Merhaba, aranıza yeni katıldım, forumlarda gezerken bu siteye rastladım, baktım herkes derdini paylaşmış cok ta guzel tavsiyeler verilmiş. Belki ben de moral bulurum dedim. Umarım bana da birşeyler yazarsınız.
Benim derdim evlenmeyi, başkaları gibi yuva kurup mutlu olmayı, sevilip sevilmek istememe rağmen buna erişememem. Sürekli arkadaşlarımın düğün haberlerini ve çocuk haberlerini alıyorum ama neden ben birtürlü mutluluğu yakalayamıyorum diye çok düşünüyorum. Güzel biriyim, işim var, olumsuz hiçbirşeyim yok, muhabbetim iyidir insanlarla ama 29 yaşındayım ve karşıma çıkan dogrudürüst biri olmadı. Şanssızım çok.
Arkadaşlar moralim çok bozuk
:uhm::uhm::uhm:
Bende 25 yaşındayım bazen benimde geliyor aklıma ya hiç evlenemezsem,anne olamazsam sıcacık bir yuva kuramazsam böyle uzayıp giden cümleler birbirini takip ediyor beynimde...Ama suna inannıyorum illa kolumda bir kocam olsun millete kapak olsun diye evlenecek olduktan sonra hiçbir bayanın evlenememesi söz konusu değil herkesin iyi kötü talipleri vardır.her ne kadar bekarlara armudun sapı üzümün çöpü diyorlar diye bahane bulsalarda bişeyler uymuyorsa olmuyorsa özelliklede sevgi yoksa evlenilmiyor işte...iki insanın birbirinden aynı elektriği yakalaması zor bişey,ama bu şekilde evlenenler mantık evliliği yapanların sayısı da az değil,böyle evlenenler mutlu olabiliyor mu merak ediyorum.Bence birisine bir ömür katlanabilmek için tek bir sebep vardır oda sevgidir...Allah herkesin karşısına sevebileceği insanlar çıkarsın...
Bende 25 yaşındayım bazen benimde geliyor aklıma ya hiç evlenemezsem,anne olamazsam sıcacık bir yuva kuramazsam böyle uzayıp giden cümleler birbirini takip ediyor beynimde...Ama suna inannıyorum illa kolumda bir kocam olsun millete kapak olsun diye evlenecek olduktan sonra hiçbir bayanın evlenememesi söz konusu değil herkesin iyi kötü talipleri vardır.her ne kadar bekarlara armudun sapı üzümün çöpü diyorlar diye bahane bulsalarda bişeyler uymuyorsa olmuyorsa özelliklede sevgi yoksa evlenilmiyor işte...iki insanın birbirinden aynı elektriği yakalaması zor bişey,ama bu şekilde evlenenler mantık evliliği yapanların sayısı da az değil,böyle evlenenler mutlu olabiliyor mu merak ediyorum.Bence birisine bir ömür katlanabilmek için tek bir sebep vardır oda sevgidir...Allah herkesin karşısına sevebileceği insanlar çıkarsın...
evet iste benim soylemek istediklerim tamamen budur olay
talipleri vardi da begenmemis kimseyi deyiveriyorlar, o kadar kolay mi ya, ayrilamayacak kadar sevsen zaten evlenirsin, ben buyuk konusmak istemiyorum ama mantik evliligi yapip ta oyle icten sevgi ve baglilik duymadigim biriyle ayni hayati, ayni yatagi paylasamam[/QUOTEHaklısın arkadaşıma.s
aslında sorun evlenmek filan değil yalnızlık.. artık sevgilim olsun orada burada gezeyim cafelerde oturayım sinemaya gideyim yaşları geçtiği için insanın aklına tek gelen evlilik oluyor.. çünkü öyle ya da böyle duygusal tarafını beslicek yeri geldiğinde şimaracak kapris yapacak yeri geldiğinde onun nazını çekecek başını dayayacak birine ihtiyaç duyuyor insan.. bütün mesela bu yoksa evleneyim de her şey tozpembe olsun diye bişey olmadığını biliyoruz zaten...
Merhaba, aranıza yeni katıldım, forumlarda gezerken bu siteye rastladım, baktım herkes derdini paylaşmış cok ta guzel tavsiyeler verilmiş. Belki ben de moral bulurum dedim. Umarım bana da birşeyler yazarsınız.
Benim derdim evlenmeyi, başkaları gibi yuva kurup mutlu olmayı, sevilip sevilmek istememe rağmen buna erişememem. Sürekli arkadaşlarımın düğün haberlerini ve çocuk haberlerini alıyorum ama neden ben birtürlü mutluluğu yakalayamıyorum diye çok düşünüyorum. Güzel biriyim, işim var, olumsuz hiçbirşeyim yok, muhabbetim iyidir insanlarla ama 29 yaşındayım ve karşıma çıkan dogrudürüst biri olmadı. Şanssızım çok.
Arkadaşlar moralim çok bozuk