- 21 Nisan 2018
- 8.238
- 30.310
- 548
- 36
- Konu Sahibi Less-is-More
-
- #1
Evet almamak tek çözüm. Bir poşet cipsle eve gelip, pişman olup, ama önümde olunca yiyorum iste.Beneğim 13 aylık, ilk 6-7 ay güzeldi gece uykuları, sonra çığlık atarak uyanmalar başladı, halen daha gecede en az 3-4 defa kalkar. Daha yeni yeni kabullendim yani uykusuz kalmayı. Öğrenilmiş çaresizlik yaşıyorum yani.Eve de abur cubur almıyoruz, benden önce eşim yiyor zaten. Dün akşam mısır patlatayım dedim, daha geçen hafta yarım kilo mısır almıştı, bitmiş. :) sen de alma, iradene söz geçiremiyorsun madem. Meyve vs yemeyi dene.
Abur cubur neyse de sigarayı bırakmak şart canımKonunu takipteyim canim benim
Benim durumu da biliyorsun az evel koca bardak kahve yaninda da sigara ictim,salak gibide cikolata yedim.
Acayip bir psikoloji kendime sinir olmaya başladım.
Bakalim ne diyecek arkadaslar
Stres ve sıkıntı ha Bence bizimki can sıkıntısı uff ya
Kurtulacagimi biliyorum. Biraz da eşim bu aralar yoğun çalıştığı için tek başımayım. Onun da bunalmışligi var. Hem yorgunluk hem yalnızlık beni bunlara itti malesef. Teşekkürler cevabınız için.Havalar güzel, her gün çocuğunuzu en az bir-iki saat dışarı çıkarın. Yürüyün, onu gezdirin, hem siz ortam değiştirmiş olursunuz hem çocuğunuz rahatlar.
1 yaş oyun gruplarına katılabilirsiniz oğlunuzla. Size de ona da iyi gelir.
Öncelikle beyninizi bu “çaresizlik” hissinden kurtarmanız gerekiyor. Oğlunuzun huysuzluğu zamanla azalacak. Biraz sabredin. Ayrıca onun bu davranışlarını zamanla azaltmak da sizin elinizde. Hep böyle olacak düşüncesi sizi tutsak gibi hissettirir ve çocuğunuza fayda sağlamaz aksine her şey daha kötü olabilir. O yüzden psikolojik yardım alabilirsiniz.
Mutsuzluk insanı madde bağımlısı (içki, sigara, abur cubur vb.) yapar ve daha da mutsuz eder bu durum kişiyi. Bu bir kısırdöngüdür. Bundan kurtulmanın yolu sorunun farkına varmak ve soruna bir çözüm bulmak istemektir. Bu yüzden de siz kurtulursunuz bu durumdan. İnanın kendinize.
İşte böyle böyle sağlık elden gidecek. Ne çocuklara ne kendimize bir faydamiz olmayacak. Ben artık bunları istemiyorum hayatımda.Yillardir uzun uyuyabildigimi bilmem. Iki kucuk cocugun var. Tum gun peslerindeyim. Bazen yemek yiyecek Sita bulamam bu yuzden surekli ama surekli atistiriyorum. Baska birsey yapamadigim icin yiyorum. Zevk de almiyorum artik USt uste dort cikolata yemek, ust uste birkac dondurma Cips yemek Beni mutlu da etmiyos ama yiyorum sisene kadar. Kacmak gibi birsey anlik. Kendime vakit ayiriyormusum gibi. Kilo almiyorum cunku uykusuz ve de yorgunum. Popomun uzerine sadede tuvalette oturtuyorum. Caresi kendime ait bos zaman. Ama oyle birsey yok. Yalnizm. Napalim birkac sene Boyle sacma sapan yasayacagim.
Canım o senden kaynaklı değil beyin mekanizması ödüle doymayınca böyle şeylere yöneliyor seratoninin yetmiyor yani uykusuzluk yorgunluk vs çok normal...Arkadaşlar bu aliskanliarimdan (bağımlılıklarımdan) nasıl kurtulurum bana kendi yontemlerinizi anlatir misiniz lütfen.
11 aylık bebeğim var. Bu aralar yine sürekli uyanır oldu. Ben çok bunalıyorum artık. Bu yüzden kendimi abur cubura ve sigaraya verdim. Gecenin bir yarısı ya da sabaha karşı hiç fark etmiyor. Her bunaldıgimda sigara içiyorum artık. Aslında önceden beri içerdim ama hiç bağimli olmamistim. Şimdi kendimi durduramazsam bağımlı olacağım diye korkuyorum. Sigara içmedigim zaman da sürekli sağlıksız abur cuburlar yiyorum. Göbek bölgesinde yaglanmam var ve polikistikover sendromu da var. Yani bu yaptıklarım bana kesinlikle yasak olan şeyler ama kendimi durduramiyorum.
Benim gibi olan varsa nasıl motive oluyorsunuz? Kendinize nasıl söz geçiriyorsunuz? Böyle huysuz bir bebekle farklı uğraşlar bulmam da mümkün değil. Bunlar benim enerjimi alıp götürdü resmen. Aslında iradesiz bir insan değilim. Bebek sahibi olmak için çok sağlıklı beslenen ve spor yapan bir insan olmuştum ama kolik bir bebek ve sonrasında da aynı huysuzluklara devam edince ben kendimi hep bunlarla mutlu etmeye çalışırken buldum. Biliyorum asla bahane değil. Tekrar sağlıklı bir hayata dönmek istiyorum. Lütfen bana kendi motivasyonlarınizi anlatır mısınız?
Hayır asla işe yaramıyor.Işe yariyor mu bari .
Bunu hic olmazsa cocugunuza yapmayin .Ben sigara icmeyen biriyim .Sigara icmis gelmis biriyle aynı odada nefes alamiyorum .Sokakta önumdeki iciyorsa ,alt balkonda içen varsa nefes alamıyoruz .
Komsum var hic cocugun yaninda icmedi ama cocukta bronsit astim hepsi var.
Bebek aglamasiyla uyanınca bir bakıyorum balkonda elimde sigaraCanım o senden kaynaklı değil beyin mekanizması ödüle doymayınca böyle şeylere yöneliyor seratoninin yetmiyor yani uykusuzluk yorgunluk vs çok normal...
Seratonini daha sağlıklı yollardan elde etmeye çalış mesela sabaha hareketli müzikle sporla başlamak gibi ya da psikiyatriste gidip ilaç almak gibi ama ben ilki bi denetim olmuyorsa ikinci
Arkadaşimin esi biraktı onlarda ikisi içiyordu ve cok kotü kokuyorsun uzak dur demeye basladı.Hayır asla işe yaramıyor.Ben bebeğime bu kötülüğü yapamam. Eşim de içiyor malesef. O çok uğraştı ama bırakamadi. Belki birlikte birbirimizi gaza getirirsek daha kolay olur. Ben bırakıyorum bir bakıyorum o içiyor. Tabi ki bu bahane olamaz ama insan etkileniyor
Arkadaşlar bu aliskanliarimdan (bağımlılıklarımdan) nasıl kurtulurum bana kendi yontemlerinizi anlatir misiniz lütfen.
11 aylık bebeğim var. Bu aralar yine sürekli uyanır oldu. Ben çok bunalıyorum artık. Bu yüzden kendimi abur cubura ve sigaraya verdim. Gecenin bir yarısı ya da sabaha karşı hiç fark etmiyor. Her bunaldıgimda sigara içiyorum artık. Aslında önceden beri içerdim ama hiç bağimli olmamistim. Şimdi kendimi durduramazsam bağımlı olacağım diye korkuyorum. Sigara içmedigim zaman da sürekli sağlıksız abur cuburlar yiyorum. Göbek bölgesinde yaglanmam var ve polikistikover sendromu da var. Yani bu yaptıklarım bana kesinlikle yasak olan şeyler ama kendimi durduramiyorum.
Benim gibi olan varsa nasıl motive oluyorsunuz? Kendinize nasıl söz geçiriyorsunuz? Böyle huysuz bir bebekle farklı uğraşlar bulmam da mümkün değil. Bunlar benim enerjimi alıp götürdü resmen. Aslında iradesiz bir insan değilim. Bebek sahibi olmak için çok sağlıklı beslenen ve spor yapan bir insan olmuştum ama kolik bir bebek ve sonrasında da aynı huysuzluklara devam edince ben kendimi hep bunlarla mutlu etmeye çalışırken buldum. Biliyorum asla bahane değil. Tekrar sağlıklı bir hayata dönmek istiyorum. Lütfen bana kendi motivasyonlarınizi anlatır mısınız?
Öyle sıcak bir memlekette yaşıyoruz ki gündüz bebeği dışarı çıkarmak işkence. Uykum kaçmıyor malsefe, gözümden uyku aka aka bebek uyutmaya çalışıyorum :)Puzzle alabilirsin, geceleri uykun kaçtığında uğraşırsın,kafan dağılır .
Gündüz stress durumunda da biraz dışarı çok bebeğinle? Yanı park bahçe gibi bir yerler varsa yürü birazcık
Evet katiliyorum. Insan sinir olunca mutfaga gidip agzna biseyler tepistiriyor degil mi? Sanki o ara kendime vakit ayirip simartuormusm gibi hissediyorum ben de.. oturup 1paket kare cikolatayi yiyorum mesela 1kerede. Yas pasta aliyordu esim nerdeyse yarisini ben bitiriyordum. Ya yemesem iyice enerjisz kaliyorum sinirli de oluyorum ve cocuga bagirirken buluyorhm kendimi..Yillardir uzun uyuyabildigimi bilmem. Iki kucuk cocugun var. Tum gun peslerindeyim. Bazen yemek yiyecek Sita bulamam bu yuzden surekli ama surekli atistiriyorum. Baska birsey yapamadigim icin yiyorum. Zevk de almiyorum artik USt uste dort cikolata yemek, ust uste birkac dondurma Cips yemek Beni mutlu da etmiyos ama yiyorum sisene kadar. Kacmak gibi birsey anlik. Kendime vakit ayiriyormusum gibi. Kilo almiyorum cunku uykusuz ve de yorgunum. Popomun uzerine sadede tuvalette oturtuyorum. Caresi kendime ait bos zaman. Ama oyle birsey yok. Yalnizm. Napalim birkac sene Boyle sacma sapan yasayacagim.
O kadar zor bir bebegim vardi ki tuvalet ihtiyacımi o kapı onunde aglarken yapardım .Banyoyu kucagimda birlikte yapardik.Yemek yiyebilme luksü zaten yok bi deri bi kemik kalmistımBebek aglamasiyla uyanınca bir bakıyorum balkonda elimde sigaraçok istiyorum böyle uykumu almış, dinlenmiş, gülerek uyanayim. Bir bakiyim bebeğim uyanmış kendi yatağında oynuyor, bana gülümsüyor. İnanın onu mutlu etmek için elinden geleni yapıyorum ama yine huysuz yine ağlıyor. Şu an kahvaltı hazirlayabilmek için mecburen TV açtım. Mama sandalyesine koyup beni izlesin diye bekliyorum ama sıkılip ağlıyor. Hiç birşey istediğim gibi olmuyor.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?