Ölüm

Kötü olan yaptıklarını tek tek ödüyeceğiz o tarafta yana yana..yada başka ceşit azaplarla.allah affetsin..

toredo .!.:

Kötü olan yaptıklarını tek tek ödüyeceğiz o tarafta yana yana..yada başka ceşit azaplarla.allah affetsin..

Genişletmek için tıkla...

Amin....:Saruboceq: Her insan kendi cennetini ve cehennemini kendi belirliyor...
Bu dünyanin fani oldugnu ve yarinimizin bile belli olmadigni arada bir aklimiza getirdigmiz zaman belki dahada dikkatli oluruz davranislarimizda....a.s

Her nefis Ölümü Tadacaktır.
Hayat,beşik ve tabut arasındaki dar bir koridor ve yolculuktur.Bizler doğduğumuz günden beri her gün bir parça ölüyoruz,farkında olmadan her gün ölüme doğru yol almaktayız.Hiç birimizin bir dakika sonrasını garanti altına alması mümkün değildir.Kaza geçirmek,sonrasında bir engelli olmak veya ölmek çok kolaydır ve bunlar çok basit sebeplere bağlıdır.. Günlük hayatımızda sıklıkla karşılaştığımız bu tür acı tecrübeler,bizlere aslında dünya'ya pamuk ipliğiyle bağlı olduğumuzun bir göstergesidir.
Bir çocuk dünyaya geldiği zaman; dünyaya olan hırsından dolayı elleri bir şeyleri tutuyormuş gibi yumuktur.Dünyadan giderkende; avuçlarının içi boş olduğundan burdan maddi bir şey götüremeyeceğini anladığından elleri açıktır.Kişi ölünce melekler; ne getirdi?
insanlar da;geride miras olarak ne bıraktı? derler.

Saf bir adam,bir kuşluk vakti telaşla Hz.Süleyman'ın sarayına sığınır,nöbetçilere hayati bir mesele için Hz. Süleyman'la görüşmesi gerektiğini söyler,hemen huzura alınır.Hz.Süleyman,benzi sararmış,korkudan titreyen adama sorar: _hayrola ne var? neden böyle korku içindesin?derdin nedir? söyle bana..adam telaş içinde; bu sabah karşıma Azrail çıktı,bana hışımla baktı ve hemen yanımdan uzaklaştı,anladım ki benim canımı almaya kararlı der.Hz.Süleyman adama :_peki sen şimdi benden ne yapmamı istiyorsun?deyince, adam yalvarmaya başlar; _ey canları koruyan büyük varlık,mazlumların sığınağı sen Allah'ın izniyle bir çok şeye muktedirsin;kurt,kuş,dağ, senin emrinde rüzgarına emretsen de beni buradan ta Hindistan'a iletse, o zaman Azrail belki beni bulamaz,böylece canımı kurtarmış olurum. Hz. Süleyman,adamın haline acır, rüzgarı çağırır ve bu adamı hemen al,Hindistan'a bırak. diye emreder.. Rüzgar bu...bir eser,bir kükrer, adamı alır ve bir anda Hindistan'ın uzak bir adasına götürür...öğle vaktine doğru Hz.Süleyman divanı toplayarak gelenlerle görüşmeye başlar,bir de ne görsün, Azrail' de o topluluğun içine karışmış,divanda oturmaktadır..hemen yanına çağırır. _ ey Azrail bu gün kuşluk vakti o adama neden öyle hışımla baktın? neden o zavallıyı korkuttun der.
Azrail cevap verir; _ey dünyanın ulu sultanı;ben o adama öfkeyle,hışımla bakmadım,hayretle baktım, o yanlış anladı.. korkuya kapıldı.. onu,burada görünce şaşırdım.Çünkü Allah bana emretmiştiki : _ haydi git bu akşam o adamın canını Hindistan'da al. Bende bu adamın yüz kanadı olsa,bu akşam Hindistan'da olamaz,bu nasıl iştir diye hayretlere düştüm. İşte ona bakışımın sebebi bu idi.

kıssadan hisse;
Ecel her an gelmeye hazır… Ömür ne bir dakika uzatılabilir, ne de bir dakika kısaltılabilir. Nerede, hangi sebeple öleceğimiz levh-i mahfuzda yazılıdır.Allah herkese hayırlı ölümler nasip etsin. Amin..

Cahit Sıtkı Tarancı'nın dediği gibi;
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?
Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.

VE
Her düşen yaprak hatırlatır sonsuzluğa giden yolu
Dalacak bir tatlı düşe, uyanmayacak insanoğlu
-Nasıl bilirdiniz ? dediklerinde -iyiydi! diyecekler
Son kez, senin bulunmadığın sofranda helvanı yiyecekler ve
Zıbın ile başladığın hayat yolu, kefenle bitecek...

yazdıklarınızı okurken okadar duygulandımki...inanın yaşlar aktı gözümden .ne kadar dogru şeyler...ölüm her nefsin tadacagı şey ama biz sanki ondan bihaberiz...allahım dünyada ve ahirette iman ve kuran nasip etsin....

çalıkuşu .!.:

Bu konu açıldığından bu yana okuyorum; okudukça içimi hüzün kaplıyor.
Ölüm en çok korktuğum şeydi benim. Şu evde biri öldü deseler o eve yaklaşmak istemezdim.
O denli korkuyordum. Küçükken bir komşumuz kendisini asmıştı onu görmüştüm bu beni
çok etkiledi yıllafrca aklıma takılı kaldı. Neden yaptığı, nasıl o noktaya geldiği.. Tabii aklım
ermedi hiç bir zaman, gerçi şimdide anlamış değilim ya. Kendi ölümümü düşünürdüm, nasıl
olur, ne şekilde olur, hepsi bir tarafa ya ölümün sonrası.. En çokta bu korkutuyor insanı.
Daha sonra ailemden çok uzak bir yere gelin gittim. Bu kez içimi gurbetteyken sevdiklerimi
kaybetme korkusu sardı. Babam bana; kızım öyle uzağa gidiyorsun ki; ne ölümüze yetişirsin,
ne dirimize demişti. Bu söz yıllar geçtikçe battı içime. Hep acı bir haber alıcam diye düşündüm.
Birgün aldım o haberi, bana bunu söyleyen babam yoktu artık. Ablam o kadar şaşkındı ki
beni arayıp direk babamı kaybettiğimizi söyledi. O anı asla unutamam.Ne yapacağımı şaşımıştım,
ne ses çıkarabildim, ne haykırabildim. Ne olur son kez göreyim diyebildim sadece.
Ölüden korkan ben babamı son kez öptüm, korkmadım hiç korkmadım....
O zaman anladım herşeyin ne kadar boş olduğunu. Sanki artık hayatta hiçbir şey mutlu
etmeye yetmeyecekti, hep bir şeyler eksik olacaktı. Evet öylede oldu. İçimde kapanmayan
bir yara oldu babamın sözleri. Artık daha iyi anlamaya başladım insan ölümü yaşayınca,
yakınını, sevdiğini kaybedince daha iyi anlıyormuş ölümü. Sorgulamaya başladım, hayatımı
hislerimi, korkularımı. Artık eskisi gibi korkmaz oldum. Daha bir teslimiyetçiyim, olmam
gereken buydu zaten. Allahım hiç birimizi gittiğimize pişman etmesin inşallah.
Yazacak çok şey var içimde. Ama ne elim varıyor yazmaya, ne duygularım.
Bu komuyu açtığın için çok teşekkür ederim gülsüm sultan.

Genişletmek için tıkla...

Canim benim...babacignin mekani cennet olsun:Saruboceq:...rabbim sizi cennetinde kavustursun insallah.:Saruboceq:...Böyle bir aciyi yasadigmiz vakit anliyoruz degilmi??

Gidecegimizi.....Sevdiklerimizin gidecegini...Paranin Pulun ne kadar bos seyler oldugnu...Bir kalb kirmanin ne kadar gereksiz oldugnu....Bir özür dilemenin ne kadar gerekli oldugnu....

Asil ben sana tesekkür ederim Caliskusum...bizimle paylastigin icin..:1hug:

Amin canim....ne güzel yazmissin..ellerine yüregine saglik..

Insallah rabbimize layik kul olabiliriz:Saruboceq:..bizi orda ne bekliyor kimbilir..düsünmek her ne kadarda ürkütsede bizi allaha yakin olmamizada sebeb oluyor degilmi??

Cünkü yarin sira bende olabilir diyoruz...illede yaslaninca ölmüyor insan... kücücük bir beden bir yavru gitmis...Allah sabir versin sizlere...cok aci birsey...:çok üzgünüm:

Paylasimin icin tsk. ederim canim...:teselli:

ölüm her nefsın tadacağı son tat....evımızden yenı cenaze cıkmıs olmasının verdiği vıcdanla belkıde yaradana daha çok sarılıyorum ve ölmekten korkuyorum hesap verememekten...

clubkale .!.:

ölüm her nefsın tadacağı son tat....evımızden yenı cenaze cıkmıs olmasının verdiği vıcdanla belkıde yaradana daha çok sarılıyorum ve ölmekten korkuyorum hesap verememekten...

Genişletmek için tıkla...

Allah o hesapta hepimize kolaylik versin insallah...o hesaptan kim korkmuyorki:1no2:

Basiniz sagolsun...rahmetlinin mekani cennet olsun insallah.:Saruboceq:

Gülsüm Sultan .!.:

Amin canim....ne güzel yazmissin..ellerine yüregine saglik..

Insallah rabbimize layik kul olabiliriz:Saruboceq:..bizi orda ne bekliyor kimbilir..düsünmek her ne kadarda ürkütsede bizi allaha yakin olmamizada sebeb oluyor degilmi??

Cünkü yarin sira bende olabilir diyoruz...illede yaslaninca ölmüyor insan... kücücük bir beden bir yavru gitmis...Allah sabir versin sizlere...cok aci birsey...:çok üzgünüm:

Paylasimin icin tsk. ederim canim...:teselli:

Genişletmek için tıkla...

allah razı olsun canımm..insan herşeyden ibret almasını bilmeli bu nekar ürkütsede bizi gerçek bu...
bazen öyle yoruluyorumkii salıyorum kendimi
sonra yine sabır diyorum
yinede rabbim beni unutmamış yüce mevlam kendisini hatırtlatmak için sıkıntı veriyo
ona dua edeyim ondan yardım dileyeyim diye
RABBİM cümlemize sabır versin...

b&m .!.:

ayrıca azrail ile ilgili kıssanı okuyunca şu aklıma geldi
kişi nasıl yaşarsa azrailide okadar iy görür ve ölümden kormadan gidermiş ve bu cansız bedenine yansırmış
yani yaşayışımıza bağlı azraili nasıl göreceğimiz
heybetli ürkütücümü??
yoksa sevdiğimiz bi surettemi?[/COLOR]

Genişletmek için tıkla...

sevgili b&m ; ben de sizler gibi o ölüm anını,sonrasını vs. çocukluğumdan beri çok merak ederdim ve çocukken fırsatını buldukça da büyüklerime sorardım onlarda benim anlayabileceğim tarz da anlatırlardı..

Ölüm bir evden bir başka eve taşınmak gibidir.İnsan için 4 ev vardır.
1.ev: ana rahmi
2.ev:dünya
3.ev: berzah alemi''kabir hayatı''
4.ev: ruhlar alemi. her bir evin başka bir güzelliği başka bir şanı var senin yapman gerekenler daima bu dünya evini temiz ve her an bir misafir gelecekmiş gibi derli toplu tutman,doğru olman,dürüst olman,iyilik sever,hayır sever biri olman vs. vs.yapmam gereken herşeyi anlatırlardı ve derlerdi ki bir sonraki evin bir öncekinden çok daha iyi ve çok daha güzel olsun ve aramızdan ayrılanlar bir diğer evlerine taşındılar sakın onlar için üzülme vede ağlama sadece mutluluklarına bir mutluluk daha eklemek için dua et ve onları hiç duasız bırakma böyle anlattılar ölümü bana...

ve zaman içerisinde büyüdüm ve ölümü daha iyi anlıyorum...
bir gün bu can kuşu bu beden kafesinden azad olup uçup gidecek belki nurlar alemine,belkide karanlıklar dünyasına varacaktır?Doğumla başlayıp,ölümle devam eden bu sır yolculuğun bu durağında acaba insanın başına neler gelmektedir? ölüm nasıl bir olaydır? bunu ancak yaşayarak öğrenebiliriz.. öğrenenlerse geriye dönüp bu yaşadıklarını bizlere anlatamazlar..
Ancak ölüm sırasında mü'min; ölüm meleği Azrail'in güzelliğiyle meşguldur ve hiç bir acı ızdırap duymaz.Nasıl ki ;Hz. Yusuf'un güzelliği karşısında mısır kadınları ellerindeki meyve bıçaklarıyla meyve yerine parmaklarını kesmiş ve hiç bir acı duymamışlarsa, Azrail'de bir mü'minin canını almaya geldiğinde çok çok güzel görünecek ve mü'min ölüm meleği Azrail'in güzelliğiyle meşgul olduğu için hiç bir acı ve ızdırap duymayacaktır.

bir mü'min dünya' ya veda etmek üzereyken gökten yüzleri güneş gibi parlayan melekler,ellerindeki cennet kefeniyle ve cennet kokularıyla yere inerler ve o kimsenin görebileceği bir yere otururlar.Sonra ölüm meleği kalkıp onun baş ucuna gelir ve önce makamını gösterir sonrada ey güzel can Allah'ın affına ve rızasına kavuşmak üzere artık çık der.O kulun canı, testinin ağzından sızan bir damlacık su gibi akı verir.Melek onu alır cennetten getirilen bir kefene sarar ve ona güzel kokular sürer.Melekler o burcu burcu kokan canı alıp göklere yükselirken,yanlarından geçtikleri diğer melekler bu güzel kokunun ne olduğunu sorarlar,onlar da ; Dünya'da şu güzel vasıflarla söz edilen falan oğlu falandır derler.Dünya semasından başlayıp yedinci kat göğe çıkıncaya kadar her semanın önde gelen melekleri o kimseyi uğurlarlar.Nihayet Allah Teala'nın huzuruna varınca Cenabı Mevla bu kulumu cennetin en yüce yerine kaydedin! şimdi onu tekrar yer yüzüne götürün.Ben insanı topraktan yarattım,yine oraya döndüreceğim ve tekrar oradan çıkaracağım buyurur. O güzel insanın ruhu tekrar cesedine iade edilir ve artık kabir hayatı başlar....

ve bu konuyla ilgili son olarak ; Allah kaldıramayacağımız hiç bir yükü omuzlarımıza yüklemesin, hepimize hayırlı ömür ve hayırlı ölüm nasip etsin.. ölürken de O ölüm meleği Azrail'i hepimize güzel göstersin.. ölmüşlerimizin de ruhları şad mekanları cennet olsun...

Bence o hesaptan korkmak bile imanli birer insan oldugmuza delalet ediyor...a.s
Rabbim kimseyi imanindan ayirmasin :Saruboceq:

Gülsüm Sultan .!.:

Bence o hesaptan korkmak bile imanli birer insan oldugmuza delalet ediyor...a.s
Rabbim kimseyi imanindan ayirmasin :Saruboceq:

Genişletmek için tıkla...

inşallh yaa ...
okadar korkuyorumkii
aminn kimseyii ayıomasın
herkesi doğru yola ulşaştırsınn inşlh

10 ağustos 2005 tarihi hayatımın değiştiği gün. ona bişey olursa yaşayamam o benim herşeyim dediğim canım babacığımı bir trafik kazasında kaybettiğim gün. o kötü haber aldığım an içime düşen o acı heran benimle. şuan bu yazıyı yazarken bile öyle yanıyoki içim bazen boğulucak gibi oluyorum avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum. 4 sene oldu bazı şeyleri ister istemez aştım tabiki hayat acımasız nede olsa. gülüyosunda yemekte yiyyosun ne kadar yaşayamıycağını sansanda. herşeyi kabullendim allahın emriydi çünkü amaa... ONU ÇOK ÖZLEDİM YAA. çok çok çok özlüyorum. maalesef yapıcak hiçbişey yok yok yok. rabbim öbür dünyada biraraya gelmeyi nasip eder inşalah.her nekadar hiçbir hazırlığımız olmasada allahımdan kendime ve herkese hidayet diliyorum. hepinizin ölmüşlerinin makamları cennet olsun inşallah. ayrıca GÜLSÜMSULTAN bu konuyu açtığın için çok teşekkür ederim. birazda olsa içimi dökme fırsatı buldum.