İş yerinizdekilere söylemek gereği duymamışsınız, mesafeyi korumuşsunuz. Hayhay, ben sizi çok iyi anladım. Ben de basit bir iki çay dışında iş arkadaşlarımla samimiyet kurmam, hakkımda hiçbir şey bilmezler. Çok faydalı bir şey bu mesafe, hele de ortam sizden yaşça gençse. Tecrübeyle sabit.
Fakat bu mesafeyi korumak istemek ve oradan birinin tanıştırdığı kişi ile görüşmek birbiriyle çelişiyor. Diyelim beğendiniz ve adama özelinizden bahsettiniz. Adam da dangozluk etti, kalktı sizi ayarlayan kişiye anlattı. O da kalktı birkaç kişiye anlattı. Sadece boşanma değil, her şey olabilir. Çünkü siz bu insanları çok iyi tanımıyorsunuz. Gençler bizim umursadığımız şeyleri umursamadan konuşuyor bazen. Örnek vereyim, ben gençken eski iş yerinden sadece 2 (yazıyla iki) kez görüştüğüm bir adama laf arasında ayağımdan ameliyatlıyım demiştim mesela, nedensizce yayıldı sonra. Hayır niye yani ne gerek var. Sır değil ama niye anlatırsın diğerlerine be adam? Bazı erkekler kapçık ağızlı. Neyse.
O zaman işte şimdiye kadar iş yerinde koyduğunuz mesafenin bir anlamı kalmıyor. Bu konuda bir karar vermeniz lazım. Ya iş yerine full mesafe koyacaksınız kimsenin bir şeyiyle görüşmeyeceksiniz, ya da görücünün bilmesi gerekenleri paylaşacaksınız.
Ayrıca ben adamın sizi denediğini düşünüyorum o gönderi ile. Tepkinize göre devam edecekti muhtemelen.