Ne üzücü bir hikaye. Daha annesinin kokusuna, evine, yatağına, oyuncaklarına, çocukluğuna doyamamış yavruları, yuvalarından koparıp, her şeyin yabancı olduğu bir yere resmen kurban vermek bu. Dedeniz de kötünün iyisi gibiymiş zamanına göre. Keşke hiç kabul etmeseymiş. Keşke anneannenizi, güle oynaya, sevdiğiyle evlenen genç bir kadın olarak bilseydiniz. Keşkeler, keşkeler... Böyle hikayeler ruhumu dağıtıyor ya. Umarım anneannenizin talihsiz başlayan evliliği, en azından talihli bir şekilde sürmüştür, mutlu bir hayatı olmuştur.