Evlattan bahsediyorsunuz yani?2+1 kişi olmak istiyoruz
Bu bahsettiğiniz kumar vs. durumlar ortaya çıkmadan da ben konu sahibi arkadaşımızın yaşadığı duygu durumlarını yaşıyordum. Her şey gayet yolundayken de bu duygulardaydım yani.Valla sizin konuları biliyorum mesela siz aile hayatınızı kötü evlilikten dolayı özlüyormuşsunuz.
Kumarbaz ve aldatmaya meyilli çulsuz kocam olsa ben de ailemi aile evimi özlerim.
Konu aile ilişkilerinin güzelliği değil evliliğin sizi tatmin edip etmemesi esasında
Vardır yine bir sorunlar ki geçmişle ilgili sizin de travmatik durumlarınız varmış.Bu bahsettiğiniz kumar vs. durumlar ortaya çıkmadan da ben konu sahibi arkadaşımızın yaşadığı duygu durumlarını yaşıyordum. Her şey gayet yolundayken de bu duygulardaydım yani.
Yaşlarınız kaç?Sanırım iki kişi olduğumuz için sanki bir yanım hep eksik gibi hissediyorum, bir de eşim her konuda çok yanımda durur ve medeni bir insandır ama çok kuralcıdır. Evde pijama üstümün bile nizami şekilde durmasını ister, bir düğmem bile açık olsun veya yakaları kaysın istemez. Temizlik, yemek gibi şeylerde ise hiç karışmaz ve çok yardımcı olur. (Çok tezat halleri var, alışmakta zorluk yaşadım) Baba eviyse çok rahattır, babam çıplak gezsek(tabiki de gezmeyiz sadece bir tabir) gerekirse ben odadan çıkmam kızım siz rahat olun der.
Doğrudur bu dedikleriniz de haklısınız.Vardır yine bir sorunlar ki geçmişle ilgili sizin de travmatik durumlarınız varmış.
Normal değil yetişkin bir insanın kendi hayatını kurunca hala aile evinin küçük çocuğu olmayı özlemesi.
Kuşlar yuvadan uçar insanlar ailelerinden ayrı yaşar. Ayrılmayı başaramamak da normal değil. Güzel aile ilişkisi falan diye güzellemeyelim yani.
Anneci erkeklere sinir olup anneci kadınları minnoş bir aile ilişkin varmış canım demek normal değil.
Çocuklar büyür yetişkin olunca kendi düzenlerine geçer. Özlem elbette olur ama ailemizi özler gider görürüz. İlla beraber yaşamayı özleme
İkimiz de 30 yaşının başındayız, evet eşim çok fazla disiplin gerektiren kılıf kıyafet kuralı olan bir işte çalışıyor. Bu yüzden kılık kıyafette nizami düzeni çok seviyor. Üstü başı saçı sakalı her zaman tertemizdir ve herkesten (dış çevreden bile) aynı performansı bekler (en sevmediğim ve beni yoran huyudur). Ev pis olsun umrunda olmaz, gözü bile pisliği görmez pislik içinde yaşar ama anlamsızca üstümüz hep temiz olsun güzel düzgün dursun ister. Ama bu durum gerçekten yoruyor. Belki de bundandır problem. Çünkü aile evinde bu konuda çok fazla rahattım.Yaşlarınız kaç?
Eşiniz asker veya disiplin gerektiren bir işte mi çalışıyor?
Aile özleminizin sebebi; kendi evinizde askeri kampta, nizamiyede yaşıyor gibi oluşunuz olabilir.
Yani benim gibi rahat bir insana şu söylenilen kabus gibi gelir, sürekli bu kurallarla yaşamak anksiyetemi azdırırdı.
Eğer bu durumdan rahatsızsanız, bunu eşinize ifade edin,
bu sizde uzun vadede bir patlama yaratabilir.
Hayır ileride çocuğunuz olursa o da aynı muameleye tabi olacak.
Şahsen rahatsız edici geldi bana
Herkes böyle söylüyor, o yüzden de psikolojik olarak biraz kötü etkilendim açıkçası. Yaş da geçtikçe ihtimal düşüyor vs. dediler. Bu işler biraz kısmet işi sanırım ama günlük hayatı kötü etkiliyor, insanın aklında hep bebek var, acaba olacak mı olmayacak mı, bu ay olur mu olmaz mı, hevesle test yapış ve negatifi görünce yıkılış. Hep bir umut. İyice yıprattı. İnşallah çok aminnEvlattan bahsediyorsunuz yani?
Allahım gönlünüze göre versin inşallah arkadaşım sizi üzmek istemiyorum ama gerçekleri söylemek istiyorum çocuk sahibi olmak çok kolay değil.
Yani bize de yıllarca çocuğunuz olmaz denildi. Bunu kabul ederek yaşadık,denemeye devam ettik çok şükür nasip oldu… Ama olmama ihtimali vardı yani…
Allahım gönlünüze göre versin inşallah.
Hiç normal olmadığını kabul ediyorum, dediklerinizde haklısınız. Belki de yaşanılan şeyler o anlık psikolojik olarak etkilemiyor gibi gözükse de ileriye dönük travma olarak kalıyordur, belki de hiç anlamadığım nedenlerden travmalarım vardır fark edemediğim. Belki de küçüklüğümde yaşadığım, bilemiyorumVardır yine bir sorunlar ki geçmişle ilgili sizin de travmatik durumlarınız varmış.
Normal değil yetişkin bir insanın kendi hayatını kurunca hala aile evinin küçük çocuğu olmayı özlemesi.
Kuşlar yuvadan uçar insanlar ailelerinden ayrı yaşar. Ayrılmayı başaramamak da normal değil. Güzel aile ilişkisi falan diye güzellemeyelim yani.
Anneci erkeklere sinir olup anneci kadınları minnoş bir aile ilişkin varmış canım demek normal değil.
Çocuklar büyür yetişkin olunca kendi düzenlerine geçer. Özlem elbette olur ama ailemizi özler gider görürüz. İlla beraber yaşamayı özlemeyiz.
Oturup sizin anneyi dert edindimBen 800 km uzaktayım. Annem yaşlı ve yalnız. Oy ben nerelere gidem
9.781 kilometre ile ben ne edem bacimBen 800 km uzaktayım. Annem yaşlı ve yalnız. Oy ben nerelere gidem
Anne olmak istiyormussunuz gönlünüze göre olur inşallah. Siz sürekli kök ailesiyle yaşadığı hayatını özleyen bunun için içlenen bir anne ister miydiniz ? Benim de kendi ailemle evlat olarak, abla olarak çok güzel bir hayatım vardı ama şimdi kendim bir yuva kurdum artık birincil rolüm eş olmak, anne olmak. Aile kavramını oturtmak bence geçmişe takılı kalmak değil aksine değişen rollere uyum sağlayabilmek.Allahtan eşimden ve ailemden yana kendimi çok şanslı hissediyorum ama insanın bazı düşünceler elinde olmuyor valla, geçmişi özlemiyorum diyenin ailesi, tam olarak aile kavramını oturtamamıştır. İnşallah hepimiz için güzel bir hayat olur. :)