Bu buhrandan nasıl kurtulabilirim ?

Ben üniversite okumak için Ankara’ya gittim. Annem babam beni yurda yerleştirip gittiler tanıdığım bi kişi bile yok daha 17 yaşındayım. Ya o kadar güzel bi süreçti ki benim için tek başıma yürüyüşler yapıp şehri keşfettim onla bunla plan yapma derdi olmadan tek başıma tiyatrolara konserlere gittim kurslara katıldım. Kadınların bu aileden ayrılma konusunu trajedi haline getirmesi bana çok drama queen geliyor. Tamam özlüyorsun filan da düşün kardeşin evine gelemiyor ne acı gibi cümleler de kusura bakmayın çok bayık. Hayatın kanunu işte bi yerde ayrılmak lazım aileden. Sonra da ana kuzusu olmayan erkek evlenmesin diye yazıyoruz konulara. Sizin yaptığınızın bundan ne farkı var. Bir büyükşehirdesiniz kendinize sıfırdan hayat kuruyorsunuz tadını çıkarın.

Soydanayse .!.:

İşte insan yaşamadığı şeyi anlamıyor o yüzden arkadaşlara kızmıyorum asla. Anladığınız için sevindim inanın. Evet aynen kız kardeşiniz bile çocuğunu alıp size gelemiyor ne kadar acı. Benim eşim gitmez burada kendi işini yapıyor, başka bir yerde çalışıyor olsa dersin ki orada aynı el işi burada aynı ama öyle değil. Benim hiç umudum yok. umarım sizin eşiniz ikna olur..

Genişletmek için tıkla...

Hiç umudun yoksa cevre esinmeye calıs canım güzel yönlerini görmeye calıs kendi kendine hobiler bul ölü topragını atmaya calıs üstünden