Depresyon

Kesinlikle bende ilaçların tam iyi yaptığına inanmıyorum
 
Özel.degilse birsey soracağım atak geldigi zaman neler yapıyorsunuz
 
Özel.degilse birsey soracağım atak geldigi zaman neler yapıyorsunuz
Hiç birşey yapamıyorum yerimde duramıyorum kafayı yüğcekmiş gibi oluyorum içeme heycan basıyor titrem geliyor hemen yatıyorum sürekli ayaklarımı sallıyorum
 
Yaşayan biri olarak ne kadar zorlandığınızı biliyorum. Sizde sağlık anksiyetesi var mı
 
Yaşayan biri olarak ne kadar zorlandığınızı biliyorum. Sizde sağlık anksiyetesi var mı
Şöyle benim. Nabzım yükselince çok korkuyorm başka yok yani başım ağrıyo midem ağrıyo acaba kansermim gibi düşünceler yok
 
Nasıl oldunuz
 
Cansu nasıl oldun İyimisin birazdaha
 
Daha iyiyim. Bi torba ilaç kullanıyorum tabii. Bugün doktor kontrolüm vardı. Doktor da iyi gördü. Ama kendimi sınırda hissediyorum sanki her an o karanlığa tekrar düşecekmiş gibi. Aşırı kilo aldım. İlaçlardan biri beni mahvetti. Hayatımda hiç bu kadar kilolu olmamıştım. Etrafımdaki kimse beni anlamıyor sanki kafam dur düşüncme deyince düşünmeyi bırakabilecekmiş gibi davranıyorlar ama yaşamayan anlamaz.
 
Sizde ne belirtiler oluyor acaba
 
Sizde ne belirtiler oluyor acaba
Ben baya keşke kanser olsam ölsem kurtulsam diye dua ediyodum. Geceleri baş ağrısıyla uyanıp umarım beynimde tümor vardır ve ölüyorumdur diye düşünüyodum. Her yer karanlıktı benim için.. kafamıj içi asla susmuyodu. Yemek yiyemiyodum. Güne uyanmak hayatın en büyük işkencesi gibiydi. Sürekli tetikteydim. O kadar tetikteydim ki sokakta kedi görsem ağlıyodum üzüşüyodum. İnsanlardan korkuyodum. İntihar etmeyi düşünüyodum. Duygu durum bozukluğumda var. 20 dk içinde hem akışta olup hem de çok ajite bi hale dönebiliyodum. Nasıl anlatabilirim o anları bilmiyorum. Buraya girip çok yaxmaya çalıştım. Birilerinden destek görür müyüm diye. Çünkü sanki boğazıma kadar balçığa batmış çığlıklar atıyorum ama hiç kimse beni görmüyo ve duymuyo gibiydi. Şimdi daha stabilim.
 
Ay aynı bensin sen
 
Şikayetler aynı kimsenin canını sıkmak istemiyorum ama Allaha ben de yalvarıyorum ecelimle canımı alsın diye çünkü annem babam hayatta onlara evlat acısı yaşatmak istemiyorum aslında iyi hissetmek istiyorum ama 18 yıldır bir iyi bir kötü antidepresanlarla yaşamaya çalışıyorum artık umutsuz görüyorum halimi bu hayatın sonunu bu şekilde nasıl getirebileceğimi bilmiyorum içimde zerre yaşama sevinci mutluluk yok gerçekten ne yapacağimı şaşırmış durumdayım evliyim çocuğum yok iyiki de yok ona da sağlıklı bir annelik yapamazdım şuan ev işleri her şey kaldı yapamıyorum çok bunaldım çok Allahım cidden hepimizin yardımcısı olsun inşallah
 
`