• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

OKB kafayı yiyorum

windinmymind

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
2 Şubat 2026
Mesajlar
12
Emoji Skoru
2
Puanlar
1
Merhaba arkadaşlar bunları yazarken çok çekiniyorum ama belki birisi bana yardımcı olur aynı sıkıntıları yaşayan birilerini bulurum umuduyla yazıyorum çok uzun zamandır takıntılı düşüncelerim var 10.sınıfta başlamıştı nefes alma takıntısı yutkunma kalbimin atışını hissetme sabahları uyanasım gelmiyordu ne olduğunu da anlamıyordum daha anlamsız çok takıntım oldu üniversite sınavına hazırlanırken ya ders çalışamazsam dedim ve ezber yapamamaya okudugumu bazen anlamamaya başladım her gün cehennemdi benim için sabahları bu takıntıyla uyanıyordum yaşamak istemiyordum ama sınavda fena yapmamıştım mezuna kaldıgım için o ilk seneki bilgilerimle birşeyler yaptım ve iyi bir bölüm kazandım yurttayken bir gün çok kötü bir şekilde nefesim daralıyormuş gibi hissettim ya geçmezse dedim ve sürekli bunu düşüntüm fenalaştım sanki eve dönmezsem bitmeyecekmiş gibi evim de çok uzaktı ama dönmek zorunda kaldım şimdi tatildeyiz ve konuşma takıntım başladı bir takıntım çıkınca insanlarla konuşunca bir şekilde geçiyordu ama bu seferki geçmiyor konuşurken konuştugumun farkındayım sabahları bu hisle uyanıyorum hiç birşeyden keyif almıyorum benim gözümde en tehlikeli takıntım bu artık bu takıntı olmadan normal nasıl yaşanır bilmiyorum kafamdan atabilirmişim unutabilirmişim gibiyim ama sanki buna ben izin vermiyorum kafayı yiyeceğim yemek yemek istemiyorum üniversiteye gittiğimde de sosyalliğimi etkileyecek diye çok korkuyorum gitmek istemiyorum söylemek istemiyorum ama her gün aglıyorum intihar bile etmek istedim dayanamıyorum artık üniyi bırakmak istemiyorum aileme de yük oluyormuşum gibi hissediyorum çünkü yaşıtlarım bu şeyleri yaşamıyor yaşasa bile bu kadar şiddetli oldugunu düşünmüyorum psikiyatriste gittim devlette ama o zaman bu takıntım yoktu yurttaki yaşadıgım nefes takıntım yüzünden gittim kaygı atagı yaşamıssın dedi çok ilgilenmedi okb de demedi ama oyle oldugunu düşünüyorum lütfen benzer durum yaşayan varsa yardımcı olsun
 
doktora gittiniz mi bu düşünceleriniz için ?
Psikiyatriste gittim ama sanırım devlet oldugu için çok ilgilenmedi okb mi yaşadıklarım dedim kendi kendine tanı koyma dedi konuşurken zevk almıyorum konuştugumu bildiğim için ve konuşmak benim dikkatimi dağıtıyordu artık bu takıntıya sahip oldugum için hiçbirşey dikkatimi dagıtmıyor çok çaresiz hissediyorum
 
Psikiyatristle bu iş olmaz. Yapabiliyorsanız sevgisinden emin olduğunuz insanlarla sık vakit geçirmeye çalışın
 
Psikiyatriste gittim ama sanırım devlet oldugu için çok ilgilenmedi okb mi yaşadıklarım dedim kendi kendine tanı koyma dedi konuşurken zevk almıyorum konuştugumu bildiğim için ve konuşmak benim dikkatimi dağıtıyordu artık bu takıntıya sahip oldugum için hiçbirşey dikkatimi dagıtmıyor çok çaresiz hissediyorum
E devlete "sosyal hizmetler bireysel aile danışmanlığı" yazıp başvuru yapın. Ücretsiz psikolog desteği veriliyor.
 
üniversite içime çok dert oldu nasıl yapıcam bilmiyorum donduramam ya da bırakamam ailem çok üzülüyor sabahları çok kötü uyanıyorum kahvaltı bile yapmak istemiyorum
 
üniversite içime çok dert oldu nasıl yapıcam bilmiyorum donduramam ya da bırakamam ailem çok üzülüyor sabahları çok kötü uyanıyorum kahvaltı bile yapmak istemiyorum
Başka doktora git kendi kendine cozemezsin.
 
Önce kaygının nedenini bulmanız lazım. Onu bulmadan her şey geçici çözüm. Dönem dönem bende yaşıyorum kaygım artınca takıntılarım artıyor. Okb için özele gidip terapi almanız lazım.
 
Önce kaygının nedenini bulmanız lazım. Onu bulmadan her şey geçici çözüm. Dönem dönem bende yaşıyorum kaygım artınca takıntılarım artıyor. Okb için özele gidip terapi almanız lazım.
Teşekkür ederim önerileriniz için.Böyle çok takıntılarım oldu lisede de yaşadım. Ama bu konuşma takıntısı nasıl geçicek bilmiyorum ilk başta ya dilim bogazımda kalırsa dedim sonra sürekli dilimi düşünmeye başladım ya bu insanlarla olan konuşurken de bu aklımda olursa da etkilerse dedim konuşmaktan zevk alamıyorum hiçbirşey zevk vermiyor bana kafamdan atamıyorum kaygılanacak birşey de yok aslında ama insanlarla sosyalliğimi etkiler diye ya sürekli kafamda olursa diye korkuyorum özele gitmeyi düşünüyorum ama şuan maalesef gitme imkanım yok okulum açılıyor uzak bir yerde okul orda da tek başıma özele gidebileceğimi düşünmüyorum namaz falan kıldım dua çok okudum geçsin diye kafamdan nasıl atıcam bilmiyorum
 
antidepresan zedprex yazmıştı psikiyatrist ama çok gerekli degil demişti 3 4 gün kullandım bıraktım
 
Okb büyük çoğunlukla ilaçla tedavi ediliyor. İlaçlarını 3-4 gün kullanıp bırakırsan asla fayda göremezsin. Ben uzun zaman okb için ilaç kullandım, çok şükür iyiyim tamamen geçti. Asla tedavisi yok zannetme.
 
Okb büyük çoğunlukla ilaçla tedavi ediliyor. İlaçlarını 3-4 gün kullanıp bırakırsan asla fayda göremezsin. Ben uzun zaman okb için ilaç kullandım, çok şükür iyiyim tamamen geçti. Asla tedavisi yok zannetme.
Çok teşekkür ederim cevabın için çünkü kendimi çok çaresiz hissediyorum ama benim yaşadıklarım okb mi bilmiyorum tam olarak
 
Okb büyük çoğunlukla ilaçla tedavi ediliyor. İlaçlarını 3-4 gün kullanıp bırakırsan asla fayda göremezsin. Ben uzun zaman okb için ilaç kullandım, çok şükür iyiyim tamamen geçti. Asla tedavisi yok zannetme.
Doktor ilacı okb için yazmadı ve antidepresan oldugu için kullanmak istemedim çok.okb için işe yarar mı bilmiyorum bide senin düşüncelerin nasıldı zihinsel bir okb mi benimki gibi yoksa el yıkama gibi falan mıydı?
 
Merhaba arkadaşlar bunları yazarken çok çekiniyorum ama belki birisi bana yardımcı olur aynı sıkıntıları yaşayan birilerini bulurum umuduyla yazıyorum çok uzun zamandır takıntılı düşüncelerim var 10.sınıfta başlamıştı nefes alma takıntısı yutkunma kalbimin atışını hissetme sabahları uyanasım gelmiyordu ne olduğunu da anlamıyordum daha anlamsız çok takıntım oldu üniversite sınavına hazırlanırken ya ders çalışamazsam dedim ve ezber yapamamaya okudugumu bazen anlamamaya başladım her gün cehennemdi benim için sabahları bu takıntıyla uyanıyordum yaşamak istemiyordum ama sınavda fena yapmamıştım mezuna kaldıgım için o ilk seneki bilgilerimle birşeyler yaptım ve iyi bir bölüm kazandım yurttayken bir gün çok kötü bir şekilde nefesim daralıyormuş gibi hissettim ya geçmezse dedim ve sürekli bunu düşüntüm fenalaştım sanki eve dönmezsem bitmeyecekmiş gibi evim de çok uzaktı ama dönmek zorunda kaldım şimdi tatildeyiz ve konuşma takıntım başladı bir takıntım çıkınca insanlarla konuşunca bir şekilde geçiyordu ama bu seferki geçmiyor konuşurken konuştugumun farkındayım sabahları bu hisle uyanıyorum hiç birşeyden keyif almıyorum benim gözümde en tehlikeli takıntım bu artık bu takıntı olmadan normal nasıl yaşanır bilmiyorum kafamdan atabilirmişim unutabilirmişim gibiyim ama sanki buna ben izin vermiyorum kafayı yiyeceğim yemek yemek istemiyorum üniversiteye gittiğimde de sosyalliğimi etkileyecek diye çok korkuyorum gitmek istemiyorum söylemek istemiyorum ama her gün aglıyorum intihar bile etmek istedim dayanamıyorum artık üniyi bırakmak istemiyorum aileme de yük oluyormuşum gibi hissediyorum çünkü yaşıtlarım bu şeyleri yaşamıyor yaşasa bile bu kadar şiddetli oldugunu düşünmüyorum psikiyatriste gittim devlette ama o zaman bu takıntım yoktu yurttaki yaşadıgım nefes takıntım yüzünden gittim kaygı atagı yaşamıssın dedi çok ilgilenmedi okb de demedi ama oyle oldugunu düşünüyorum lütfen benzer durum yaşayan varsa yardımcı olsun
Aynılarının aşırı şiddetli halini yaşıyorum Allah yardımcimu olsun gerçekten çok zor
 
antidepresan zedprex yazmıştı psikiyatrist ama çok gerekli degil demişti 3 4 gün kullandım bıraktım

Yanlış anlamayın ama doktorunuz tedaviye neden gereksiz desin ki ? Siz yanlış anlamış olabilir misiniz ? Ya da size terapiyi daha mı uygun gördü acaba sormadınız mı ee bu çok gerekli değilse neden yazdınız o zaman diye ?

Antidepresanın etki etmesi zaten en az 2 hafta sürer. 3 4 gün kullanma ile bir etki göremezsiniz.

Başka bir doktora görünün madem anlaşamadınız ilk doktor ile. Kafanızda sürekli takıntılarınız varsa ve bu hayat kalitenizi etkiliyorsa bu hastalık statüsüne girer.
 
Doktor ilacı okb için yazmadı ve antidepresan oldugu için kullanmak istemedim çok.okb için işe yarar mı bilmiyorum bide senin düşüncelerin nasıldı zihinsel bir okb mi benimki gibi yoksa el yıkama gibi falan mıydı?

Bende el yıkama yoktu, işim ile alakalı takıntılarım vardı ve bu takıntılar zamanla bende korkutucu bir telaşa/paniğe sebep oldu. Öyle ki intihara teşebbüs ettim.

Bu süreçte çok fazla ilaç kullandım, en sonunda farklı bir ilaca geçtim şu an kafa olarak daha rahatım diyebilirim. İlaçsız halimi mi yoksa ilaçla olan halimi mi tercih ederim derseniz, tabii ki ilaçlı halimi tercih ederim çünkü gerçekten o günlere göre çok çok iyiyim. O yüzden bu ilaçlara önyargı ile yaklaşmayın, tedavinizi aksatmayın.
 
Yanlış anlamayın ama doktorunuz tedaviye neden gereksiz desin ki ? Siz yanlış anlamış olabilir misiniz ? Ya da size terapiyi daha mı uygun gördü acaba sormadınız mı ee bu çok gerekli değilse neden yazdınız o zaman diye ?

Antidepresanın etki etmesi zaten en az 2 hafta sürer. 3 4 gün kullanma ile bir etki göremezsiniz.

Başka bir doktora görünün madem anlaşamadınız ilk doktor ile. Kafanızda sürekli takıntılarınız varsa ve bu hayat kalitenizi etkiliyorsa bu hastalık statüsüne
 
Yanlış anlamayın ama doktorunuz tedaviye neden gereksiz desin ki ? Siz yanlış anlamış olabilir misiniz ? Ya da size terapiyi daha mı uygun gördü acaba sormadınız mı ee bu çok gerekli değilse neden yazdınız o zaman diye ?

Antidepresanın etki etmesi zaten en az 2 hafta sürer. 3 4 gün kullanma ile bir etki göremezsiniz.

Başka bir doktora görünün madem anlaşamadınız ilk doktor ile. Kafanızda sürekli takıntılarınız varsa ve bu hayat kalitenizi etkiliyorsa bu hastalık statüsüne girer.
Haklısınız sormalıydım.Ama kendimi çok savunmasız hissettim bu düşüncelerimi açarsam deli gibi gözükürüm diye.İlaç çok fazla gerekli degil ama yine de yazayım dedi.Dideral yazdı sakinleştirici bir de dediğim gibi zedprex antidepresan ilk defa gitmiştim psikiyatriste anne babamla gittim bu takıntılı düşüncelerimi anlatamadım çok fazla ilk başında benimle özel olarak konuştu yanında asistanı vardı rahat edip bu takıntılarımı tam olarak acamadım ama yutkunma nefes alma takıntım vardı önceden dedim sunum korkum falan var yapamıyorum da dedim daha çok bunun üzerine yogunlaştı sonradan annemi çağırdı odaya annem olduğu için bu takıntılardan bahsedemedim rahatca ve yargılamayın lütfen ama bu takıntılar bana çok saçma geliyor utandım biraz bunları mı takıyorsun diyecek diye ve okb mi diye de sordum adama adamda gülüp kendi kendine tanı koyma deyince ben de daha fazla açamadım takıntılarımı
 
Bende el yıkama yoktu, işim ile alakalı takıntılarım vardı ve bu takıntılar zamanla bende korkutucu bir telaşa/paniğe sebep oldu. Öyle ki intihara teşebbüs ettim.

Bu süreçte çok fazla ilaç kullandım, en sonunda farklı bir ilaca geçtim şu an kafa olarak daha rahatım diyebilirim. İlaçsız halimi mi yoksa ilaçla olan halimi mi tercih ederim derseniz, tabii ki ilaçlı halimi tercih ederim çünkü gerçekten o günlere göre çok çok iyiyim. O yüzden bu ilaçlara önyargı ile yaklaşmayın, tedavinizi aksatmayın.
Geçmiş olsun umarım ben de atlatırım.
 
Haklısınız sormalıydım.Ama kendimi çok savunmasız hissettim bu düşüncelerimi açarsam deli gibi gözükürüm diye.İlaç çok fazla gerekli degil ama yine de yazayım dedi.Dideral yazdı sakinleştirici bir de dediğim gibi zedprex antidepresan ilk defa gitmiştim psikiyatriste anne babamla gittim bu takıntılı düşüncelerimi anlatamadım çok fazla ilk başında benimle özel olarak konuştu yanında asistanı vardı rahat edip bu takıntılarımı tam olarak acamadım ama yutkunma nefes alma takıntım vardı önceden dedim sunum korkum falan var yapamıyorum da dedim daha çok bunun üzerine yogunlaştı sonradan annemi çağırdı odaya annem olduğu için bu takıntılardan bahsedemedim rahatca ve yargılamayın lütfen ama bu takıntılar bana çok saçma geliyor utandım biraz bunları mı takıyorsun diyecek diye ve okb mi diye de sordum adama adamda gülüp kendi kendine tanı koyma deyince ben de daha fazla açamadım takıntılarımı

Utanmayın, psikiyatri doktorları neler neler dinliyor. Takıntılar onlar için bir şey değil, kimlerin ne tuhaf takıntısı var biz bilmiyoruz. Bir sonraki muayenenize tek gidin veya aile ile bile giderseniz doktora söyleyin içeri çağırmasın yakınınızı. Yanında anlatamayacağınızı söylerseniz yardımcı olurlar zaten.
 
Back
X