- Katılım
- 22 Şubat 2025
- Mesajlar
- 828
- Emoji Skoru
- 601
- Puanlar
- 23
- Konu Sahibi miniminimom
- #1
kızlar 14 aylık bebeğim var ben çalışıyorum eşim ise evde online çalışıyor. evim ile iş yerim arası yürüme mesafesiyle 5 dk falan. ben işteyken bebeğe eşim bakıyor fakat öğle arası geldiğimde ya da iş çıkışı gelir gelmez ben alıyorum zaten. bana evde hic zaman kalmıyor. ev işleri bebeğimin sorumlulugu üstüne bir de gece uykusuzlugum..tahammül sınırım kalmadı cok. ama eşime sorsanız en cok yoruluyor tüm gün bebeğe bakıyormuş. dediğim gibi sabah 08:00de veriyorum bebeğimin altını alıyorum üzerini değiştiriyorum kahvaltısını hazırlıyorum yiyeceklerini vs. ondan sonra teslim ediyorum öğlen gelince öğle yemegini yediriyorum oynuyorum bebeğimle iş cıkışı ise bi yandan yemek yaparken bi yandan bebeğimle pynuyorum gece desen full bende. eşim titiz bi insan oldugu için bana yardım etmekten ziyade kendi konforu için evi temizler yemegi ben yaptıysam bulasıkları makineye dizer ama bunu da yeri gelir başıma kakar.
neyse dün akşam yemegimizi yedik ben sofrayı topladım sadece bulaşıklar kaldı dizilecek. onu da sen yap dedim. baktım evi de süpürmeye falan kalkmış ben söylemeden. heralde yoruldu sindiremedi içine attı ki en ufak bişey de patlayacaktı. bebeğim ayrılık kaygısı yaşıyor kucagımdan hic inmiyor yere bıraktıgım an aglıyor. beraber tuvaletteydik (bana tuvalet bile yaptırtmadıgı için) eşime seslendim “aşkım şarj aletini getirir misin sana zahmet” bana bagırdı ordan “zaten yeni uzandım sen alsan ne olur ?” bende dedim ki “bebek fırsat vermiyor ki gelip alayım” neyse gercekten de niyetim kavga vs değil getirmese de uzatmazdım yani takılmazdım olaya ama öyle bir hışımla getirdi ki söylendi durdu bişey dediğimde “yürü git yaa” dedi o lafını sindiremeyip patladım bende “ne diyosun ya” dedim bana alabilirdin kendin “si.. git” dedi ben dellendim iyice o lafına karşılık . bana bu şekilde konuşamazsın ne diyosun falan…neyse bebeğim bu tartışmaya maruz kaldıgı için daha da öfkelendim ve tam boşamalıksın diye bi laf cıktı agzımdan. sen misin onu diyen boşa o zaman bilmem ne diye tartışmayı uzattı kapıyı kapattım kızımın yüzüne güldüm tartışmadım. ertesi gün oldu konuşmak istedim ama beyfendi kendinş haklı gördüğü için seninle konuşmak istemiyorum yürü git dedi yine . bu yürü git lafı beni cok tetikliyor saygısızlık yapmasını yediremiyorum hem de yorgun uykusuz oruclu bir anneyken. sonra bana git dün dediğin şeyin arkasında dur git gibş laf etti boşanmayı kast ederek. tamam kavgalarda boşanma kelimesini kullanmamaya dikkat ederdim söylememem gerekirdi ama beni cok tahrik edimce söyleyiverdim. yine beni kışkırtınca tamam dedim cıktım odadan sinirle. gercekten anlaşılamamak beni cok üzüyor. tek isteğim huzurlu bir yuva beni seven bir eş ama hep buradan imtihan oluyorum. gercekten cok kötüyüm kimseye de anlatamıyorum
neyse dün akşam yemegimizi yedik ben sofrayı topladım sadece bulaşıklar kaldı dizilecek. onu da sen yap dedim. baktım evi de süpürmeye falan kalkmış ben söylemeden. heralde yoruldu sindiremedi içine attı ki en ufak bişey de patlayacaktı. bebeğim ayrılık kaygısı yaşıyor kucagımdan hic inmiyor yere bıraktıgım an aglıyor. beraber tuvaletteydik (bana tuvalet bile yaptırtmadıgı için) eşime seslendim “aşkım şarj aletini getirir misin sana zahmet” bana bagırdı ordan “zaten yeni uzandım sen alsan ne olur ?” bende dedim ki “bebek fırsat vermiyor ki gelip alayım” neyse gercekten de niyetim kavga vs değil getirmese de uzatmazdım yani takılmazdım olaya ama öyle bir hışımla getirdi ki söylendi durdu bişey dediğimde “yürü git yaa” dedi o lafını sindiremeyip patladım bende “ne diyosun ya” dedim bana alabilirdin kendin “si.. git” dedi ben dellendim iyice o lafına karşılık . bana bu şekilde konuşamazsın ne diyosun falan…neyse bebeğim bu tartışmaya maruz kaldıgı için daha da öfkelendim ve tam boşamalıksın diye bi laf cıktı agzımdan. sen misin onu diyen boşa o zaman bilmem ne diye tartışmayı uzattı kapıyı kapattım kızımın yüzüne güldüm tartışmadım. ertesi gün oldu konuşmak istedim ama beyfendi kendinş haklı gördüğü için seninle konuşmak istemiyorum yürü git dedi yine . bu yürü git lafı beni cok tetikliyor saygısızlık yapmasını yediremiyorum hem de yorgun uykusuz oruclu bir anneyken. sonra bana git dün dediğin şeyin arkasında dur git gibş laf etti boşanmayı kast ederek. tamam kavgalarda boşanma kelimesini kullanmamaya dikkat ederdim söylememem gerekirdi ama beni cok tahrik edimce söyleyiverdim. yine beni kışkırtınca tamam dedim cıktım odadan sinirle. gercekten anlaşılamamak beni cok üzüyor. tek isteğim huzurlu bir yuva beni seven bir eş ama hep buradan imtihan oluyorum. gercekten cok kötüyüm kimseye de anlatamıyorum
