İyi akşamlar. Evlendiğimden beri eşimin bekar gibi yaşamaya devam etmesi aile yaşamına uygun olmayışı canımı sıkıyordu.bunun dışında İlk sene çocuk istemedi resmen kendini koruyordu. İkincisene ne zaman ailesi istedi. Tuttırdu cocuk diye. Hamile kaldım ama hormonlardan stresli olduğumda yatıştıracağına dünya kadar bana laf sayıf inşallah cocuk düşer senden olmasın vesaire dedi. İşlere yardım etmedi. Ve çocuk düştü. Yine istedi yapalım diye. Yaptık bu seferde boş gebelikmiş. Kendiliğinden düşmesini bekliyorum.asırı üzgün ve strestliyim. Dizimde de agrı basladı üstüne basamıyorum dahi.temizlik yapalım diye yalvarıyorum. Aradım temizlik yapacaktık dedim.benim sorumluluğum değil beni sürekli temizlik lafı ile strese sokma sporumu yapamıyorum senin yüzünden dedi. Ve beni engelledi.gece de gelmedi kardeşinin evine gitti büyük ihtimalle. Aradım açmadı. Hiç ya düşük yaparsa evde tek basına bırakıyorum diye bile düşünmedi beni tek başıma bıraktı. Zatenduygusal açıdan çok kötü durumdayım. Saatbu saat oldu bana yaşattığı tüm kötü olaylar zihnimde dönüyor. Boşanmanın en mantıklı olacagını düşünüp duruyorum.