Dünya tuhaf bir mekan. Sen seviyorsun birini O da başkasını seviyor.. Sen her şeyini vermeye hazır bekliyorsun da O da başkası için hazır halbuki.
Kaderimde sevip üzülmek varmış onu yaşıyorum herhalde. Mutluyum artık ama. Her ne kadar göz yaşlarım dinmese de saatlerdir, mutluyum. Her ne kadar masejlarını ağlayarak okuyor olsam da mutluyum. Her ne kadar yanından ağlayarak ayrılmış olsam da mutluyum, huzurluyum. Konuştuktan sonra nefes alamama safhası bile bir nebze sevinç verdi bana. Evet çok da üzgünüm. Ama bu başka bir şey. Neden demenin değil de paylaşabilmenin göz yaşları. Onlar akarken de mutlular şu an. Diyebildiğim için mutluyum sen farklısın diye. Karar verip verip vaz geçerken o cesareti bulup da söyleyebildiğim için hislerimi huzurluyum. Evet asla ama asla O benim olmayacak. Ama, seni kırdıysam hakkını helal et, dediği için mutluyum. Ona ,bir yıldır Allah'a şükrediyorum seni karşıma çıkardığı için, diyebildiğim içinse inanılmaz gurur duyuyorum kendimle. Sevgimin miktarından ve yoğunluğundan bi haber belki ama varlığından haberdar artık. O'nu sevdiğim için gurur duyuyorum kendimle şu anda. Bunu bugün ilk defa hissediyorum. Mesajda ,seni ömür boyu bekleyebilirim demek geldi içimden ama bir onu yapmadım, yapamadım.. Bekle dese beklerdim yemin ederim ki..