farkinda degilsiniz ama cok guzel bir ozellige sahipsiniz. kusmek bir evlilikteki en en buyuk hatalardan biri.Bir çoğunuz için bu bir sorun olmayabilir. Fakat bu konu kendi içimde büyüyor. Uzatmadan konuya geçeyim .Eşim hangi konuda olursa olsun hangi hatayı yaparsa yapsın ben hiç bir şekilde ona küsemiyorum. O kadar basitleşiyorum ki beni dikkate almıyor bile.Kavga ediyoruz diyelimki eşim hatalı ben ona sadece bir saat küsüyorum çünkü o gelip hemen gönlümü almaya çalışıyor. İstiyor ki yaptığı her şeyi halının altına süpüreyim. Tabi o an ben ciddi durup karşı koyamıyorum ya gülüyorum ya da hemen affediyorum. Fakat baktım ki artık hatalar yanlışlar dev gibi büyüyor ve benim iyi niyetimi suistimal edip nasılsa affeder gibi davranıyor.Bende sizlere yazmaya karar verdim.Bana öyle bir şey söyleyin ki dimdik durayım. Küseyim konuşmayım.Gerekirse yatağımı ayırayım ama eşim artık bir şeylerin eskisi gibi olmadığını anlasın.
YengeçHangi burcsun
Ya beni güldürdünüz Allah da sizi güldürsünAffedecek gibi olduğun zaman başka odaya geç ve içinden kendi kendini doldur...
Cümlemizi inşAllahYa beni güldürdünüz Allah da sizi güldürsün
Aslında bütün sorunun en büyük yanıtını buldum. Evet sanırım sorun tamamen benimle ilgili. En ufak bir örnek vereyim bir şeyler yerken bile en güzel kısmı hep eşime veriyorum.Dışarıda yemek yerken bile hemen bakıyorum eşimin çatalı bıçağı lekeliyse onu ben alıp kendiminkileri eşime veriyorum.Çok çok ince düşünüyorum.Ve artık anladım ki eşim bile beni bu denli ince düşünceyle sevmiyor.Başkalarını kendinden değerli görmenin sonucu canım bu.. Malesef derin bir sebebi var.O an onu kendinden değerli gördüğün için kırmıyor ve barışıyosun.Bırak kırılsın..bozulsun! İşte sen o bozulmasın o kırılmasın dediğin için (demek ki için de kaybetme korkusuda mevcut) kendini eziyosun. Buradan da anlaşılıyor ki kendine verdiğin değer sorunlu. Bu da muhtemelen çocukken ebeveynlerinin senin kendine değer verme yapını bozarak büyüttü.Çok eleştirel ebeveynlerin mi vardı acaba? Bir şekilde başkasının senden değerli ve önceliğin onlarda olması gerektiğine inandırılmış bir benliğin var..
Yemin ediyorum şu an kendimi gördüm sende . Bende öyleyim bazen unutuyorum tavım yapmam gereken yerde hiç biey olmamış gibi davranıyorum sonra aklıma geliyor ve ben ne kadar salağım diyorum yani bunun gibi bir sürü şeyBir çoğunuz için bu bir sorun olmayabilir. Fakat bu konu kendi içimde büyüyor. Uzatmadan konuya geçeyim .Eşim hangi konuda olursa olsun hangi hatayı yaparsa yapsın ben hiç bir şekilde ona küsemiyorum. O kadar basitleşiyorum ki beni dikkate almıyor bile.Kavga ediyoruz diyelimki eşim hatalı ben ona sadece bir saat küsüyorum çünkü o gelip hemen gönlümü almaya çalışıyor. İstiyor ki yaptığı her şeyi halının altına süpüreyim. Tabi o an ben ciddi durup karşı koyamıyorum ya gülüyorum ya da hemen affediyorum. Fakat baktım ki artık hatalar yanlışlar dev gibi büyüyor ve benim iyi niyetimi suistimal edip nasılsa affeder gibi davranıyor.Bende sizlere yazmaya karar verdim.Bana öyle bir şey söyleyin ki dimdik durayım. Küseyim konuşmayım.Gerekirse yatağımı ayırayım ama eşim artık bir şeylerin eskisi gibi olmadığını anlasın.
Sorunun nedenini bulduysak çözüm yoluna gitmeliyiz artık..baktın hemen affediyosun hemen kendine talimat ver hayır kendini ezip geçme de. Kendini ne kadar kolay ezer geçersen başkaları da o derece kendinde ezip geçme hakkı görüyor..önce ben demeyi öğrenmelisin canom,bu bencillik değil bu bebliğini korumanın tek yolu..Aslında bütün sorunun en büyük yanıtını buldum. Evet sanırım sorun tamamen benimle ilgili. En ufak bir örnek vereyim bir şeyler yerken bile en güzel kısmı hep eşime veriyorum.Dışarıda yemek yerken bile hemen bakıyorum eşimin çatalı bıçağı lekeliyse onu ben alıp kendiminkileri eşime veriyorum.Çok çok ince düşünüyorum.Ve artık anladım ki eşim bile beni bu denli ince düşünceyle sevmiyor.