Ailem iyi insanlar ama sürekli özlüyoruz diyorlar çok aşırı ince düşünceliler ayağımıza giydiğimiz çoraba ayakkabıya kadar düşünüyorlar malesef bişey olunca aşırı karışma huyları var ben gerektiğinde cevaplarını kibarca veriyorum ama bu kötü insan olduklarını göstermiyor.. eşimde malesef babam çok konuştuğu için vs düşünceleri çok uyuşmadığı için pek görüşmek istemiyor
Buralarda haksızsınız. Aileniz hoşlanılacak değil katlanilacak türden. Uzun ilişkilerde de istenmeyen şeylere katlanmak çekilmez olur bu yüzden esinizi zorlamayın. Kendiniz gidin ailenize kahvenizi için gündüz oturun gelin çalışmıyorsaniz. Calisiyorsaniz da haftada 1 gün işten sonra önce ailenize gidin ordan eve geçin. Bu kadar aile konusu nasıl büyük soruna dönüyor hiç anlamıyorum.Teşekkürler yorumlarınıza, tip 1 diyabet 7/24 mesaisi olan bitmeyen bir hastalık, yaşam biçimi falan değil yani, konuda öyle yazdım diye her gün surat asan biri değilim tabiki, bazen böyle oluyor ama. En ufak şeyden tartışıp hemen kavga ediyoruz şuraya erken gittin yok annenin sözünden çıkmadın yok sen orda beni korumadın bilmem ne. Sinir krizleri geçiriyorum içsel durumumda
Ve siz bunun iyi bir şey olduğunu mu düşünüyorsunuz? Aşırı karışan kötüdür. Saf kötü değil de kötülük yaptığının farkında değildir diyelim. Maddi manevi çok yardım ettiler diyorsunuz bunun bedeli hayatınızı yönetmek mi? Kocanız mecbur mu babanızın diktelerine? Keşke yardımlarını kabul etmeseydiniz ve kendi başınıza var olabilseydiniz.Ailem iyi insanlar ama sürekli özlüyoruz diyorlar çok aşırı ince düşünceliler ayağımıza giydiğimiz çoraba ayakkabıya kadar düşünüyorlar malesef bişey olunca aşırı karışma huyları var ben gerektiğinde cevaplarını kibarca veriyorum ama bu kötü insan olduklarını göstermiyor.. eşimde malesef babam çok konuştuğu için vs düşünceleri çok uyuşmadığı için pek görüşmek istemiyor
Benim babam da şeker hastasıÇok yükseliyoruz evlilik evlilikten çıkıyor tüm gün yabancı gibi davranıyoruz bazen, evet şekerim çok oynak zaten onun zorluğu ile uğraşıyorum niye durduk yerde zindan edeyim
İyide bunlar ailenizi ilgilendiren bir durum değil ki evimde ki tamiri ister 1 ay sonra yaparim ister 5 ay sonra evime aldigim eşyaya karisamazlar.Arkadaşlar çorap ayakkabı derken mecaz kullandım ama mesela eve geliyorlar işte bir aydır kocan şu tamiri yapmamış bari ben yapayım, işte durumunuz yokken antreye niye çıta mıta aldınız vs o yüzden çok sık ailemle görüşmesini konuşmasını bende istemiyorum
Babamın ayaklarında vardı. Üst deri de ve tırnaklarda. Şeker kaynaklı olduğunu biliyordu. Baba bunun bir çözümü olmalı dedim. Biliyorsunuz travazol genelde kadınlara vajina kaşıntısı için verilir. Dedim ki buna etkili olan krem ayağına da etkili olabilir. Bunu bir sür bakalim durumu ne olacak dedim. O da düzenli sürdü. Sürdükçe iyileşti. Deri düzeldiBir de ek olarak seker hastalarinda cilt mantari, tirnak mantari, vajinal mantar oluşumunun seker hastasi olmayanlara kiyasla daha kolay oldugunu okumustum, belkide bu morluklar cilt mantaridir.
Bu ailenizi ilgilendirmez. Ayrıca erkeklerin en sevmediği şey tamir işlerine yorum yapılması. Siz istememişsiniz de eşiniz bir kere kıllanmış.Arkadaşlar çorap ayakkabı derken mecaz kullandım ama mesela eve geliyorlar işte bir aydır kocan şu tamiri yapmamış bari ben yapayım, işte durumunuz yokken antreye niye çıta mıta aldınız vs o yüzden çok sık ailemle görüşmesini konuşmasını bende istemiyorum
Iliskiler parmak izi gibidir, kimse ile kendinizi kıyaslamayın ve boş yere üzülmeyin.Genelde bebek gibiyimdir işve cilve yapıyorum ama bazen böyle durduk yerde anlamsız bakışlar yüzümün düşmesi vs yaşıyorum, hemen kendine yoruyor hastalığı küçümsüyor kıyaslama yapıyor yok benimde şuyum var vs diye (ki bence diyabet çok önemli bi hastalık..) ben istiyorum ki elimi tutsun ilgi göstersin hastalığımla ilgilensin anlayışlı olsun. Çevremde yaşıtlarımın evliliklerine Kocalarına bakıyorum gördüğüm kadarıyla eşlerine çok saygılı ağızlarının içine bakıyorlar, hatta bi misafirlikte eşim kendi demişti örneğin ‘oo ahmet emine iyi dizginlemiş seni’ vb. Ben mi beceremiyorum öyle olmayı acaba yoksa her evlilik böyle midir her hafta mutlaka bi anlaşmazlık tartışma yaşıyoruz
Annem de şeker hastası acıktığı zaman sinirleniyor o an yemek yoksa bana çatar, bağırır eleştirir. Mümkün olduğunca öyle durumlarda annemden uzak duruyorum. Yemek yediği zaman bakıyorum siniri geçmiş ama uykusu gelmiş,kilo problemi de var. Ama şeker hastalığı var diye her zaman asık suratlı olunmaz ki. Belki de hayatınızda memnun olmadığınız şeylerden dolayı psikolojik olarak durum yüzünüze böyle yansıyor . Aileniz corabindan tutun her şeye karışıp müdahale etmek istiyormuş bu normal bir durum değil bence. Eşinizin ailenizle görüşmek istememesi doğal. Sadece siz görüşün, eşiniz de bayramlarda görüşürarkadaşlar merhaba bunu yazarken utanıyorum, öfkeleniyorum, kinleniyorum,üzülüyorum ama evliliğim hiç beklediğim gibi olmadı. Daha bir buçuk yıl oldu zamanla oturur mu bilmiyorum saçma sapan konulardan eşimle kavga ediyoruz ama büyüyor da büyüyor. Mesela ben şeker hastasıyım durup dururken bi gerginlik surat asıklığı vs yaşayabiliyorum hastalığın verdiği bi zorluk var tanıyanlar az çok biliyor beni ama, diyelim avm çıktık yürürken farketmemişim yüzüm asılmış eşim bunu tüm gün söylüyor ‘seni mutlu etmek imkansız ben tüm gün çalışıyorum yürüyüş yapalım dedin suratın asık’ vs diye, özür diliyorum gezmekten çok keyif aldığımı söylüyorum hastalığımın getirdiği yaşattığı fiziksel veya duygusal şeyleri de iyi bildiği halde ‘ben kaldıramıyorum’ diyor. Ailelerimiz nedeniyle çok kavga çıkıyor birbirimizi yanlış anlıyoruz ya da mesela bi plan yapıldı misafirliğe gideceğiz ben iki saat erkenden anneme gidip yemeğe yardım etmek istedim diyelim :’niye erken gidiyorsun ki zaten hep annenle babanın ısrarıyla gidiyorsun hayır diyemiyorsun’ diyor. Sevgiliyken sanki çok daha farklıydık, çok iyi tanıdığımı tarttığımı düşünüyordum.. Bazen diyorum alttan al hiç ses çıkarma tartışma çıkınca bende bağırıyorum çünkü, böyle şeyler yaşayan var mı aranızda gerçekten artık yaşamak bile istemiyorum. Sorunlarınızı nasıl hallediyorsunuz bazen çok sinirlenip biz bir ömrü asla geçiremiyoruz diye düşünüyorum
Adam ne bilsin bir şeker hastasının hayatını zindan edeceğini, bilse evlenmezdi muhtemelenTip 1 diyabet hastası kadınla evlenen adam bir zahmet "ben kaldıramıyorum" demeyecek. Normal zamanda bile suratımız asılabilir, her günümüz aynı olamaz. Evlenmeden önce de muhakkak aynıydı, siz gözünüzü kapatmışsınız. Kimse değişmez diye boşuna demiyoruz.
Genelde bebek gibiyimdir işve cilve yapıyorum ama bazen böyle durduk yerde anlamsız bakışlar yüzümün düşmesi vs yaşıyorum, hemen kendine yoruyor hastalığı küçümsüyor kıyaslama yapıyor yok benimde şuyum var vs diye (ki bence diyabet çok önemli bi hastalık..) ben istiyorum ki elimi tutsun ilgi göstersin hastalığımla ilgilensin anlayışlı olsun. Çevremde yaşıtlarımın evliliklerine Kocalarına bakıyorum gördüğüm kadarıyla eşlerine çok saygılı ağızlarının içine bakıyorlar, hatta bi misafirlikte eşim kendi demişti örneğin ‘oo ahmet emine iyi dizginlemiş seni’ vb. Ben mi beceremiyorum öyle olmayı acaba yoksa her evlilik böyle midir her hafta mutlaka bi anlaşmazlık tartışma yaşıyoruz
Hiç sevmem surat asan insan. İnsanın yaşam enerjisini emerler. Ailelerden dolayı kavgayı da hiç anlamam oldum olası. Biz hiç evliliğimize yansıtmayız. Bir olay olursa denecek birşey varsa ben kendi aileme derim o kendi ailesine..zaten herkesin kendi hayat telaşı var. Oturun konuşun eşinizle. Sürat asmayı da hobi edinin yaşamdan tat almaya bakın spora gidin ve düzeltin ya i. Diğer konularda da eşinizle konuşun ortak kararlar alınarkadaşlar merhaba bunu yazarken utanıyorum, öfkeleniyorum, kinleniyorum,üzülüyorum ama evliliğim hiç beklediğim gibi olmadı. Daha bir buçuk yıl oldu zamanla oturur mu bilmiyorum saçma sapan konulardan eşimle kavga ediyoruz ama büyüyor da büyüyor. Mesela ben şeker hastasıyım durup dururken bi gerginlik surat asıklığı vs yaşayabiliyorum hastalığın verdiği bi zorluk var tanıyanlar az çok biliyor beni ama, diyelim avm çıktık yürürken farketmemişim yüzüm asılmış eşim bunu tüm gün söylüyor ‘seni mutlu etmek imkansız ben tüm gün çalışıyorum yürüyüş yapalım dedin suratın asık’ vs diye, özür diliyorum gezmekten çok keyif aldığımı söylüyorum hastalığımın getirdiği yaşattığı fiziksel veya duygusal şeyleri de iyi bildiği halde ‘ben kaldıramıyorum’ diyor. Ailelerimiz nedeniyle çok kavga çıkıyor birbirimizi yanlış anlıyoruz ya da mesela bi plan yapıldı misafirliğe gideceğiz ben iki saat erkenden anneme gidip yemeğe yardım etmek istedim diyelim :’niye erken gidiyorsun ki zaten hep annenle babanın ısrarıyla gidiyorsun hayır diyemiyorsun’ diyor. Sevgiliyken sanki çok daha farklıydık, çok iyi tanıdığımı tarttığımı düşünüyordum.. Bazen diyorum alttan al hiç ses çıkarma tartışma çıkınca bende bağırıyorum çünkü, böyle şeyler yaşayan var mı aranızda gerçekten artık yaşamak bile istemiyorum. Sorunlarınızı nasıl hallediyorsunuz bazen çok sinirlenip biz bir ömrü asla geçiremiyoruz diye düşünüyorum
Size baksın diye evlenmediniznherhalde. Böyle bir tanıdıgom var bel agrısı var ama bunu kullanıyor kurbna psikolojisine girmiş. Kocası da bıkmış artık..adam sanki seksen yasında nineyle.evlendi.Genelde bebek gibiyimdir işve cilve yapıyorum ama bazen böyle durduk yerde anlamsız bakışlar yüzümün düşmesi vs yaşıyorum, hemen kendine yoruyor hastalığı küçümsüyor kıyaslama yapıyor yok benimde şuyum var vs diye (ki bence diyabet çok önemli bi hastalık..) ben istiyorum ki elimi tutsun ilgi göstersin hastalığımla ilgilensin anlayışlı olsun. Çevremde yaşıtlarımın evliliklerine Kocalarına bakıyorum gördüğüm kadarıyla eşlerine çok saygılı ağızlarının içine bakıyorlar, hatta bi misafirlikte eşim kendi demişti örneğin ‘oo ahmet emine iyi dizginlemiş seni’ vb. Ben mi beceremiyorum öyle olmayı acaba yoksa her evlilik böyle midir her hafta mutlaka bi anlaşmazlık tartışma yaşıyoruz
Surat yapar mıymış bilmiyorum da eşimin babası şeker hastasıymış şeker böbrekelrini bitirmiş falan. Ben tanışmadım vefat etmiş biz tanışmadan ama eşimin dediğine göre çok çabuk ve yoğun sinirli halleri oluyormuş. Normalde sakin çok aktif bi insanken birden çok sert parlamaları oluyormuş. Teyzemde şeker hastası o da sinirli halini pek kontrol edemez eşimin anlattığı kadar olmasa da. Belki biraz karakterin de etkisi vardırŞeker hastaları surat mı yaparmış,birden sinirlenip kavga mı çıkarırmış? İlk defa duyuyorum.
Bence hastalığınızın ardına sığınarak eşinize sorun çıkarıyorsunuz. Koskoca kadınsınız,ağzınızdan çıkanla suratınızdaki ifadeye söz geçirebilecek yaştasınız