Evlenmekle ilgili kararsızlığım ve korkum

zemheri4717

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
9 Şubat 2010
7.302
12.830
Aslında ailemi bırakmaktan korkuyorum sanırım...
27 yaşına girecek ömrü boyunca ailesiyle yaşamış, ailesinden uzağa nerede ise hiç gitmemiş, tüm günü evde odasında geçen çekingen, eli sıcak sudan soğuk suya sokulmamış tabiri caizse babasının prensesi gibi büyümüş ve insanlarla iletişimi olmayan (fobik) biriyim. Yıllar önce birisiyle tanıştım sanaldan ve gerçekten sevdim o sıralar da bu halimden daha kötü bir haldeydim ve karşımdakini reddettim ama onu kaybettiğimde benim için önemi anladım ve durmadan ona ulaşmaya çalıştım ne ise bir şeyler oldu ve bir yıl kadar sonra bana ulaştı ve ilk ciddi ilişkimizin temeli 2017 yılında atıldı. O zamandan bu zamana kavga gürültü ayrıl barış bi şekilde ilişkimiz sürüyor.

Bu ilişkiye başladığımda da çok endişelerim vardı ve bunların hepsini bilir. Birkaç hastalığım var fiziki ve psikolojik bunları da biliyor (ama abarttığımı düşünür genelde). Zaten yansıtıyorum. İlişkiye başlarken ve sürdürürken hep "ciddi" ilişki olarak baktım öyle sürdürdüm. Zaman zaman ayrılıklarımız oldu onu çok özledim, sanki onsuz yapamayacakmışım gibi çok kötü durumlara düşüyorum kendime zarar veriyorum veya çevreme ama genelde kendime. Ne ise en sonunda sevgilim "bu iş olacaksa olsun ya da bitsin" dediğinde evlilikte hiç gözüm olmasa da onu kaybetmek istemediğim için "dene nolacak olmadı boşanırsın" diye kendimi avuttum ama ailemden kopacak olma düşüncesi, kardeşimden babamdan annemden her gün geri döndüğüm evimden odamdan alışkanlıklarımdan, tek başımayken olan pasaklı halimden, bazen kıllarımı bile almayışımdan kısaca rahatlığımdan, yalnızlığımdan kopacak olma düşünceleri, hiç bilmediğim bi ile gitmek zorunda kalacağım ve ben ailemden 2 gün bile ayrı kalamayan birisiyim, kavgalarımız elbet oldu ama el bebek gül bebek büyüdüm şimdiki sevgilim bana onların davrandığı gibi davranmıyor ama onu kaybetmekte istemiyorum ama ailemi de bırakmak istemiyorum ailem yaşlanırken yanlarında olmak istiyorum. Bazen düşünüyorum "birkaç senedir tanıdığım biri için ailemi bırakmaya değer mi" diye. Ailemden başkası benim kaprislerimi, çocukluklarımı çekmez gibi geliyor. Sürekli bunları kafama takıp ağlıyorum. Bu endişelerimi sevgilime de söyledim ama o aileme bu kadar bağlı olmamı anlayamıyor bulunduğum şehre de gelmek istemiyor. Evlenecek olursam ya İstanbul ya da Antalyaya gitmek zorunda kalacağım ve ben burayı yeşilliği, ormanını, bir sürü kuş türünü barındıran doğasını çok seviyorum. Şu an ailemleyim ama sadece kendime karşı sorumluluğum var. Sevgilimi seviyorum, her hayalimde yeri var, nerede ise tüm ilklerimi onla yaşadım her anlamda ilklerimi, duygularımı çoğu zaman abartı bulsa da beni seviyor o da ama çocuk gibi pışpışlanmıyorum ve bilmiyorum onu kaybetmek istemiyorum ama ailemi de bırakamıyorum...


Yarın büyük ihtimal buluşmak için gelecek ve ben sanırım ona evlenmek istemediğimi söyleyeceğim işin içinden çıkamıyorum ama bu doğru olan mı bilmiyorum. Ailemi benden uzakta bırakma düşüncesi çok ağır geliyor napacağımı bilmiyorum. Ailem hariç beni onun kadar seven ve bana katlanan ve en önemlisi hayatıma alacak kadar yakın bulacağım birini bulamayacağıma da eminim, bahsettiğim (aslında bahsetmediğim xd) psikolojik sebeplerden ötürü.:anne:Bir sürü yazı ve fikir okudum yaşam hikayesi okudum, dinledim belki akıl gelir diye ama eninde sonunda çok korkuyorum ve herhangi iki seçimden birinde pişman olmaktan korkuyorum. Fikir almak dertleşmek istiyorum kafam çok karışık. :KK43: Buraya kadar okuyanlara teşekkür ederim.^^
Sen bu işi götüremeyeceksin, adamı da kendini de yorma, kal ailenin yanında.
 

Mihrimah Sultann

Nev-i şahsına münhasır 🦋
Kayıtlı Üye
24 Ocak 2021
2.049
3.779
Aynen gerçekten kışkırtıyor sanki bazen inadına yapıyormuş gibi istemediğim şeyleri bildiği halde kendi keyfini umursar ve sıkıcı bulur bu halimi, düşünüyorum bende "gerçekten istiyor muyum" diye en sonunda hep düşündüğüm ise "bana bu kadar uyumsuzken bile kaybetmek istemediğim" oluyor o da zaten zaman zaman benden uzaklaştı ama benden kopmadı en sonunda hala benimle evlenmek istiyor tüm sorunlarıma rağmen galiba umursamamayı başarabildiğinden. Hayatımda gerçekten kimse yok zaten hayatıma da almam kimseyi ama onu seçtim ve bilemiyorum.

Sizin durumunuzu ben yaşasam eminim ki "zorla mı evlendirdim, annenin evindeyken sanki mutlu muydun, artık annen yok ben varım" gibi cümleler kuracağına o kadar eminim ki. Hani beni alıp da anneme götüreceği düşüncesini bu inceliği bile göstereceğini sanmıyorum he ama sorsam beni sever ve farklı şekillerde sevdiğini gösterir ince düşünemiyor sanırım.

Duygularıma karşı kibar değil genelde evet ve beni iyi etmeye farklı yollarla çabalar. Mesela bir şey ona mantıksız gelir ama ben üzüntü öfkeden kuduruyorumdur bana zorla acı çektirerek o şeyi kabul ettirir ve bende artık halsiz düştüğümden gerçek anlamda halsiz kabul etmekten başka seçeneğim kalmıyor. Halbuki o benden istese ben tamam derim onun hislerinden önemli mi sanki çok kötü hissediyorsa dimi. Ona bahsediyorum ama bilmiyorum bazen ben önemsemiyorsun diyorum "bana güven, sen bana güvenmiyorsun" deyip duruyor. Hani pışpışlamıcak ise bile yaptıklarını bi mantığa oturtup bana anlatsa o bile içime su serper ben mantıklı düşünemiyorum o anlarda ama "sana her zaman kendimi yaptıklarımı mı açıklıcam" der. Şu an bile hatırlayınca beni bu konularda üzdüğünü ağlıyorum yazarken bunları seviyorum ama sanki o beni yeterince sevmiyormuş gibi geliyor bazen bu konular yüzünden
Narsist bir sevgili ile karşı karşıyasınız ,sakın acele etmeyin, ben olsam böyle manipülatik bir adamın peşine takılıp gitmezdim, siz bence ondan emin olmadığınız için kaygılısınz, yoksa ailenizden dolayı değil, sizi pamuklara saran bir sevgiliniz olsaydı güvenle koşa koşa giderdiniz 😊 sorun sevgiliniz ...
 

Mihoko

Shimana Kameko
Kayıtlı Üye
5 Ocak 2016
90
55
Narsist bir sevgili ile karşı karşıyasınız ,sakın acele etmeyin, ben olsam böyle manipülatik bir adamın peşine takılıp gitmezdim, siz bence ondan emin olmadığınız için kaygılısınz, yoksa ailenizden dolayı değil, sizi pamuklara saran bir sevgiliniz olsaydı güvenle koşa koşa giderdiniz 😊 sorun sevgiliniz ...
Bazen bende böyle düşünüyorum çünkü önceden de ciddi düşünüyordum ve bu kadar korkum yoktu hep çekingendim o ayrı bir konu hatta yanında mutlu olurum bile diyordum ama zamanla yaşadıklarım umutsuzluğa yol açtı sanki
 

zemheri4717

Guru
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
9 Şubat 2010
7.302
12.830
Ona bu tür endişelerimi dile getirdiğimde aksine üzülüyor ve aşağılanmış hissediyormuş yani destekçi olacağını düşünüyor bana diyor ki onunla olduğumda bu endişelerim gidermiş ama bilmiyorum :KK43:

Daha fazla erteleyemem çocuğun bekleyecek sabrı kalmadı ki xd bende zamanla diye bekledim ama bekledikçe içinden çıkamıyorum

İlaç tedavisi başlatmıştı ama ilaçlar beni daha kötü yaptı yani ne bileyim bişi hissetmiyormuşum gibi o hissi sevmedim ve tedavi filan olmuyorum

Mesela aşırı kıskancım ve bunu kafasına takmıyor istediğini yapar bense kendi kendime kudurup kendime zarar verip ağlarım evimde beni umursamaz bile salak der geçer ya da keyfine bak der güven bana filan, her duygumu aşırı yaşıyorum o an kendimden geçiyorum resmen krizlere giriyorum ve bi zaman sonra bundan sıkıldı ve beni umursamamaya başladı bu da beni çok üzüyor ve düşündürüyor. Ailem olsa öyle umursamamazlık yapmaz diye düşünüyorum ki öyle de zaten. En çok duygusal açıdan korkuyorum zaten. Aynı evde olsak beni gene mi umursamayacak diyorum kendime. Meşguliyetim işte el işi yapıyorum okumuyorum çalışmıyorum da evde yapılacak ne var ise onu yaparım genelde. Hastalıklarım konusunda da bence de bazen abartıyorum ama elimde olan bir şey gerçekten değil ve ben onun "abartıyosun, kendine gel, istediğimi yaparım, ağla" demesinden ise daha yapıcı konuşmasını beni sakinleştirmesini bekliyorum ama bulamıyorum. Sıkılıyor olabilir tabi bana çoğu zaman bir sevgiliden ise çocuğuymuş gibi davranması gerekiyor sanırım ama bunları da biliyordu her şeyimi en başından beri biliyordu. Bazen vurdumduymaz ve bazen de haksız ama haksızlıklarını beni üzdüğünü görmez. Tamamen her şeyde ben haklıyım demiyorum zaten
Tedavi olmadan evlenme, bu adamla tedavi olup iyileşsen de evlenme. Çünkü adam adam değil, sana değer de vermiyor. Acı da çeksen çıkar hayatından gitsin çünkü gelecekte daha fazla acı görünüyor
 

amelie01

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
26 Kasım 2017
3.045
2.576
İlaç tedavisinden sonuç almak için ilaçları düzenli ve belirli bir zaman boyunca kullanmanız lazım. Ha ben ilaç istemiyorum illa ki diyorsanız psikoloğa gidebilirsiniz. En azından bu kaygılarınızı anlatır almak istediğiniz kararları daha sağlıklı alırsınız . Başka yol yok. Boşanırım diyorsunuz ama karşınızdaki kişi boşanmak için evlenir mi? Hiç sordunuz mu? Zira ben boşanırım diye yola çıkanı çok görmedim.
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 960 gün geçti.

Stevya

| Art de vivre |
Pro Üye
7 Kasım 2020
3.554
18.142
Şunu çok merak ediyorum aileniz çok mu baskıcı? Fanusta büyütmüşler sanki.

Benim ailem de elimi sıcak sudan soğuk suya sokmadı, sizin tabirinizle “prenses” gibi büyüttüler ama yetkin ve sosyal bir birey olmama engel olmadılar.

Tüm gün odanızdan çıkmamanız, tek başınıza “pasaklı” bir şekilde yaşamaktan rahatsız olmamanız, insanlarla iletişimin kuramamanız vs çok üzücü aslında. Dışarıda bir hayat var, en güzel zamanlarınızı böyle ziyan etmeyin. Tedavinizi olun, hayata karışın. Yeni insanlar tanıyın. İyi/kötü tecrübeler edinin. Şu durumda evlilik düşüneceğiniz en son şey olmalı.
 

alsem

Diva
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
12 Aralık 2019
14.332
42.979
gerçekten istiyor muyum" diye en sonunda hep düşündüğüm ise "bana bu kadar uyumsuzken bile kaybetmek istemediğim"
Ben sizin yerinizde olsam “acaba” diye düşündüğüm biriyle evlenmezdim. eşimle 3 sene sevgili olduktan sonra evlendim, 2 kez acaba demedim 🤷🏻‍♀️ Aksine her şeyi sevinçten koşa koşa yaptım. bu arada bir yorumunuzda gördüm, ilaç tedavisi olmak istemiyormuşsunuz. psikologtan destek alabilirsiniz, illa psikiyatri şart değil. Zaten psikolog gerekli görürse, sağlıklı bi tedavi yürütemezseniz psikiyateşte yönlendirir. Bence kendinize en büyük iyiliği destek alarak yaparsınız. lütfen evlenmeden önce bu işi halledin.
 

Pek Muhterem Kadin

Yeniden Başlamalı =)
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
20 Temmuz 2008
5.127
6.981
Evliliği sürdürebilecek bir psikolojide değilsiniz.
insan kendi başına bir birey olabildiğinde evlenmeli zaten.
Yoksa hayatınız boyunca birine bağımlı olursunuz, bugün ailenize yarın eşinize sonra çocuklarınıza..
önce tedavi olun, meslek sahibi olmak için çabalayın, kendinizi keşfedin, bağımlılıktan kurtulun evliliği en son düşünürsünüz.
 

SurlySquirrel

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
4 Haziran 2021
5
7
Bana yardımcı olabileceklerini düşünmüyorum ayrıca gittim ilaç yazıp yolladı ve ilaç tedavisi istemiyorum

Psikiatriste değil, psikoloğa gidin. Psikiatrist, ilaç verip gönderir. Psikolog ilaç vermez, sadece konuşur ve dinler. Sizin ihtiyacınız olan ilaç değil, sizi anlamak isteyen biri ile konuşmak.

Diğer yorumlara katılıyorum. Bu kişi ile evlenmenizin iyi olmayacağını bildiğiniz için tereddüt ediyorsunuz. Kendi duygularınıza güvenmelisiniz.
 

Mihoko

Shimana Kameko
Kayıtlı Üye
5 Ocak 2016
90
55
Şunu çok merak ediyorum aileniz çok mu baskıcı? Fanusta büyütmüşler sanki.

Benim ailem de elimi sıcak sudan soğuk suya sokmadı, sizin tabirinizle “prenses” gibi büyüttüler ama yetkin ve sosyal bir birey olmama engel olmadılar.

Tüm gün odanızdan çıkmamanız, tek başınıza “pasaklı” bir şekilde yaşamaktan rahatsız olmamanız, insanlarla iletişimin kuramamanız vs çok üzücü aslında. Dışarıda bir hayat var, en güzel zamanlarınızı böyle ziyan etmeyin. Tedavinizi olun, hayata karışın. Yeni insanlar tanıyın. İyi/kötü tecrübeler edinin. Şu durumda evlilik düşüneceğiniz en son şey olmalı.
Evet baskıcı
 

Princess Caroline

Üye
Kayıtlı Üye
20 Temmuz 2020
208
230
Anladığım kadarıyla evliliğe hazır değilsiniz zihinsel olarak. Bence farklı bir doktora daha gidin ve yeni tedaviye başlayın. İlaçsız da olur terapi alsanız bile eminim faydalı gelecektir.

Edit: Sevgiliniz de çok normal gelmedi bana bu arada. Başından beri bu kadar umursamaz mıydı size karşı yoksa sonradan mı böyle oldu? Kışkırtmak acı çektirmek falan bilemedim yani.
 

Mihoko

Shimana Kameko
Kayıtlı Üye
5 Ocak 2016
90
55
Anladığım kadarıyla evliliğe hazır değilsiniz zihinsel olarak. Bence farklı bir doktora daha gidin ve yeni tedaviye başlayın. İlaçsız da olur terapi alsanız bile eminim faydalı gelecektir.

Edit: Sevgiliniz de çok normal gelmedi bana bu arada. Başından beri bu kadar umursamaz mıydı size karşı yoksa sonradan mı böyle oldu? Kışkırtmak acı çektirmek falan bilemedim yani.
Başından beri böyle değildi aksine onu darlamadığımda ya da daha az katlanabilir şekilde darladığımda bana kötü bile davranmazdı tamam sevgilim der ve gerçekten de buna uyardı ama zamanla ilişkimiz ciddileştikçe ben daha paylaşamaz ve sürekli bişilerden onu kıskanan, kısıtlayan biri oldum, erkek arkadaşlarıyla oyun oynuyor diye bile kavga çıkardığım oldu çünkü birine alıştıkça sevdikçe sadece benimle olsun isterim. Bunlar ona zamanla fazla gelmeye başladı ve artık umursamamaya başladı "sana iyilik yaramıyo, sana iyi davranılınca bi yerlerin kalkıyo, huzursuzluk çıkarıyosun" demeye başladı. Önceden böyle değildi ama paylaşamıyorum işte ona yansıtmamaya çalışsam da kendime zarar verip sürekli kafama takıyorum, iştahım bile kalmıyor su bile içemiyorum ama o bunları artık sadece sıkıcı buluyor. Yapabilsem bende bunları sıkıntı etmek istemezdim zaten en çok zararı kendime veriyorum günün sonunda o yatıp rahatça uyuyor.