canım durumuna çok üzüldüm inşl kısa sürede atlatırsın böyle insanlardan kaç kurtul bence,evliliğin ilk günlerinde sana böyle yapan adamdan hayır gelmez ....hiç üzülme kurtulduğuna sevin...
bende senin durumuna benzer durumlar yaşadım ama evlenmedim ...1,5 yıl nişanlı kaldım ayrılma sebebimizde ailesi küçük bir kavgamızda araya girip büyüttüler sağolsunlar ama nasıl bir insan olduklarını öğrendim küçük bir kavgada beni dışladıklarını gördüm...
nişanlandığım kişinin aileside aynı seninkiler gibiydi kapalılar kayınpederde imamdı ben açığım ama her defasında biz seni böyle kabul ettik diyorlardı yüzüme karşı ama arkamdan oğlanı dolduruyorlarmış ne zaman kapanıcak die çocukta bana baskı tabi....her eksiğimizi aradılar 1,5 yıl boyunca bir defa ellerini öpmedim başıma kaktılar durdular ,annesini aramadım die oğlan nişanı atmaya kalktı ,ağzımı bile açmadığım halde kadın bana laf soktu ona bile karşılık vermedim ....
şuan canın çok yanıyordur tahmin edebiliyorum belki sen evlendiğin için daha çok acıyordur ama geçiyor inan sabret ve dua et bol bol arkandayız,ben ilk zamanlar yemek bile yiyemezdim stres sıkıntıdan uyku düzenim bozulmuştu sürekli ağlar haldeydim,başağrılarım olurdu....çok şükür şuan iyiyim rabbime binlerce kez şükürler olsun vardır bunda da bir hayır dedim yola devam ettim...insan üzülmüyor değil üzülüyorum ama yaşıyacağımız varmış ki yaşadım ve bitti rabbim hayırlı insanlarla karşılaştırsın inşl cümlemizi....