• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

OKB kafayı yiyorum

Utanmayın, psikiyatri doktorları neler neler dinliyor. Takıntılar onlar için bir şey değil, kimlerin ne tuhaf takıntısı var biz bilmiyoruz. Bir sonraki muayenenize tek gidin veya aile ile bile giderseniz doktora söyleyin içeri çağırmasın yakınınızı. Yanında anlatamayacağınızı söylerseniz yardımcı olurlar zaten.
Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için. Bir terapi yönteminden de bahsetti psikoterapi sanırsam buna başlıyabilirsiniz dedi
 
Vücuduna ve vücudunun yaptığı her harekete fazla duyarlısınız. Bu durum günlük yaşamınızı fazlasıyla etkilemeye başlamış destek almanız gerekiyor. Gittiğiniz doktor sizi anlamış olabilir başka bir doktora gidin.
 
Bacım önce bir psikiyatriste git. Sana kimse deli demez korkma. Derdini anlatmazsan doktor nasıl doğru teşhis koyacak sana? Vereceği ilacı da kullanmalısın kafana göre 2 gün içip bırakılmaz. Iyileşmek istiyorsan mecbursun. Terapi doktor derse gidersin.

Doktora bende şu var bu var deme adam bu işin okulunu okumuş bırak da teşhisi kendisi koysun. Ama dediğim gibi her şeyi anlatman lazım.
 
Doktor ilacı okb için yazmadı ve antidepresan oldugu için kullanmak istemedim çok.okb için işe yarar mı bilmiyorum bide senin düşüncelerin nasıldı zihinsel bir okb mi benimki gibi yoksa el yıkama gibi falan mıydı?
benim de zihinseldi
 
Okb büyük çoğunlukla ilaçla tedavi ediliyor. İlaçlarını 3-4 gün kullanıp bırakırsan asla fayda göremezsin. Ben uzun zaman okb için ilaç kullandım, çok şükür iyiyim tamamen geçti. Asla tedavisi yok zannetme.
Merhaba benimde saçma anlamsız takılı düşüncelrim var ilaca başladım fayda edermi
 
OKB olduğun kesin değil bu tanıyı sen koymuşsun. Her insan biraz okb biraz narsizm biraz biraz bütün bu psikolojik bulgulardan taşır ama bir uzman ancak bize tanı koyabilir. Siz acil psikologik yardım alın bütçeniz uygunsa özele gidin derim uygun değilse devlete tekrar gidin. Kendi kendinize aşabileceğiniz bir durum gibi görünmüyor. Hayatınızı, kararlarınızı olumsuz yönde etkilemesin daha fazla.
 
Merhaba arkadaşlar bunları yazarken çok çekiniyorum ama belki birisi bana yardımcı olur aynı sıkıntıları yaşayan birilerini bulurum umuduyla yazıyorum çok uzun zamandır takıntılı düşüncelerim var 10.sınıfta başlamıştı nefes alma takıntısı yutkunma kalbimin atışını hissetme sabahları uyanasım gelmiyordu ne olduğunu da anlamıyordum daha anlamsız çok takıntım oldu üniversite sınavına hazırlanırken ya ders çalışamazsam dedim ve ezber yapamamaya okudugumu bazen anlamamaya başladım her gün cehennemdi benim için sabahları bu takıntıyla uyanıyordum yaşamak istemiyordum ama sınavda fena yapmamıştım mezuna kaldıgım için o ilk seneki bilgilerimle birşeyler yaptım ve iyi bir bölüm kazandım yurttayken bir gün çok kötü bir şekilde nefesim daralıyormuş gibi hissettim ya geçmezse dedim ve sürekli bunu düşüntüm fenalaştım sanki eve dönmezsem bitmeyecekmiş gibi evim de çok uzaktı ama dönmek zorunda kaldım şimdi tatildeyiz ve konuşma takıntım başladı bir takıntım çıkınca insanlarla konuşunca bir şekilde geçiyordu ama bu seferki geçmiyor konuşurken konuştugumun farkındayım sabahları bu hisle uyanıyorum hiç birşeyden keyif almıyorum benim gözümde en tehlikeli takıntım bu artık bu takıntı olmadan normal nasıl yaşanır bilmiyorum kafamdan atabilirmişim unutabilirmişim gibiyim ama sanki buna ben izin vermiyorum kafayı yiyeceğim yemek yemek istemiyorum üniversiteye gittiğimde de sosyalliğimi etkileyecek diye çok korkuyorum gitmek istemiyorum söylemek istemiyorum ama her gün aglıyorum intihar bile etmek istedim dayanamıyorum artık üniyi bırakmak istemiyorum aileme de yük oluyormuşum gibi hissediyorum çünkü yaşıtlarım bu şeyleri yaşamıyor yaşasa bile bu kadar şiddetli oldugunu düşünmüyorum psikiyatriste gittim devlette ama o zaman bu takıntım yoktu yurttaki yaşadıgım nefes takıntım yüzünden gittim kaygı atagı yaşamıssın dedi çok ilgilenmedi okb de demedi ama oyle oldugunu düşünüyorum lütfen benzer durum yaşayan varsa yardımcı olsun
Yaşadıklarına benzer çok takıntım oldu, şimdi neler olduğunu yazmayacağım ve üniversite kazanamayacağımı düşünüyordum. 10. Sınıfta başladılar ve hayatımın merkezinde sadece o düşünceler olduğu ve okuduğum fen lisesini bile bitiremeyeceğimi düşündüğüm artık okuldan 1 hafta izin alma seviyesine geldiğimde psikiyatriste gittim ilaç kullandım daha 16 yaşımdaydım. İlacı bıraktıktan sonra hissetmeye bir süre daha devam ettim ama daha hafif bir şekilde. Sonra pska gitme sebebim olan takıntılar geçti ama başka şekilde başlayan farklı takıntılar oldu. Ama hayatımı o ilk zamanki gibi etkilemediler. Üniversiteyi kazanamayacağını düşünen ben doktor oldum. Ve kazanamamayı düşünme sebebim de başarı vs değildi Kapalı alan korkusu kusma korkusu vs. Her şey geçiyor o düşüncelerin çoğunu sadece izle aklıma gelmeleri çok normal ama sen ilgilenme de ki birazdan geçmiş olacak o düşünce o his. Aklımdan geçen her düşünce beni temsil etmiyor. fazla çalışan beynim çok şey düşünüyor. Aynı girdiğimiz sitelerdeki reklamlar gibi düşün onları. Dikkatimizi vermezsek görünmüyorlar. Böyle böyle etkisi kaybolacak yavaşça
 
Çeşit çeşit bu .Kimisi kötü şeyleri sürekli takiyor. Kimisi yoldaki çizgilere basmıyor ..Kimi elini yıkamaktan derisini yüzüyor .Evine üstünüzü değiştirmeden sokmuyor koltuklara oturtmuyor .Kimi duvara değmiyor bu duvara değmeyip mikroptan korkan dışarda yemek yiyebiliyor garipte olsa her insanda farklı .Okb dediğiniz .Bir komsumda mesela her gün balkondaki plastik sandalyeleri yıkıyor içeri taşıyor aşırı temizlik yapıyor her gün geri yerine koyuyor teşhisi ne bilmiyorum her gün yapıyor nerdeyse ama .Doktora gidip doktorla ilerlemek teşhis almak lazım birininki bir diğerine uymaz .Nasıl tedavi edeceğini doktor bilir ona göre çeşidi hangisiyle tekrarlayan durumun belki ona göre bir terapistlede ilerlersiniz .İyi bir doktora gidin bence .Utanacak cekinecek hicbirsey yok insani bir durum bir rahatsizlik nasilki böbrek hasta olur buda öyle düşünceler beyin oda bir organ ne varki hasta olsa .Doktoru olduğuna göre hiç çekinmeyin bence.Farkinda olmak iyi olmanın yarısı zaten .Çok daha iyi olmanızı diliyorum.
 
Merhaba arkadaşlar bunları yazarken çok çekiniyorum ama belki birisi bana yardımcı olur aynı sıkıntıları yaşayan birilerini bulurum umuduyla yazıyorum çok uzun zamandır takıntılı düşüncelerim var 10.sınıfta başlamıştı nefes alma takıntısı yutkunma kalbimin atışını hissetme sabahları uyanasım gelmiyordu ne olduğunu da anlamıyordum daha anlamsız çok takıntım oldu üniversite sınavına hazırlanırken ya ders çalışamazsam dedim ve ezber yapamamaya okudugumu bazen anlamamaya başladım her gün cehennemdi benim için sabahları bu takıntıyla uyanıyordum yaşamak istemiyordum ama sınavda fena yapmamıştım mezuna kaldıgım için o ilk seneki bilgilerimle birşeyler yaptım ve iyi bir bölüm kazandım yurttayken bir gün çok kötü bir şekilde nefesim daralıyormuş gibi hissettim ya geçmezse dedim ve sürekli bunu düşüntüm fenalaştım sanki eve dönmezsem bitmeyecekmiş gibi evim de çok uzaktı ama dönmek zorunda kaldım şimdi tatildeyiz ve konuşma takıntım başladı bir takıntım çıkınca insanlarla konuşunca bir şekilde geçiyordu ama bu seferki geçmiyor konuşurken konuştugumun farkındayım sabahları bu hisle uyanıyorum hiç birşeyden keyif almıyorum benim gözümde en tehlikeli takıntım bu artık bu takıntı olmadan normal nasıl yaşanır bilmiyorum kafamdan atabilirmişim unutabilirmişim gibiyim ama sanki buna ben izin vermiyorum kafayı yiyeceğim yemek yemek istemiyorum üniversiteye gittiğimde de sosyalliğimi etkileyecek diye çok korkuyorum gitmek istemiyorum söylemek istemiyorum ama her gün aglıyorum intihar bile etmek istedim dayanamıyorum artık üniyi bırakmak istemiyorum aileme de yük oluyormuşum gibi hissediyorum çünkü yaşıtlarım bu şeyleri yaşamıyor yaşasa bile bu kadar şiddetli oldugunu düşünmüyorum psikiyatriste gittim devlette ama o zaman bu takıntım yoktu yurttaki yaşadıgım nefes takıntım yüzünden gittim kaygı atagı yaşamıssın dedi çok ilgilenmedi okb de demedi ama oyle oldugunu düşünüyorum lütfen benzer durum yaşayan varsa yardımcı olsun
okbyi çok bilmiyorum ama mutlaka terkar doktora gitmeniz gerekiyor. tedavi gereksiz değildir belki doktor yanlış anladı yanlış aktardı. sizin durumunuz sanki tedavi gerektiriyor
 
Okb büyük çoğunlukla ilaçla tedavi ediliyor. İlaçlarını 3-4 gün kullanıp bırakırsan asla fayda göremezsin. Ben uzun zaman okb için ilaç kullandım, çok şükür iyiyim tamamen geçti. Asla tedavisi yok zannetme.
Canım okbn ne üzerindeydi temizlik mi düşünsel mi
 
Back
X