Merhaba kızlar, içinden çıkamadığım, psikolojik olarak beni bitiren bir durumdayım. Akıl akıldan üstündür diyerek buraya yazmak, sizlerin fikirlerini almak istedim.
Benim 1 yıldır devam eden, çok sevdiğim bir ilişkim var. Erkek arkadaşım Makedonyalı, durumları aile yapıları aynı bizim gibi normal, kendi yağında kavrulan insanlar. Birbirimizi çok seviyoruz. Ancak annem bana kendi bulduğu birini dayatıyor. Neymiş, o çocuğun durumu çok iyiymiş, 'cart curt' bir sürü şey... Sevgilimle evlenirsem mutsuz olacağımı söylüyor ve beni kesinlikle ona vermeyeceğini belirtiyor. Hatta 'Eğer onunla evlenirsen senin gibi bir evladım yok, seni evlatlıktan reddederim' diyerek bana çok ağır restler çekiyor.
İşin en acı kısmı, annem sürekli geçmişimi yüzüme vuruyor. Başından bir nişanlılık süreci geçti ve bazı hatalarım oldu, gençtim. Annem şimdi bunları bana karşı bir silah olarak kullanıyor; 'Zaten hayatın rezil olmuş, kızlığını kaybetmişsin' gibi çok ağır, aşağılayıcı sözlerle beni her gün psikolojik olarak eziyor. Kendimi çok değersiz hissetmeme sebep oluyor.
Bir yandan 'anneler hep haklı çıkar' sözü beynimde dönüyor, çok korkuyorum. Bir yandan da sevdiğim, bana değer veren insanı bırakmak, sırf parası var diye annemin zoruyla birine mahkûm olmak istemiyorum. Benim durumumda olan, bu tarz aile baskısı yaşayan var mı? Ne olur bana bir akıl verin…