Çocuklu hayat emin ol daha zor. Çocuğu gerçekten hazır olduğunuzda yapın. Mesailerden kaçmak için değil.3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Arabayı arada sizde alın,öğrenin onun dışında hemşirelik yoğun ve yorucu bir iş,meslek bu zaten onu kabullenin3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Kesinlikle ve kesinlikle düşünmezdim. Daha evlilikten birşey anlamamissiniz. Yaşınız da geçmiyor ayrıca. Size bunu demelerine de müsade etmeyin ailenize.3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
İkiniz de aynı mesafeyi gidiyorsunuz, eşiniz kendi aracıyla siz dolmuşla.. madem öyle o zaman sizin çalıştığınız ilçeden tutsaydiniz evi, beyefendi nasılsa arabasıyla gidip gelecek. Şimdi çocuk yaparsanız sadece size yük binecek.3.5 aylık evliyim kızlar , hemşireyim. İlçede çalışıyorum. Evi ilden tuttuk çünkü eşim de benden farklı bir ilçede çalışıyor. İlçelere her gün git gel yapıyoruz. Ben minibüsle gidiyorum o kendi arabasıyla gidiyor. Bu arada ikimizin de gidiş mesafesi 50 dk geliş 50 dk. Çalışma şartlarım yoğun. Ayda mesela 5 tane gece yazılıyor aynı zamanda gündüze de yazıyorlar. Ses çıkarınca personel yok bu şekilde mecburen çalışacaksınız deniyor. Toplam 3 kadın hemşireyiz. Üçümüz de yeni evliyiz. Hem git gel yapmak hem kurum beni yordu. Kendimi yemeye içmeye verdim +10 kilo almışım düşünün. Kıyafetlerim artık dar geliyor. Kendimi tanıyamaz oldum. İstifa etsem edemiyorum çünkü üç sene atama bekledim. Eşim de evliliğimizden hiçbir şey anlamadım 30 yıllık evliyiz sanki diyor. Ki haklı. Nöbetler yüzünden yeri geliyor 3 gün birbirimizi görmüyoruz. Otel gibi kullanıyorum evi. Eşim 30 yaşında ben 27 . Bu arada aklımızda gebelik planlaması var. Eşya taksidi ödüyoruz, kendimiz almıştık evlenirken. Mayısta borç bitiyor bu arada. Aslında şimdi de kendimizi idare edecek kadar para kalıyor ayın 15 ine kadar. İlçede zorunlu sürem 2 yıl kaldı. 2 yıl daha git gel yapmaya dayanacak gücüm kalmadı kızlar. İle geçemiyorum çünkü sözleşmeliyim. Ailelerimiz farklı bir şehirde yaşıyor. Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar. Bakacak kimsemiz yok burada. Siz dışarıdan bir göz olarak bebek düşünür müydünüz bu şartlarda ? Ne tavsiye edersiniz? Evet çocuk kurtuluş olarak görülmemeli ama başka türlü bu git gelden , fazla çalışma saatlerinden kurtulamıyorum.
Arabayı bana pratik olsun diye gösteriyor ara sıra. Ehliyetim var pratiğim yok. Bugün kar yağdı hava şartları kötüydü. Yerler buzdu gelemezdim nöbete, minibüse bindim yine. İşte aileler de öyle diyor. Sen çocuk olsa da çalışacaksın olmasa da çalışacaksın, bu iş hani bir noktada bitecek gidecek bir iş değil. İşten çıkma lüksün de yok. Ona göre karar ver diyorlar. Git gel yapmak, az hemşireyle çok hasta baktırmaları, her sorumluluğun hemşireden sorulması bunlar beni çok yıprattı gerçekten. Ücretli izin 6 aya çıkarsa onu alırım sonrasında da önüme bakarım bir şekilde diye düşündüm, bilemiyorum.Arabayı arada sizde alın,öğrenin onun dışında hemşirelik yoğun ve yorucu bir iş,meslek bu zaten onu kabullenin
Sakın buna inanıp , ailelere güvenerek çocuk yapmayın.Onlar bebek olsun yaşınız geçiyor diyor. Biz gelir dönüşümlü bakarız diyorlar.
Benim çalıştığım ilçeden tutsaydık ben 15 dk minibüsle, o 1 saat kendi arabasıyla gidecekti güya orta yol bulmaya çalıştık. Ama hiç orta yol olmadı bu. Çocuk olursa yardımcı olurum diyor da bilmiyorum. Zaten ben eve vardığımda akşam saat geç oluyor. Her akşam yemeği eşim hazırlıyor, bulaşığı makineye diziyor. Mecbur yapacak yapmasa kahvaltılık yeriz her gün.İkiniz de aynı mesafeyi gidiyorsunuz, eşiniz kendi aracıyla siz dolmuşla.. madem öyle o zaman sizin çalıştığınız ilçeden tutsaydiniz evi, beyefendi nasılsa arabasıyla gidip gelecek. Şimdi çocuk yaparsanız sadece size yük binecek.
Evlilikten bir şey anlayamadım çünkü evde değilsem mutlaka işteyim. Vardiya listesi dönmüyor diye izin alamıyoruz doğru düzgün. Eşim öğretmen, tatil yaklaşıyor ben izin alamadım. O tek başına gidecek memlekete birkaç gün.Kesinlikle ve kesinlikle düşünmezdim. Daha evlilikten birşey anlamamissiniz. Yaşınız da geçmiyor ayrıca. Size bunu demelerine de müsade etmeyin ailenize.
Benim çalıştığım ilçeden tutsaydık ben 15 dk minibüsle, o 1 saat kendi arabasıyla gidecekti güya orta yol bulmaya çalıştık. Ama hiç orta yol olmadı bu. Çocuk olursa yardımcı olurum diyor da bilmiyorum. Zaten ben eve vardığımda akşam saat geç oluyor. Her akşam yemeği eşim hazırlıyor, bulaşığı makineye diziyor. Mecbur yapacak yapmasa kahvaltılık yeriz her gün.
O da işte sorumlu hemşireye kızıyor hem gece hem gündüz yazıyor diye. Geleyim konuşayım diyor. İyi de hemşirelik nöbetli meslek. Ben bunu bile bile yazdım . Neyi konuşacak. Hemşireyle öğretmenin evlenmesi zormuş valla.Sakın buna inanıp , ailelere güvenerek çocuk yapmayın.
Hem daha evliliğinizden bir şey anlamamışken 3,5 ayda ne çocuğu?
Üstelik eşinizi de gözüm tutmadı, sanki keyfinize nöbete kalıyormuşsunuz gibi konuşmuş.
Ahaha ay güldüm vallahi,O da işte sorumlu hemşireye kızıyor hem gece hem gündüz yazıyor diye. Geleyim konuşayım diyor. İyi de hemşirelik nöbetli meslek. Ben bunu bile bile yazdım . Neyi konuşacak. Hemşireyle öğretmenin evlenmesi zormuş valla.
İşte bu şartlarda çocuk yapmayın. Siz de mahfolursunuz evliliğiniz de. Bekleyin iki yıl. Merkeze atanın. Sonra figürün keyifle bakın.Evlilikten bir şey anlayamadım çünkü evde değilsem mutlaka işteyim. Vardiya listesi dönmüyor diye izin alamıyoruz doğru düzgün. Eşim öğretmen, tatil yaklaşıyor ben izin alamadım. O tek başına gidecek memlekete birkaç gün.
İşte iki yıl sonra olsun dediğimde de yaşımız geçiyor diyor eşim. Hem gebelikte ya da çocuk varken dilekçe yazarsam il sağlik müdürünün inisiyatifinde merkeze geçme ihtimalim olabilirmiş. Gebeyim git gel yapamıyorum ya da çocuğum var git gel yapamıyorum gibisinden. Benim yerime de merkezde bekar personeller varmış onlar çekilebilirmiş.İşte bu şartlarda çocuk yapmayın. Siz de mahfolursunuz evliliğiniz de. Bekleyin iki yıl. Merkeze atanın. Sonra figürün keyifle bakın.