Daha önce bir ilişkim oldu ve 3 ay önce ayrıldık. Ayrılığa giden süreçte o bana karşı soğuktu, yaklaşık bir hafta surat astı ve benim zor bir dönemimde bile yanımda olmadı. Başkalarıyla konuşurken gayet neşeliydi ama bana gelince suratını asıyordu sorduğumda ise bunun benimle ilgisi olmadığını söylüyordu.
İlk ayrılığı aslında kendisi başlattı, sonra barıştık. Barıştıktan sonra bir anda hemen evlenmek istediğini söyledi. Ben de doğal olarak “nasıl olacak, nasıl yapacağız?” diye konuşurken ev eşyası konusunu açtım. Bunun üzerine beni maddiyatçılıkla suçladı, hatta “onun için geliyorsan gelme, ben yapamam, kendine zengin birini bul” gibi şeyler söyledi. Oysa ben düğün ya da altın istememiştim, sadece normal şekilde nasıl ilerleyeceğimizi konuşmak istemiştim. Bu sözleri beni çok kırdı.
Sonrasında ben ayrılmak istediğimi söylediğimde o gün hiçbir şey demedi, 5 gün sonra kararsız olduğunu söyledi ama ben kararımın net olduğunu belirttim. Ayrıldıktan sonra ise bana “beni kandırdın”, “biz iyiydik, sen bahane aradın” gibi şeyler söyleyerek vicdanımla oynamaya çalıştı ve ayrılığı tamamen eşya meselesine bağladı. Aradan aylar geçmesine rağmen hâlâ yazmaya devam ediyor.
Ben onu sevmiş olmama rağmen yaşadıklarım yüzünden geri dönmek istemiyorum ama buna rağmen içimde bir vicdan sızısı var. Ve hem onu özlüyorum hem de dönmek istemiyorum. Çevremdekiler doğru kararı verdiğimi söylüyor ama ben çok üzülüyorum hala onu özlüyorum evet tekrar denesek yine bitecek ama içimdeki ses beni yiyip bitiriyor.
