Öyle deme konu sahibi kızıyo arkadaşım da arkadaşım diyor. Sizin çocuklarınız asosyal benimki de mi öyle olsun diyor. Konu sahibi de pek normal değil sanki.
Söyle çocuğum çok ağladı oyuncağı kırıldığı için de konuyu bu şekilde açabilirsin
Bizim de böyle bir komşumuz var. Annesini acayip seviyorum ama büyük kızı tam bir kabus, zorba, bencil bir çocuk. Her gelmek istediğinde annesinin yanında kasıtlı ve saçma bahanelerle kabul etmedim. Annesini de öyle seviyorum ki bir süre sonra büyük kızını evime istemediğimi anladı.
Tebrik ediyorum. Bunun tam tersini düşünenler de vardır. Ama benim huzurum dışında kimsenin çocuğu ve arkadaşlığı önemli değil.
Annesinin egitemedigine siz birsey yapamazsiniz. Evde kendi esyalarina zarar verdiginde kimse gikini cikarmiyor demekki boslamislar. Esiniz hakli, arkadasinizi uyarmayin. Bugune kadar yapmayan sizin soyleminizle harekete gecmez. Sorun cikardiginizla kalirsiniz. Cocuk gelicegi zaman oyuncaklari ulasmayacagi bir yukseklige koyun gozden cikardiginiz bir iki oyuncak birakin ortada olsun bitsin.
Yok işe yaramıyor ben denemiştim. Çareyi eve almamakta buldum.
İyi de ne kadar süre tek bırakıyorsunuz ki ne annesinin ne sizin haberiniz oluyor kırılan oyuncaktan.
Muzu yese ne olacak ? Canı çekmiş yazık yayaaa bir tek ben rahatsız oluyorum sanıyordum. hatta bir ara acaba kendi cocugum olunca diğer cocuklara tahammülüm mü azaldı diye düsünüyordum. cocuk sonucta falan diye. ama rahatsız oluyorum. kendi oyuncaklarına dokundurtmuyor bile ama bize gelince oğlumun tüm oyuncaklarını sahipleniyor. benim oğlum henüz 13 aylık ama onları izlerken üzülüyorum oğluma
ben bir sey diyemedim ama esim en son görüştüğümüzde direkt “madem oğlumla birlikte oynamıyorsun bir daha gelme” dedi cocuga
tabiki söyleyeceksiniz, görüşmek istemiyorsa görüşmeyecek.
ikisine de verdim zaten. o, onunkini bitirdikten sonra oğlumunkini yedi. ayrıca yine istese verirdim zaten mevzu benim oğlanın elinde ne görse alması ondan. yoksa muzunda değilim
Kıskanıyor herhaldeikisine de verdim zaten. o, onunkini bitirdikten sonra oğlumunkini yedi. ayrıca yine istese verirdim zaten mevzu benim oğlanın elinde ne görse alması ondan. yoksa muzunda değilim
hep öyleymiş. çok sımartıldı ki ailesi de kabul ediyor. evden içeri girdiği gibi odalara, mutfağa giriyor. cocuga asla “hayır, o bizim değil” öğretilmemiş. her sey onun. kücük de değil yani 5 yasında. karsısındaki çocuk da sizin cocugunuz olunca insan ister istemez sinirleniyor. benim evimde ben mesela “hayır, oraya giremezsin” diyorum gidip babasına soruyor bu defa. babası da izin veriyor. çünkü izin vermezse cocuk vurmaya başlıyor. tabii ki yetiştirilme tarzı bu cocugunda ama kendi cocugunuz kücük emrah gibi kenarda durup kendi oyuncaklarına dahi dokunamadığında üzülüyorsunuz. yoksa cocuk iletişimine larısan biri değilim. güvenli sınırlarda inatlaşıp, didişebilirler.
Babası nasıl başkasının evinde izin veriyor evime asla almazdım olacak iş degil
zaten diyorum ya ebeveynleri yüzünden böyle davranıyor cocuk da. arayıp aksam gelicez diyorlar, ne diyeyim?
