Canım biraz sert ve uzun yazabilirim baştan söyleyeyim konuya çok öfkelendim çünkü ve senin silkelenip kendine gelmeni çok istiyorum.
Bir adam düşün evlenene kadar canım cicim,evlendikten 18 gün sonra ısınamadım diye sudan sebepten bahaneler bularak seni kapının önüne koyuyor.Ailesi ondan beter,bu işin peşine düşme konu kapansın diyor.İkinizin aldığı,senin de hakkın olan eşyaların üzerinde oturuyorlar.İnsanlıktan nasibini almadığı için sen eve konuşmaya gittiğinde seni bir yerlerine takmayıp bir de dalga geçiyor.Tazminat davası açınca tutuşup sana hakaret ediyor.Sen de hala ben onu seviyorum,kimseyle evlenmesin,ben öleyim,herkes bana acıyor modundasın.
Kendine gel arkadaşım !!! Önce sen kendine acımayı bırakırsan eğer,başkalarının sana acıyan gözlerle bakmak yerine "ne güçlü kadın" gözüyle bakacağını göreceksin.
Sen bir bireysin,bir kadınsın.Kadınlar boşanınca kendilerini toplumdan daha çok yaftalarlar.O evlenecek ama sen "dul" kalacağın için bir daha evlenemeyeceğini,mutlu olamayacağını düşünüyorsun anladığım kadarıyla.Yanlışsa lütfen düzelt.Öncelikle kendini bir kadın olarak eşya gibi görme arkadaşım.Bizler evlenene kadar sıfır,kullanılmamış eşya,evlendikten sonra ikinci el eşya değiliz.İnsanlar kadını bu gözle gördükleri için erkek boşanınca hayatını yaşıyor.Kadın ise sürekli bir adımı atarken iki kere düşünmek,"hafif meşrep" görünmemek için toplumda hal ve hareketlerine dikkat etmek zorunda bırakılıyor.
Avukatın çok doğru söylemiş,sen resmen ev açmışsın onlara.Eğer öyle olmasaydı,eşya da gözleri olmasaydı senin aldıklarını geri verirlerdi,seni mağdur etmezlerdi.Ama sana ne demişler peşini bırak bu işin?Niye sence?Çünkü seni yolunacak kaz olarak görmüşler.Baba yok anne yok,ablan enişten olsa nolur ki.Kim takar onları.Uyan artık lütfen,bu kadar iyi niyetli olma.
Bırak ilerde evlenirse evlensin,2 çocuğu mu olur 5 çocuğu mu olur düşünme.Bu dünyada da hiç gam,keder yüzü görmesin neşeyle yaşasın nolacak ki.Sen bütün bir ömrünü onun ne yediği,ne içtiği,kiminle gezip tozduğu ne kadar gülüp eğlendiğiyle mi geçireceksin?Bu dünyada varsın mutlu mesut olsun.Ama bu işin bir de öbür tarafı var ki,o üzerinde oturduğu eşyalar ateşinin odunu olur.Zaten bu kadar ah alan bir insanın,kul hakkı yiyenin,karısını kapı dışarı edenin öbür dünyaya kalmadan burda da görülür hesabı,böyle inanıyorum.
Yazdıklarımla seni kırmayı asla istemem,ama kendine gelmeni çok isterim.Her şeyden önce önünde bir hayat var.Sen bu hayatı silik,ezik yaşamayı seçersen yetiştirdiğin öğrencilere de bundan daha fazlasını veremezsin.Sorumlulukların var unutma.Sen şimdi dimdik durmalısın ayakta,öğrencilerine umut olmalısın.Hiç kolay değil yaşadıkların,tabi ki hayal kırıklığı yaşaman,üzülmen,perişan olman çok normal.Ama bütün bir hayat bu olaya üzülmekle bitmez.Sen bu olaydan yıkılmış değil dimdik çıkmayı başarırsan,ilk darbeyi o adama vurmuş olursun zaten.Çünkü kibirli bir adamı kendine getirmenin yollarından biri,artık onun bir hiç olduğunu ona göstermekten geçer.
Bundan sonraki hayatını yalnız geçireceğini de düşünme.Karşına elbette birisi çıkacaktır.Emin ol Allah kaybettiğinin daha iyisini bulduracaktır sana,buna inan ve kendine şans tanı.