• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Maddi sömürü (mü?)

Herkese merhaba.
Benimle alakası olmayan ama vicdanen de rahatsız olduğum bir konu var. İki yakın arkadaşımla ilgili. Bunlardan bir tanesi maddi olarak çok iyi durumda sayılmaz ama birine muhtaç da değil. Evi kendinin, eşi çalışıyor, iki çocuğu var ve geçinip gidiyorlar. Diğer arkadaşımin durumu nispeten daha iyi çünkü kendisi de çalışıyor. Çalıştığı yer psikolojik ve bedensel olarak çok yorucu bir yer. Onun da iki çocuğu var ve çocuklarına evde olmadığı saatlerde bir akrabası bakıyor.
Konu şu ki durumu çok iyi olmayan arkadaşım maddi sorunlar yaşadığında diğer arkadaşımdan gelen yardımları sürekli kabul ediyor. Birkaç ay önce bir miktar borç aldı ama kendi kolunda bilekliği varken bu borcu kabul etti ve geri ödemesini parça parça yaptı. Bu da paranın hiç olması demek. Borç teklif eden arkadaşım çok iyi niyetli biri, yardımsever, merhametli. Diğer arkadaşım da kötü biri değil kesinlikle ama bunu kabul etmesi yanlış geldi bana.
Diğer bir durum ise ben ve borç veren arkadaşım çocuklarımızı spor kursuna başlattık. Diğer arkadaşım da maddi olarak zorlayacağı için sonra başlatacaktı. Ame geçen hafta başlattı çocuğunu. Meğer borç veren arkadaşım kurs ücretini karşılamayı teklif etmiş ve bu arkadaşım da kabul etmiş. Karşılıksız olarak. Çocuğu ağlatma ben veririm işten çıkana kadar ücretini demiş. Artık aralarında nasıl bir konuşma geçtiğini bilmiyorum ama ücreti ödeyen arkadaşımın maddi anlamda sömürüldüğünü düşünmeye başladım. Bu beni vicdanen çok rahatsız ediyor. Çünkü kursa gönderemeyen insan daha geçen ay evine tv aldı ki o parayla yaza kadar kurs ücretini verirlerdi. Kimseye anlatmadım bu durumu. Sadece sessiz kaldım ama içim içimi yiyor. Siz böyle bir durumda arkadaşınızı uyarır mıydınız yoksa hiç bulaşmay mıydınız? Açıkçası bulaşmak istemiyorum ama arkadaşımın ne şartlarda çalışıp o parayı kazandığını da görüyorum. Hatta son zamanlarda evdeki bütün beyaz eşyaları bozuldu ve hepsini taksitle almak zorunda kaldı. Bir de nisanda işten çıkacak. O zamandan sonra eline para da geçmeyecek. Şu an tek kurus bile önemli onun için ama sırf çocuğa kıyamadığı için böyle yapıyor.
Şimdi şöyle ki insanların üstündeki takıyı evine aldığı şeyi hesaplamak kimsenin haddi değil diye düşünüyorum. Parayı alanda değilsiniz veren de. İyi niyetinizi anlarım ancak karışmayın. Çünkü sizi ilgilendirmiyor. Birşey deseniz sanane deseler cevabınız ne olacak?
 
Sadaka gibi görüyor olabilir maddi yardımı yapan arkadaşınız. Tabii bunu yapmak için çok daha muhtaç insanlar bulabilir ama kim ne diyebilir kocaman kadın sonuçta nereye isterse oraya yardım eder, kendisi de muhakeme edebiliyordur eminim. sizin fark ettiğiniz şeyleri o arkadaşınız da fark ediyordur, size tavsiyem konuya dair kimseye hiçbir şey söylememeye devam etmeniz çünkü kabak sizin başınıza patlar neticesinde. hani bir zihinsel engeli falan olan bir insan olsa gerçekten kullanıldığının farkına varmasını engelleyecek bir özel durumu olsa anlarım ama yetişkin sağlıklı bir birey sonuçta yardım kararını veren.
 
Herkese merhaba.
Benimle alakası olmayan ama vicdanen de rahatsız olduğum bir konu var. İki yakın arkadaşımla ilgili. Bunlardan bir tanesi maddi olarak çok iyi durumda sayılmaz ama birine muhtaç da değil. Evi kendinin, eşi çalışıyor, iki çocuğu var ve geçinip gidiyorlar. Diğer arkadaşımin durumu nispeten daha iyi çünkü kendisi de çalışıyor. Çalıştığı yer psikolojik ve bedensel olarak çok yorucu bir yer. Onun da iki çocuğu var ve çocuklarına evde olmadığı saatlerde bir akrabası bakıyor.
Konu şu ki durumu çok iyi olmayan arkadaşım maddi sorunlar yaşadığında diğer arkadaşımdan gelen yardımları sürekli kabul ediyor. Birkaç ay önce bir miktar borç aldı ama kendi kolunda bilekliği varken bu borcu kabul etti ve geri ödemesini parça parça yaptı. Bu da paranın hiç olması demek. Borç teklif eden arkadaşım çok iyi niyetli biri, yardımsever, merhametli. Diğer arkadaşım da kötü biri değil kesinlikle ama bunu kabul etmesi yanlış geldi bana.
Diğer bir durum ise ben ve borç veren arkadaşım çocuklarımızı spor kursuna başlattık. Diğer arkadaşım da maddi olarak zorlayacağı için sonra başlatacaktı. Ame geçen hafta başlattı çocuğunu. Meğer borç veren arkadaşım kurs ücretini karşılamayı teklif etmiş ve bu arkadaşım da kabul etmiş. Karşılıksız olarak. Çocuğu ağlatma ben veririm işten çıkana kadar ücretini demiş. Artık aralarında nasıl bir konuşma geçtiğini bilmiyorum ama ücreti ödeyen arkadaşımın maddi anlamda sömürüldüğünü düşünmeye başladım. Bu beni vicdanen çok rahatsız ediyor. Çünkü kursa gönderemeyen insan daha geçen ay evine tv aldı ki o parayla yaza kadar kurs ücretini verirlerdi. Kimseye anlatmadım bu durumu. Sadece sessiz kaldım ama içim içimi yiyor. Siz böyle bir durumda arkadaşınızı uyarır mıydınız yoksa hiç bulaşmay mıydınız? Açıkçası bulaşmak istemiyorum ama arkadaşımın ne şartlarda çalışıp o parayı kazandığını da görüyorum. Hatta son zamanlarda evdeki bütün beyaz eşyaları bozuldu ve hepsini taksitle almak zorunda kaldı. Bir de nisanda işten çıkacak. O zamandan sonra eline para da geçmeyecek. Şu an tek kurus bile önemli onun için ama sırf çocuğa kıyamadığı için böyle yapıyor.
Elleme kaç yaşında çalışan kadın kendi hesaplasın edene olmaz da diyene olur her zaman
 
Doğru ya da yanlış diye yorum yapmak bize düşmez iki tarafta yetişkin sonuçta hani diğer arkadsş yalan söyleyerek falan maddi durum dilense anlarım sizi ama burda kandırılma durumu da yok. Bence siz oturup sizi neden başkalrının ilişkisi rahatsıx ediyo kendinizi sorgulayın ciddiyim sizi ilgilendiren hiç bir durum yok çünkü ortada
 
Herkese merhaba.
Benimle alakası olmayan ama vicdanen de rahatsız olduğum bir konu var. İki yakın arkadaşımla ilgili. Bunlardan bir tanesi maddi olarak çok iyi durumda sayılmaz ama birine muhtaç da değil. Evi kendinin, eşi çalışıyor, iki çocuğu var ve geçinip gidiyorlar. Diğer arkadaşımin durumu nispeten daha iyi çünkü kendisi de çalışıyor. Çalıştığı yer psikolojik ve bedensel olarak çok yorucu bir yer. Onun da iki çocuğu var ve çocuklarına evde olmadığı saatlerde bir akrabası bakıyor.
Konu şu ki durumu çok iyi olmayan arkadaşım maddi sorunlar yaşadığında diğer arkadaşımdan gelen yardımları sürekli kabul ediyor. Birkaç ay önce bir miktar borç aldı ama kendi kolunda bilekliği varken bu borcu kabul etti ve geri ödemesini parça parça yaptı. Bu da paranın hiç olması demek. Borç teklif eden arkadaşım çok iyi niyetli biri, yardımsever, merhametli. Diğer arkadaşım da kötü biri değil kesinlikle ama bunu kabul etmesi yanlış geldi bana.
Diğer bir durum ise ben ve borç veren arkadaşım çocuklarımızı spor kursuna başlattık. Diğer arkadaşım da maddi olarak zorlayacağı için sonra başlatacaktı. Ame geçen hafta başlattı çocuğunu. Meğer borç veren arkadaşım kurs ücretini karşılamayı teklif etmiş ve bu arkadaşım da kabul etmiş. Karşılıksız olarak. Çocuğu ağlatma ben veririm işten çıkana kadar ücretini demiş. Artık aralarında nasıl bir konuşma geçtiğini bilmiyorum ama ücreti ödeyen arkadaşımın maddi anlamda sömürüldüğünü düşünmeye başladım. Bu beni vicdanen çok rahatsız ediyor. Çünkü kursa gönderemeyen insan daha geçen ay evine tv aldı ki o parayla yaza kadar kurs ücretini verirlerdi. Kimseye anlatmadım bu durumu. Sadece sessiz kaldım ama içim içimi yiyor. Siz böyle bir durumda arkadaşınızı uyarır mıydınız yoksa hiç bulaşmay mıydınız? Açıkçası bulaşmak istemiyorum ama arkadaşımın ne şartlarda çalışıp o parayı kazandığını da görüyorum. Hatta son zamanlarda evdeki bütün beyaz eşyaları bozuldu ve hepsini taksitle almak zorunda kaldı. Bir de nisanda işten çıkacak. O zamandan sonra eline para da geçmeyecek. Şu an tek kurus bile önemli onun için ama sırf çocuğa kıyamadığı için böyle yapıyor.
Eşek olursa binen çok olur
Bence uyarın ya bazı insanlar saf fark etmiyor gerçekten uyarın bence
 
İnsanların alma verme dengelerini değiştiremeyiz.

Karışırsanız ve ikisi sizi dışlarsa bu canınızı sıkabilir.

Ayrıca çok vericilere; acınmasını makul bulmuyorum.

Çok vericilik: acı(mental düşüş) bağımlısı olanlarda oluyor bence.
 
Sizce normal gelebilir. Bence zor şartlarda kazanç sağlayan bir insanın arkadaş da olsa iyi niyet göstermesini çok elzem bir durum olmadıkça kabul etmek yanlış. Bu karşındaki kişinin zaafından yararlanmaktır. Çok paran vardır, sana dokunmaz, nereye istersen harcarsın. Bu anlattığım durum öyle değil. Kafamda didik didik ettiğim de yok, zaten duruma karışmadım da. Ama buna defalarca şahit olunca hiç rahatsız olmamak mümkünse ben yapamamışım demekki. Bu tür şeyler bana normal gelmiyor. Benzer şeyler yaşayan varsa tepkilerini cidden merak ediyorum.
Benzer bir şey yaşadım. Hikayenin iyi niyetli salağı bendim.

Arkadaşım bir gün yanıma geldi. Telefonum kapanacak faturamı ödeyemedim dedi. Sevgilisiyle sabahlara kadar konuşmuş, tabi fatura yüklü gelmiş. Hat babamın üstüne duyarsa hem faturaya hem fingirdediğime kızar dedi.

İkimizin de maaşı kuş kadar, fatura ebesinin nikahı. Sen borcu yapılandır, maaştan da ihtiyacın kadarını ayır, kalanın üstünü de ben tamamlarım öderiz dedim. Eşim(o zaman sevgilimdi) sana ne, söylesin konuştuğu çocuk ödesin dedi. Tabi ben salaklığıma doyup dinler miyim. Koşa koşa ilk taksidin üstünü tamamladım.

İkinci taksit yaklaşırken, küpemi tadilattan almak için kuyumcuya gittim bizimki orada. Maaşı almış, kendine kolye bakıyor. Hiç sesimi çıkarmadım. Ödeme günü gelince yanıma damladı. Boynundaki kolyeyi gösterip(takma bari mübarek, bana da birine mecburen hediye aldım falan de kanardım zaten) önce faturanı öde, sonra kolye alırsın, geçen ay verdiğimi de ödersen iyi olur dedim. Küstü tabi. Sonradan yanaştı falan ama orada kopmuştuk.

Neyse işte, sizin safoz elbet bir gün uyanacak ve sırtından atacak. Hiç söyleyip de kötü olmayın.
 
Benzer bir şey yaşadım. Hikayenin iyi niyetli salağı bendim.

Arkadaşım bir gün yanıma geldi. Telefonum kapanacak faturamı ödeyemedim dedi. Sevgilisiyle sabahlara kadar konuşmuş, tabi fatura yüklü gelmiş. Hat babamın üstüne duyarsa hem faturaya hem fingirdediğime kızar dedi.

İkimizin de maaşı kuş kadar, fatura ebesinin nikahı. Sen borcu yapılandır, maaştan da ihtiyacın kadarını ayır, kalanın üstünü de ben tamamlarım öderiz dedim. Eşim(o zaman sevgilimdi) sana ne, söylesin konuştuğu çocuk ödesin dedi. Tabi ben salaklığıma doyup dinler miyim. Koşa koşa ilk taksidin üstünü tamamladım.

İkinci taksit yaklaşırken, küpemi tadilattan almak için kuyumcuya gittim bizimki orada. Maaşı almış, kendine kolye bakıyor. Hiç sesimi çıkarmadım. Ödeme günü gelince yanıma damladı. Boynundaki kolyeyi gösterip(takma bari mübarek, bana da birine mecburen hediye aldım falan de kanardım zaten) önce faturanı öde, sonra kolye alırsın, geçen ay verdiğimi de ödersen iyi olur dedim. Küstü tabi. Sonradan yanaştı falan ama orada kopmuştuk.

Neyse işte, sizin safoz elbet bir gün uyanacak ve sırtından atacak. Hiç söyleyip de kötü olmayın.
Sizin arkadaşta ne fenaymış kolye alacağına borçlu olma, açıkça söylemenize hayran kaldım tebrik etmek için yazdım
 
Karışmanızdan yana değilim, ancak ille bir selektör yapmak istiyorum diyorsanız üçünüz aynı ortamdayken yaa ne iyi arkadaşsın sen canım arkadaşım bu devirde kimse evi olana eşi çalışana borç verip parça parça geri almaz tarzı bir cümle ortaya atabilirsiniz veya sadece ikiniz başbaşa iken ne güzel eve tv almış valla benim çocugumun kursu beklerken eve tv alamazdım vs tarzı dokundurmalar olabilir. Tabi bunları ilişkinizin bozulma ihtimalını de göze alarak yapın. Bazı kişiler almaya çok açık ve çok alışık malesef.
 
Hayat böyledir birileri alır birileri verir hiç karışmayın yaşayarak öğrensin arkadaşınız
 
Herkese merhaba.
Benimle alakası olmayan ama vicdanen de rahatsız olduğum bir konu var. İki yakın arkadaşımla ilgili. Bunlardan bir tanesi maddi olarak çok iyi durumda sayılmaz ama birine muhtaç da değil. Evi kendinin, eşi çalışıyor, iki çocuğu var ve geçinip gidiyorlar. Diğer arkadaşımin durumu nispeten daha iyi çünkü kendisi de çalışıyor. Çalıştığı yer psikolojik ve bedensel olarak çok yorucu bir yer. Onun da iki çocuğu var ve çocuklarına evde olmadığı saatlerde bir akrabası bakıyor.
Konu şu ki durumu çok iyi olmayan arkadaşım maddi sorunlar yaşadığında diğer arkadaşımdan gelen yardımları sürekli kabul ediyor. Birkaç ay önce bir miktar borç aldı ama kendi kolunda bilekliği varken bu borcu kabul etti ve geri ödemesini parça parça yaptı. Bu da paranın hiç olması demek. Borç teklif eden arkadaşım çok iyi niyetli biri, yardımsever, merhametli. Diğer arkadaşım da kötü biri değil kesinlikle ama bunu kabul etmesi yanlış geldi bana.
Diğer bir durum ise ben ve borç veren arkadaşım çocuklarımızı spor kursuna başlattık. Diğer arkadaşım da maddi olarak zorlayacağı için sonra başlatacaktı. Ame geçen hafta başlattı çocuğunu. Meğer borç veren arkadaşım kurs ücretini karşılamayı teklif etmiş ve bu arkadaşım da kabul etmiş. Karşılıksız olarak. Çocuğu ağlatma ben veririm işten çıkana kadar ücretini demiş. Artık aralarında nasıl bir konuşma geçtiğini bilmiyorum ama ücreti ödeyen arkadaşımın maddi anlamda sömürüldüğünü düşünmeye başladım. Bu beni vicdanen çok rahatsız ediyor. Çünkü kursa gönderemeyen insan daha geçen ay evine tv aldı ki o parayla yaza kadar kurs ücretini verirlerdi. Kimseye anlatmadım bu durumu. Sadece sessiz kaldım ama içim içimi yiyor. Siz böyle bir durumda arkadaşınızı uyarır mıydınız yoksa hiç bulaşmay mıydınız? Açıkçası bulaşmak istemiyorum ama arkadaşımın ne şartlarda çalışıp o parayı kazandığını da görüyorum. Hatta son zamanlarda evdeki bütün beyaz eşyaları bozuldu ve hepsini taksitle almak zorunda kaldı. Bir de nisanda işten çıkacak. O zamandan sonra eline para da geçmeyecek. Şu an tek kurus bile önemli onun için ama sırf çocuğa kıyamadığı için böyle yapıyor.
sizene tam olarak size niye bu dert oldu mesela enteresan kocaman insanlar yok parayı parça parça ödemişte para pul olmuşta ne alaka sonuçta ödüyor bi şekilde kullanılıyorsa o kullanılıyor siz üstünüze vazife olmayan şeylere karışmayın siz kötü olursunuz.
 
Ben sizi anladım ama karışmayın. Bazı insanlar o kadar iyi acındırıyor ki kendini, o kadar becerikliler ki böyle konularda diğeri o istemedi ben verdim diyor uyardiginizda. Sonuçta siz kötü oluyorsunuz.
Eğer bu durum sizi rahatsız ediyorsa uzaklaşın. Sonunda çalisan arkadaşınız ben çocuklarımdan uzak kalma pahasına bu parayı kazanıyorum, yalnız da onlara ve kendime harcarim diyemiyorsa onun sorunu. Ama çalisamadiginda veremeyecek ve kötü olacak. O zaman da hiç dinlemeyin. Tekrar sinirleriniz bozulmasin.
 
Ben bu durumdan bu kadar rahatsızlık duymanızı anlamlandıramadım. Yani onaylamamak başka, bence böyle olmamalı diye düşünmek başka ama çok ciddi boyutta rahatsızlık duyuyorsunuz, başka bir sebebi olabilir mi? Bu kadar rahatsızlık duyup kinlendiğiniz birine (yazdıklarınızdan böyle hissediliyor, itham etmiyorum yanlış anlamayın, ama bir arkadaştan değil de düşmandan bahseder gibi bir elektriği var cümlelerinizin) arkadaşım demeniz biraz lafta gibi geldi.

Bu arada son derece haklısınız, etik olarak baktığımda ben de durumu onaylamazdım, daha doğrusu bu durumun tarafı olmayı istemezdim ne alana ne de veren olarak. Ama siz burada üçüncü kişisiniz ve alan razı veren razı. O ikisi daha yakın olabilir, ikisinin arkadaşlık ilişkisinin dinamiği farklı belli ki. Sizin yerinizde olsam karışmamayı geçtim, en ufak bir imada dahi bulunmam olumlu olumsuz, bazı öneriler o yönde geldiği için söylüyorum. Hiç farkında değilmiş gibi davranın, çünkü gerçekten sizi ilgilendirmiyor. Veren arkadaşınız zekasız değilse ki çalışan ve parasını zor kazanan bir kadınmış, neyi neden yaptığını kendisi biliyordur.
 
Belki o da ona öyle bir iyilik ya da işini kolaylaştırmıştır ki.. bunu gözü kapalı teklif ediyor
Iyilik sadece maddi anlamda yapılmaz
Zor anında kapısını açmıştır, sofrasına oturtmuştur.. derdini dinlemistir vb.
Aralarındaki bağı bilmiyoruz.
O yüzden siz karışmayın.

Ayrıca hakkında böyle düşündüğünüz biri için yakın arkadaşım demek asıl samimiyetsizlik.
Madem size çıkarcı geliyor kızla mesafeli olun.
Yakın davranıp, böyle düşünür mü insan
 
Ne niyetle yaptığını ne biliyorsunuz belki bir dileği vardı gerçekleşti arkadaşının çocuğunu mutlu etti bunun için, belki hayır işlemek istedi, belki de diyalogları farklı. Siz karışmayın herkesin aklı var fikri var eşi var.
 
Hayır canım gidip de böyle bir konuşma yapmam tabi ki. Ama ben bunun arkadaşlık olduğuna inanmıyorum. Yapabileceğim tek şey uzak durmak olur. Bulaşmayı istemediğimi yazdım zaten. Sizce arkadaşlar arasında olabilir ama bence karşındakini kullanmak oluyor bu.
Soylede olabilir ramazan ayı geliyor, fitre, fidye, zekat olarak veriyordur belki. Bizde hesap yapıp veriyoruz önce tanıdık ihtiyaç sahibi varsa onlara yoksada tanimadigimiz kişilere
 
O kişi ona iyi geliyordur belki bilemezsiniz bunu. ya da çocukları iyi anlaşıyordur tek kalmasın istiyordur çocuğu. Ben de kendi isteği ile çalışmayan bir arkadaşımın dışarı çıktığımızda hesabını ödüyordum sıklıkla,çünkü muhabbeti bana iyi geliyordu onunla takılmayı gezmeyi seviyordum benden böyle bir talebi yoktu arkadaşımın ama parasının olmadığını biliyordum ve çalıştığım için arada bir kahve, bir yemek ısmarlamak bana koymuyordu. Ya da benden borç alırdı taksitle bana öderdi. Durumu fark eden bir arkadaşım sizin gibi konuştu benimle neden hep sen ödüyorsun diye. Bence siz bunkonuya kesinlikle karışmayın kafanıza da takmayın.
 
Herkesin para ile ilişkisi farklı. Ben de hiçbir zaman kıymet vermedim. Veren belki de paylaştıkça çoğalacağını düşünüyordur. Manevi olarak daha huzurlu hissediyordur. Size şikayet etti mi bu durumdan muzdarip olduğunu. Bana işgüzarlık yapıyorsunuz gibi geldi. Bir arkadaşınızı çıkarcı diğerini enayi yerine koyuyorsunuz?
 
Back
X