Şiddet :'(

stepanova .!.:

Siz ne yazdıgınızın farkında mısınız? Bu kadın ölümden dönmüş nerdeyse.
Adam karısını sevse, onunla güzel bir hayat kurmak istese zaten o maddeden kurtulmaya calısırdı, amatem'e de giderdi.
Demek ki sevmiyor. Hayatında her şeyden çok sevdigi tek şey madde kullanımı.

Kendiniz diyorsunuz "bunun dozu bile olmamalı". Tamam işte konu orada tartışmaya kapanmıştır. Uyuşturucuya olur verdiginiz an kendinizi diri diri topraga gömmekten farkı kalmaz. Bu konuda her zaman net olun.

Adam kazandıgı parayı uyuşturucuya verirken, karısını bıçaklarken acıması mı vardı?

Genişletmek için tıkla...

Auralia .!.:

Şuanda cezaevinde mi hala yoksa beraber mi yaşıyorsunuz? Bıçaklama kısmını okuyunca bir şok yaşadım... Ve üzüldüm.
Çok genç yaşta tanışıp sevmişsin,onu hayatının merkezine koymuşsun ve belkide onunla beraber büyümüşsün. Beraber çok şey yaşayıp, çok zorluğu beraber atlattığınıza eminim, yoksa hala daha umutlu olamazdın, hala daha seviyor olamazdın böyle bir adamı.
Madde kullanımı konusunda ben de acımasız olamıyorum ne yazık ki. Evet kabul edilmemesi gereken dozlarda(ki aslında dozu bile olmamalı bunun) şiddet görmüşsün. Ama bu sende nefret, kızgınlık duygularını doğurmuyorsa gerçekten özünde nasıl biri olduğunu bildiğin içindir diye düşünüyorum. Şuan cezaevinde değilse eğer, onun ailesiyle beraber ikna etmeye çalışıp Amatem'e gitmeye ikna edemez misin? Çünkü gerçekten bu bağımlılıktan kurtulup yepyeni bir hayat kurabilen insanlar var. Sadece kötü örnekler yok...

Genişletmek için tıkla...

Auralia .!.:

Evet ne yazdığımın farkındayım tabi ki.
Gece o yazıyı okuduğumda o kızın yerine kendimi koymaya çalıştım, empati kurmaya çalıştım ve üzüldüm. Onun baktığı şekilde bakmaya çalıştım. Eminim o da biliyor zor bir durumda olduğunu, durumun ciddiyetini.

Ama şuna inanıyorum ki, birine ''aa durumun çok kötü, yanlış yapıyorsun hemen boşan ondan'' tarzında konuşulduğunda, tamam hemen boşanayım o zaman demeyecek. Bunu yapmaya kendini hazır hissetse zaten şimdiye kadar yapmış olurdu,burada paylaşmazdı düşüncelerini. Başkasının sorunu hakkında biraz fazla kolayca yorum yapabildiğimizi düşünüyorum kestirip atması konusunda, belki buna ben de dahilimdir. Herneyse...

Genişletmek için tıkla...

Cereencemo .!.:

Hepinize düşüncelerinden dolayı teşekkür ediyorum gerçekten az yada çok olumlu olumsuz yorumlar olsada altını çizerek söylüyorum "kararımı ve hayata bakış açımı değiştireceğini sanmıyorum"
Dikkat ederseniz ki kimseye böyle bir olayım var ne yapayım? Diye bir soru yöneltmedim şiddete tabiki karşıyım sadece bayanın durumunu okudum ve bende başımdan geçen olayı siz hemcinslerimle paylaşmak istedim. Allah hepimize dogru kapılar açsın insallah
Soran bayan da evet suan hala ceza evinde 8 ay kadar cezası kaldı oraya girdiğinde bir melek kesiliyor namazında niyazında 5 vakit cok korku ve endişe dolu yaptığı yanlışların farkında ama onun bu hali benim içimi acıtıyor duygusuz sürekli böyle yapan birisi olsa bundan bisey olmaz derim evet ama dışarı arkadas ortamına uymasa evde okadar güzel geçiniyoruz ki sadece çevre cok büyük sorun bundan da vazgecirebilecegimi düşünerek sabır gösteriyorum biraz

Genişletmek için tıkla...

Cereencemo .!.:

Aynı sorunları bende yaşıyorum seni cok iyi anlayabiliyorum ama derler ya çekecek çilen varmış diye ben bazende böyle düşünüyorum artık bunu düşünmemdeki sebep daha cok küçük 17 yaşımda tanıdım eşimi 3 yıl sonra kaçarak evlendik bazı hatalar insanın geri dönüşünü düşüncelerinin değişmesini bile engelleyebiliyor bunların farkındayım ama gel gelelim kelin ilacı olsa kendi kafasına sürermiş 3.5 senelik evli bi bayanın daha 23 yaşındayım ve yaşadıklarım yaşımı geçtide gidiyor bile şöyle bir bakınca neden diyorum hala birlikteyim ben tam salahım diyorum kendime ama elimden gelen sadece düşünmek icraata hicbirzaman geçemediğim gibi her ne yaparsa yapsın haşa allah dan sonra sanki ona bağlıyım başkası yok olmaz olamaz zihniyetindeyim çünkü çocukluğumu ilklerimi onda yaşadım ben askında onunla büyüdüm suan yazacaklarım bazınıza tuhaf gelebilir bende kendim anlayıp kendim dinliyorum bazen bunları kimse kaldıramazdı ben de bıraksam bırakırım diyorum ama o düşünce aklıma iliştiginde sanki 1 doğrusu tüm yanlışlarını çıkarıp atıyor kafamdan
Gelelim hayatıma 6sene evvel cok severek aşık olarak ilk görüşte aşık oldum 3 sene hersey o kadar güzel rüya gibi tek sorun eşimin uyuşturucu madde kullanıyo olması idi ama o an cahillik mi dersiniz ne derseniz sevginin herşeyin ustesinden gelebileceğini düşünerek evlenince bırakabilir bununla doğmadı sonuçta insan isterse herşeyi yapar bi ev yuva olalım olur her şey zamanla diyerek cok fazla karışmadım ve 2.5 - 3 sene sonra evlenme kararı aldık ve ailem eşimin sabıka kayıdını çıkarttı önüme cok sayıda yaralama uyusturucu madde ve mala zarar verme tehdit gibi suçlardan dosyası olduğunu gördüm cok deli dolu ama ne yaparsa yapsın her zaman Allah'ın adını ağzından düşürmeyen inançlı ve herşeyin ondan geldiğini bilen ayagı taşa takılsa allah bana bi işaret gönderiydi gibi düşünen birisi ailemin istememesine rağmen kaçarak evlendik ve kayınvalidemin yanında yasadım 2 sene kadar bu sefer sorunlar daha cok arttı evi bi geçindiren toparlayan çeviren yanında bi anne baba olunca kendini daha cok saldı ve kendini sokağa daha cok attı bi türlü toparlanamadık bu süreçte ailemden sadece annem ile görüştüm ve her zaman yanında oldu ilk baştan beri ne kadar istemesede. Daha sonra işten çıkmalar çalışmamalar kendini salmalar derken artık iş büyüdü ve ayrı bi eve cıkıp eşimin üzerine birtakım sorumlulukları vermekle bi eve bakma yükümlülüğünü üzerine yıkmakla dışarıdan biraz daha koparabilmek adına ayrı eve cıkma kararı aldık ve çıktık bu sürede 1-2 ay cok iyi ayrı ev keyfi birlikte daha cok vakit geçirme o kendi yuvanın tadı yani cicim ayı derken onlar da gecti ve geçim ayı kapıya dayanınca işler biraz daha değişmeye başladı tek başıma ağır geliyo sen çalışmazsan bende çalışmam gibisinden laflar falan derken bende işe girdim ve ona destek oldum bu sefer hic alakasız seylere cok fazla para harcayıp yine başa döndük yanı tek maaş yetiyordu cok güzel ama sadece bu eşimin bi bahanesiydi. Artık evlilik cok çekilmez bi hal alırken araya şiddet de girmeye başladı bu arada ben eşimin bu durumlardan dolayı bi süre çocuk işini erteledim yasımda genç olduğu icin allah verirse ilerde olur diye çok düşünmeden önce evliliğimi sağlamlaştırmaya çalışırken ne yazık başaramadım ve git gide kötüleşti ve bir gün cok fazla içki ve uyusturucuyu karıştırarak kendini kaybederek bir hatam olmadan beni defalarca yerimden bıcakladı ve yine eşimden sıkayetci olmayarak onu bekledim bu sefer cezaevine girdi kamu davası dolayısı ile ailem beni her şekilde her zaman kabul etti boşandığım taktirde ama ben hala sonunu göremediğim bi evlilik icin hala caba vermeye çalışıyorum. Çalışıyorum ki ileride bittiginde bunuda yapmamıştım dememek icin kendimde hata görmemek için ve abartısız söylüyorum cok şeyine katlandım daha neler anlatsam roman çıkar gerçi kısa bi roman oldu olu okuyandan da okumayandan da allah razı olsun ve çaresizlik cok kötü boşanmak cok kolay ama bi evlilik fedakarlıksız bi yere varamıyor içimi bayaaa döktüm hakkkınızı helal edin bakalım ben nerelere varıcam aklım beni nerelere getirecek hala düşünmekteyim ama eşime sevgim halaaa sonsuz. Gerçek aşk sevgi karşılık ve çıkar aramaz sonucu ne olursa olsun
Bir evlilik için vefa çaba çok önemli hala düzelecegine ümidim yok ama belki diyorum nede olsa umutsuz yaşanmaz

Genişletmek için tıkla...