliyorum. Bir çoğunuz biliyor bir boşanma süreci atlattım. 2 yıllık bir evlilik , çocuk yok yaklaşık 8 ay kadar oldu. Yaş henüz 30 bile değil.
Şuan da ablam ile yaşıyoruz . Ailemin diğer üyeleri ise bu süreci çok normal , hayatta herkesin başına gelebilir. Daha çok gençsin , yeniden hayata başlamak için geç değil tarzında hep olumlu ve sonsuz destekçiler.
Bu konuda çok şanslıyım. Biliyorum.
Çalışıyorum . İyi bir konumda . Maddi bir problemim çok şükür yok. Sosyalim bir takım uğraşlarım var.
Ama çoğunlukla manevi ve ruhsal problemlerin altında bazen ezilip , kalıyorum . Terapiye de başladım.
Terapistle yas sürecimi konuştuk. Yasın 5 evresi çoğumuz biliyoruz. İnkâr, öfke, pazarlık, depresyon ve kabullenme
Duygularımı bastırmadan , halının altına süpürmeden yaşamaya çalıştım zaten hep . İnkar evresini geçeli çok oldu. Öfkem yeni yeni bitiyor desem daha doğru olur . Pazarlık neyin pazarlığı farkında dahi değilim. Şuan depresyon ve kabullenme evresinin arasında bir yerlerde yol almak için çabalıyor olduğumu düşünüyorum .
Burada çok çok benzer durumları yaşayan konulara hep şahit oluyorum.
Size gerçekten bir sorum var. Kabullenmek ne demek ? Bir şeyi kabullendiğimizi nasıl anlıyoruz ? Ve bir şeyi nasıl kabul ediyoruz ?
Zaman deniliyor , ama zaman akıp giderken durduk yere mi olacak bir şeyler ? Yoksa ben sadece bu süreçte kendimi mi kandırıyorum .
Bu soruları terapist ile de konuşacağım tabi ki ama sizin deneyimleriniz neler?
Geleceğe umutla bakabilmek istiyorum. Mutlu ve huzurlu hissedebilmek istiyorum. Nasıl mümkün olacak hiç bir fikrim yok .
Hayatı yalnız yaşamak ve ölmek , anne olmayı hayal etmek ..
Boşanmak elbet dünyanın sonu değil , ama kendimizi buna nasıl ikna edeceğiz ?
Kabul etmek nedir ?
Tüm benzer hikayesi olan arkadaşlarıma buradan sarılıyorum :)
Boşanmış olmayı niye bu kadar kafaya takıyorsunuz? Boşanmak istemiyor muydunuz? Yoksa eski eşinizi hala seviyor musunuz? Eski eşini sevmeyen ve boşanmak isteyen biri, zincirlerinden kurtulmuş gibi mutlu olur, yas sürecine girmez
Geçmişi okudum
Anne olup tekrar boşanacaksanız bunu yapmayın çocuklara yazık
Çocuklar çok masum bunu hak etmiyor herkes mutlu bir ailede büyümeyi hak eder
İnsanlar boşanır normal tabi çocuk varken de ama sizinki bile bile lades olur
1- kv den uzak yere taşınacak mı tekrar evlenirseniz
2- ex kişisi madddi durumu düzeltti mi ?
3- ex kişisi kültürünü arttırdı mı vs ??
Gördüğüm anladığım siz adamı pek beğenmiyorsunuz sevmiyorsunuz adam da sizi sallamıyor her gün anasına götürmüş
Bunlara bir çözüm buldunuz mu