günlük pedlerden alsak olmazmı? yada normal pedlerden?? sürgü dedıgın sey nedır??
ben doktorumla konustum sonda taktırmak istemediğimi söyledim artık takmıyoruz zaten dedi ben daha öncede belirttim birkac sayfa önce bu sene bizim ailede 2 sezeryan oldu ikisinede takılmadı sonda ki takılsa bile acımıyormus taktıran arkadaslarımız yazmıs yani öyle istege göre değilmiş herkese takılıyormus diye birsey yok isteyen taktırır istemeyen taktırmaz
İyi de burda herkes sezaryenden bahsediyor, herkesin bi sorunu mu var benim doktorum alttan muayene etmedi henüz. O yüzden bilemiyorum belki normal belki sezaryen olacak ama buradaki konuşmalardan anladığım kadarıyla millet planlı sezaryen olacak gibi geldi bana.
Merhaba arkadaşlar, ben de 17 Şubatta sezeryan ile kızımı dünyaya getirdim.
Sezeryanı genel anestezi ile oldum..
Aylarca korktuğum şeyin hiç de öyle korkulacak bir yanı olmadığını da gördüm.
Ben doktoruma sondanın ameliyat esnasında takılmasını istediğimi önceden söylemiştim. Öyle de yapıldı yani sonda takılırken bir şey hissetmedim.
Narkozdan ayıldıktan sonra hemen ayağa kalkamıyorsunuz ama o süre içinde bana 3 adet serum takıldı bu nedenle sonda gerekli bişe..
Çıkarmaya geldiklerinde de çok stres oldum ama o da boşuna imiş..İnanın korkulacak bir yanı yok, çıkarırken de hissetmedim bile..
İlk gün özellikle de narkozun etkisi ile biraz sersem gibiydim ama akşamına yürütmeye geldiler.. Gene başkalarından duyduklarım yüzünden ilk ayağa kalkma anından da çok korkmuştum ama o da öyle abartılacak bir şey değilmiş..
Zaten ikinci gün hastanede sürekli yürüdüm.. Üçüncü gün deevimdeydim ve ikinci günden itibaren bebeğime istediğim gibi bakıyorum..
Elbette birazcık ağru oluyor dikiş bölgesinde ama inanın gözümüzde büyüttüğümüz gibi değilmiş..
Bilemiyorum ya da ben çok korkmuştum ve çok dayanılmayacak acılar çekeceğimi sanıyordum belki de bu yüzden yaşanan acı bana hafif geldi açıkçası...
Kanama sanırım kişiden kişiye değişiyor, ben orkid kullandım ve yeterli geldi...Şimdi iyiden azalmaya başladı zaten ama ne kadar sürecek bilemiyorum...
Diyeceğim o ki kendinize güvenin ve sezeryanden de korkmayın.
Bir de doktorum ağır iş yapma, bebeğinden daha ağır bişe kaldırma ama yatma dedi..Ne kadar çabuk hareket edersen, ne kadar çok yürürsen iyileşme sürecin hızlanır dedi..Belki de bu yüzden ben çabucak ayaklandım:)
benım mecburı sezeryan olacak enfeksıyon yuzunden planlı olanlar da var tabı istege baglı olanlarda kımılerı benım gibi zorunlu oluyor bebege zarar gelmesın dıye bebeğim herseyden önemlii
evet cevaplarınız beklıyorumm..
sonda taktırmayanlar napıyorlar pekı bez mı baglıyorlar?? o an sezeryanın agrısından ayaaga kalkamayanlar oluyor bu kısıden kısıye degısse bıle n hıssedecegımızı bılemıoruz? sonda taktırmalı mı taktırmamalı mı???sonda n gibi bir sorun yada çözum yaratır???
sonunda geldimmmm kızlar...
19 şubat da oğluşumu kucağıma aldım ve ancak kadınlar kulübüne bakabildim,
sabah oldukça erken bir saatte hastaneye gittik,odamıza yerleştik.hemşireler yeşil ameliyat elbisesi,bone ve terlik getirdiler,giydim.elimden damar yolu açtılar,sedyeye aldılar ve ameliyathanenin yolunu tuttuk eşimle beraber ve dışarda beni bekleyen bir kalabalık vardı.eşimde ameliyathanenin kapısında bende ayrıldı,zor anlardı...
sezeyanı spinal yani belden uyuşturma şeklinde oldum(baştan söyliyim acı eşiğim çok düşüktür,acıya asla dayanamam)inanın ki kan aldırmak kadar bir acı duyuluyor,tedirgin oldum tabiki sonuçta hergün belden iğne olmuyoruz.anestezicim turgay beydi asudecim,çok tatlı bir insanmış,yanımdan ayrılmadı,beni çok rahatlattı.hamilelikte çok kilo aldığım için bel bölgem yağlanmış.bir kerede halledemezsem korkma dedi ama bir kerede halletti,anında ayaklarım uyuştu,ebe sondamı taktı,kadın doğum doktorum geldi ve canım yavrumun sesini duydum...o kadar çabuk oldu ki tüm bunlar anlatamam.zangır zangır titriyordum bu arada sinirim bozulmuştu sanırım ve anestezinin de etkisi var tabi.odama çıkardılar,üstümü temizleyip yatağıma yatırdılar,hasta bezi taktılar.hasta bezindende çok rahatsız oldum,yatalak olup da hasta bezini devamlı kullananlara allah sabır versin...buraya kadar herşey çok güzeldi,hiç korkulacak birşey değilmiş inanın.4 tane serum taktılar,ayaklarımın uyuşukluğu 5 saat sonra geçmeye başladı,ağrı kesici yaptılar.akşam 8 e kadar su dahil hiçbir gıda verilmedi,sondamı çıkardılar,kötü bir histi,acımadı ama çişim varmış gibi geldi devamlı çok rahatsız vericiydi.refakatçilerimden iki kişinin yardımıyla yürümeye çalıştım ilk adım çok zordu,asla dik duramadım,nefesimi minik minik alıyordum çünkü nefes almak bile canımı acıtıyordu yürürken,konuşamıyordum.YÜRÜMEK CİDDEN ZORMUŞ...oğluşumu emzirmekte zorluk çektim ne de olsa ilk deneyim ve yatarak oldukça zorlandım.3.gün hastaneden çıktım.3.günün sabahı hariç her öğün bisküvi ve kayısı suyu getirdiler,tuvalete çıkmam için kayısı suyuma ilaç karıştırdılar,3.ilaçta tuvalete çıktım.her gün bir önce ki güne göre daha iyi bugün 1 hafta oldu ve dikiş yerimde yanma şeklinde ağrılarım oluyor zaman zaman.hastaneden çıktıktan sonra ki 4 güm boyunca dikleron iğne yapıldı evde ağrılarım oluyordu.
oğluşuma gelirsek 4480gr doğdu,kilolu bebek olduğu içinde düşük kan şekeri riski olabileceğinden ilk gün her saat başı,2,ve 3.gün de kan şekeri sonucuna göre 2 yada 3 saatte bir topuktan iğneyle delerek kan aldılar,uyurken,uyanıkken(( çok ağladı ve bizde ağladık...15 gün erken alındı oğluşum ve sezeryan olduğum için doğal olarak sütümde gelmedi hemen,oğluş aç kaldı mama verdiler...yani anlıyacağınız bende çektim oğluşum da çekti (
bu kadar uzun ve detaylı bir yazıdan sonra kısaca benim fikrimi sorarsanız sezeryan ameliyatından korkmayın ama sezeryan sonrası cidden zor oluyormuş,ağrılarımla ilgilendim bugüne kadar,bu olay da vicdan azabı yaşattı oğluşuma karşı,allahtan annem varda o ilgileniyor,yoksa halim perişandı...sorularınız olursa seve seve yanıtlarım kızlar...opuyorumnanaktan
sonunda geldimmmm kızlar...
19 şubat da oğluşumu kucağıma aldım ve ancak kadınlar kulübüne bakabildim,
sabah oldukça erken bir saatte hastaneye gittik,odamıza yerleştik.hemşireler yeşil ameliyat elbisesi,bone ve terlik getirdiler,giydim.elimden damar yolu açtılar,sedyeye aldılar ve ameliyathanenin yolunu tuttuk eşimle beraber ve dışarda beni bekleyen bir kalabalık vardı.eşimde ameliyathanenin kapısında bende ayrıldı,zor anlardı...
sezeyanı spinal yani belden uyuşturma şeklinde oldum(baştan söyliyim acı eşiğim çok düşüktür,acıya asla dayanamam)inanın ki kan aldırmak kadar bir acı duyuluyor,tedirgin oldum tabiki sonuçta hergün belden iğne olmuyoruz.anestezicim turgay beydi asudecim,çok tatlı bir insanmış,yanımdan ayrılmadı,beni çok rahatlattı.hamilelikte çok kilo aldığım için bel bölgem yağlanmış.bir kerede halledemezsem korkma dedi ama bir kerede halletti,anında ayaklarım uyuştu,ebe sondamı taktı,kadın doğum doktorum geldi ve canım yavrumun sesini duydum...o kadar çabuk oldu ki tüm bunlar anlatamam.zangır zangır titriyordum bu arada sinirim bozulmuştu sanırım ve anestezinin de etkisi var tabi.odama çıkardılar,üstümü temizleyip yatağıma yatırdılar,hasta bezi taktılar.hasta bezindende çok rahatsız oldum,yatalak olup da hasta bezini devamlı kullananlara allah sabır versin...buraya kadar herşey çok güzeldi,hiç korkulacak birşey değilmiş inanın.4 tane serum taktılar,ayaklarımın uyuşukluğu 5 saat sonra geçmeye başladı,ağrı kesici yaptılar.akşam 8 e kadar su dahil hiçbir gıda verilmedi,sondamı çıkardılar,kötü bir histi,acımadı ama çişim varmış gibi geldi devamlı çok rahatsız vericiydi.refakatçilerimden iki kişinin yardımıyla yürümeye çalıştım ilk adım çok zordu,asla dik duramadım,nefesimi minik minik alıyordum çünkü nefes almak bile canımı acıtıyordu yürürken,konuşamıyordum.YÜRÜMEK CİDDEN ZORMUŞ...oğluşumu emzirmekte zorluk çektim ne de olsa ilk deneyim ve yatarak oldukça zorlandım.3.gün hastaneden çıktım.3.günün sabahı hariç her öğün bisküvi ve kayısı suyu getirdiler,tuvalete çıkmam için kayısı suyuma ilaç karıştırdılar,3.ilaçta tuvalete çıktım.her gün bir önce ki güne göre daha iyi bugün 1 hafta oldu ve dikiş yerimde yanma şeklinde ağrılarım oluyor zaman zaman.hastaneden çıktıktan sonra ki 4 güm boyunca dikleron iğne yapıldı evde ağrılarım oluyordu.
oğluşuma gelirsek 4480gr doğdu,kilolu bebek olduğu içinde düşük kan şekeri riski olabileceğinden ilk gün her saat başı,2,ve 3.gün de kan şekeri sonucuna göre 2 yada 3 saatte bir topuktan iğneyle delerek kan aldılar,uyurken,uyanıkken(( çok ağladı ve bizde ağladık...15 gün erken alındı oğluşum ve sezeryan olduğum için doğal olarak sütümde gelmedi hemen,oğluş aç kaldı mama verdiler...yani anlıyacağınız bende çektim oğluşum da çekti (
bu kadar uzun ve detaylı bir yazıdan sonra kısaca benim fikrimi sorarsanız sezeryan ameliyatından korkmayın ama sezeryan sonrası cidden zor oluyormuş,ağrılarımla ilgilendim bugüne kadar,bu olay da vicdan azabı yaşattı oğluşuma karşı,allahtan annem varda o ilgileniyor,yoksa halim perişandı...sorularınız olursa seve seve yanıtlarım kızlar...opuyorumnanaktan
canım ya endişelenme sakın bebişin"ben burdayım anne"diyor sadece,vaktinde gelir güzel yavrun dualarım seninle...
evt kuusuum cennet kokuyor...hatta eşim cennet kokulum diye seviyor hep...birbirimize alışmaya çalışıyoruz,şu an an herşey onun içinde benim içinde zor,zamanla zorluklar geçecek inşallah...yalancı sancılar olur ama endişe etme,benimde yalancı kasılmalarım olurdu hemde 32.haftada.oğluşum vaktinde geldi gerçi 14 gün önce alındı ama genede planlandığı zamanda alındı.doktor kontrolünde iyi geçer inşallah,haberlerini bekliyorum...
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?