Bizim de nişana bir hafta kala nişan tarihi belirlememiz. Nişan makyajım da çok korkunçtu
asla bakmıyorum. Ama hep şunu düşünüyorum ne nişan ne düğün bir şey hatırlamıyorum vallahi. Ne ara başladı bitti, ben düğün insanı değilim daralıyorum. Sevene çok önemli. Türlü türlü insanız sonuçta, nişan mekanındaki çiçeğin yaprağına kadar düşünen de var bizim gibi aman hallolsun da nasıl olursa olsun diyen de. Çok göreceli işler.
Eşim bana çiçeğin fotoğrafını atmıştı uygun mu diye, ben de tamam demiştim. Bir üsteki üye gibi bende istersen Karşıyaka çarşının girişindeki çingenelerden bak falan demiştim gülse gül
o çiçek sepetinden almıştı sanırım. Çikolata da o zaman nedense bu cam gibi kutulardan bulamamıştım züccaciye tarzı yerlerden. Dolap üzerinden bir satıcıdan aldım, biraz hızlı kargo olsun diye dil döktüm. Gene Karşıyaka çarşıda tadım diye bir çikolatatacı vardı, aldık kutumuzu gittik seçtik çikolataları, ben süslemeyi de gösterdim sağolsun yaptılar o şekilde. Parasını eşim verdi.
Yani öyle illa süpriz olsun aman ben fiyatını bilmeyeyim. Ne bileyim bir hayatı paylaşacağız, bu tarz basit şeyler mesele değil bence.
Ha eşiö asla cimri değil, cimri olan taraf görece benim. Bazen bana bize fakir hayatı yaşatıyorsun diye kızıyor
daha yurt dışına da çıkamadık. Ama önceliklerimiz biraz farklıydı ev aldık, düğün dernek derken para bitti. İnşallah çıkarız.
Eşim benden bir şey esirgemez ben de ondan esirgemem. Her şeyimiz ortak, doğru yanlış bilemem zaman ne gösterir de bilemem. Şu an böyle mutluyum.
