Benimde babam madde bağımlısı ve anneme az çile çektirmedi bende o tür ailelerin çocuklarından biriyim ve su an Evliyim anne olmak istiyorum rabbim nasip ederse . Ve keşke dediğim ne varsa çocuğuma kendim yaşatacağım bence çocuk dert değil aşkın meyvesi . Bunu burada sormak değil de bence oturup sakin kafa gerçekten düşünmek daha mantıklı çünkü burada her kafadan ses çıkıyor iç sesin ne diyorsa onu yap . Ve hayatında ki insanı erkek veya kadınsan hiç farketmez çok çok iyi tanımalisin . İnsanlar biryerden sonra değişiyor çünkü . Örneğin benim babam annemle evlenmeden önce anneme çok değer verirmiş ama biz gördük ki en büyük zararı veren de o oldu ve su an ayrilar . Rabbim herşeyin en hayırlısını nasip etsin . Kendine uygun bir eş ve gerçekten çocuğuna annelik/babalık yapabilecek olan kadını seçmelisin çünkü herkes anne baba eş olamazBu konuları neden bu kadar çok sorguladığımı bilmiyorum..Bekar biri olarak evlilik ve çocuk konusu hakkında çok düşünüyorum. Ama bunları isteyip istemediğimi de bilmiyorum.Bir karar verecek olsam içim rahat eder sonuçta.İki uçtaki kararlar da beni tatmin etmiyor.
Öğretmenim ve malesef o kadar çok aile travmalarına şahit oluyorum ki.Çocukların akademik başarıları,psikolojik sağlıkları vs hep aileye bağlı.O kadar çok olaya şahit oldum ki ,çocuklara çok üzüldüm.Annesi şiddet gören mi dersiniz,babası madde kullanan mı dersiniz,anne babası boşanan mı dersiniz..Bunları geçtim ailesi büyümemiş olanlar mı dersiniz..Çok nadir mutlu aileler gördüm.
Arkadaşlarla oturuyorum,her sohbeti eş memnuniyetsizliği ve çocuk sorumluluğunun ağırlığı üzerine..Kimse eşinden memnun değil..Kimse mutlu değil..Kimse çocuğuna söz geçiremiyor..Kimsenin kendine ayıracak vakti yok..
Beylerin olduğu grubun sohbetine dahil oluyorum.Onlara hayat çok güzel..O kadar çok eğleniyorum ki...Bilimden,sanattan konuşup bu konuşarla alakalı espriler yapıyoruz ...Teneffüs boyunca kahkaha atıypruz filan..Ama hanımlar hep şikayetçi..Şimdi diyeceksiniz ki onların evlilik,çoluk/çocuk sorumluluğu hep eşlerinde..Onlara hava hoş.Haklısınız belki de..
Hem eğlenip,hem sosyalleşip,hem mutlu olup evli -çocuklu olunur mu?Sevgi dolu ,mutlu evlilikler yok mu?Çocuğunu dert değil de aşk olarak gören yok mu??
Peki ben ne istiyorum...
Bence şimdiden düşünmesi, kendini ve hayattan eşten ne istediğini çözmesi önemli. Eşten beklentisinin ne oldugunu bilmeden arayan insanlar öylece evlenip zamanla kendilerini tanıdıkça eşlerinden memnun olmamaya başlıyorlar. Ben bu konularda düşünmenin yararlı oldugunu düşünüyorum. Öncesinde düşünmüş ne istediğini bilen biri kriterlerini ona göre koyar, neyi tolare edip neyi edemeyeceğini bilir, adaylarını daha objektif değerlendirebilir. Bunlar biriyle görüşürken karar verilecek şeyler değil, o zaman insanın gözü kararabilir benceŞu an karar vermenizi gerektirecek bir durum var mı? Eş adayı falan? Ortada bir şey yokken evlilik ve çocuk hakkında kesin kararlar vermeye çalışmayı saçma buluyorum. O gün gelince kararınızı verirsiniz zaten.
Bu konuda sorumluluk sahibi erkek o kadar az ki..Neredeyse yok..Ben bu durumun eş seçimine bağlı oldugunu düşünüyorum. Hayatın müşterek oldugunu bilen, size değer veren, ev işi çocukla ilgilenme gibi şeyleri kadına yardım olarak değil sorumluluk olarak iki tarafın da görevi olarak bilen biriyle, anlayışlı biriyle çok mutlu olabilirsiniz. Siz bunalınca o sizden yük alır o bunalınca siz. Ama çocuk kadının görevi diye bakan biriyle evlenirseniz maalesef sonunuz bunalmış ve mutsuz bir kadın olur.
Bir de sevgi ve anlaşmak çok önemli bence. Bazen insanlar sırf çocuk için ya da artık evlenmek istedikleri için bazı şeyleri görmezden gelip evleniyorlar ya da eşlerinin değişeceklerini umuyorlar. Evlenirken yanınızdaki kişiden memnun değilseniz evlenmeyin, kimsenin değişecegi umularak evlenilmez. Siz eş seçerken önceliklerinizi iyi belirlerseniz, pekala çok mutlu sevgi dolu güzel bir evliliğiniz olabilir :)
31 yaşındayım..artık evlenmek istiyorum.Söylediğiniz gibi iyi tanımak lazım.Bazen tanımak yetmiyor ama ..Benimde babam madde bağımlısı ve anneme az çile çektirmedi bende o tür ailelerin çocuklarından biriyim ve su an Evliyim anne olmak istiyorum rabbim nasip ederse . Ve keşke dediğim ne varsa çocuğuma kendim yaşatacağım bence çocuk dert değil aşkın meyvesi . Bunu burada sormak değil de bence oturup sakin kafa gerçekten düşünmek daha mantıklı çünkü burada her kafadan ses çıkıyor iç sesin ne diyorsa onu yap . Ve hayatında ki insanı erkek veya kadınsan hiç farketmez çok çok iyi tanımalisin . İnsanlar biryerden sonra değişiyor çünkü . Örneğin benim babam annemle evlenmeden önce anneme çok değer verirmiş ama biz gördük ki en büyük zararı veren de o oldu ve su an ayrilar . Rabbim herşeyin en hayırlısını nasip etsin . Kendine uygun bir eş ve gerçekten çocuğuna annelik yapabilecek olan kadını seçmelisin
Tam da bu durumdayın.Evlenmeye hazır hissetmeyen zaten evleneceği insanları hayatına çekemiyor.Kararsız tavırlarıyla daha da çok uzaklaştırıyor,ya da kendi gibi ne istediğini bilmeyen insanları çekiyor etrafına..Sonra da sorun üzerine sorun..Bence şimdiden düşünmesi, kendini ve hayattan eşten ne istediğini çözmesi önemli. Eşten beklentisinin ne oldugunu bilmeden arayan insanlar öylece evlenip zamanla kendilerini tanıdıkça eşlerinden memnun olmamaya başlıyorlar. Ben bu konularda düşünmenin yararlı oldugunu düşünüyorum. Öncesinde düşünmüş ne istediğini bilen biri kriterlerini ona göre koyar, neyi tolare edip neyi edemeyeceğini bilir, adaylarını daha objektif değerlendirebilir. Bunlar biriyle görüşürken karar verilecek şeyler değil, o zaman insanın gözü kararabilir bence
Çok iyi anlıyorum. Ben de aynı şekilde bir sürü insanı reddettim, en son artık evlenmeyeceğim bile dedim. İdareten evlenip mutsuz olmak istemiyordum çünkü. Ama donunda eşimle tanıştım ve tam yıllarca kafamda kurdugum feminist erkek çıktıBu konuda sorumluluk sahibi erkek o kadar az ki..Neredeyse yok..Hiç karşıma çıkmadı..Hiç duymadım..Kendi ailemde,akrabalarımda bile..Belki de var ama ben görmedim.Bilmiyorum.
Tanımak , fikirlerinizi sunmak , evliliğe anne/baba olmaya hazır mısınız bunu düşünmek , Allah Kur'an kitap Bilir mi Allah korkusu varmı , bunlar çok önemli evli birisi olarak söylüyorum . Mesela ben eşimden razıyım rabbimde ondan razı olsun iyiki onu kaderime yazmış şükürler olsun . Bunlar zamanla olacak şeyler birden bire değil . Karşınızda ki insanı denersiniz beklentilerini karsilamayinca size tavırları değişiyor mu değişmiyor mu ona bakarsınız bunlar da çok onemli31 yaşındayım..artık evlenmek istiyorum.Söylediğiniz gibi iyi tanımak lazım.Bazen tanımak yetmiyor ama ..
Eş aranan ya da adaylar arasından seçilecek bir şey değil benim için. Ben mesela, bekarken evlenmek istemiyorum diyordum. Sonra eşimi tanıdım, aşık oldum. Onunla bir hayat istediğime karar verdim. Evlenmek istemiyorum demek boşa sallamakmış yani benim için.Bence şimdiden düşünmesi, kendini ve hayattan eşten ne istediğini çözmesi önemli. Eşten beklentisinin ne oldugunu bilmeden arayan insanlar öylece evlenip zamanla kendilerini tanıdıkça eşlerinden memnun olmamaya başlıyorlar. Ben bu konularda düşünmenin yararlı oldugunu düşünüyorum. Öncesinde düşünmüş ne istediğini bilen biri kriterlerini ona göre koyar, neyi tolare edip neyi edemeyeceğini bilir, adaylarını daha objektif değerlendirebilir. Bunlar biriyle görüşürken karar verilecek şeyler değil, o zaman insanın gözü kararabilir bence
Umut oldunuz.Teşekkürler.Çok iyi anlıyorum. Ben de aynı şekilde bir sürü insanı reddettim, en son artık evlenmeyeceğim bile dedim. İdareten evlenip mutsuz olmak istemiyordum çünkü. Ama donunda eşimle tanıştım ve tam yıllarca kafamda kurdugum feminist erkek çıktıo nedenle bence sabreder, yaşım geçti çevre baskısı vs bunlara kapılmadan, umutsuzluğa düşmeden beklersen doğru insan aradığın insan çıkacaktır. Ama önceliklerinden vazgeçme asla. Kırmızı ve sarı kriterlerin olsun, olmazsa olmazların ve eh iştelerin. Ama anlık duygusal yorgunluk ve yalnızlıklarla karar verme. Kötü bi evliliktense yalnız yaşamak daha iyidir. Ama böyle kendini ve isteklerini bilerek devam edersen bence sana çok uygun birini bulursun. Çevrenin çok kriterin var sana uygun biri çıkmayacak tarif ettiğin adam dünyada yok demesine de bakma. O adam var
Tabiiki evlenmek bi hayat amacı değil ama mesela bi arkadasınız size biriyle tanışmayı önerebilir bu durumda ne istediğinizi biliyo olmalısınız, nasıl insanları sevdiğinizi kimlerle anlaşabildiğinizi. Evlilik sadece sevgiyle yürüyen bir şey değil kesinlikle. O nedenle de insanın rastgele karşısına çıkan biri de olsa tanıştırma da olsa ben bu kişiyle evlenmeli miyim diye ölçebileceği şeyler olmalı benceEş aranan ya da adaylar arasından seçilecek bir şey değil benim için. Ben mesela, bekarken evlenmek istemiyorum diyordum. Sonra eşimi tanıdım, aşık oldum. Onunla bir hayat istediğime karar verdim. Evlenmek istemiyorum demek boşa sallamakmış yani benim için.Eşimi tanımamış olsaydım evlenmezdim gerçekten de belki de. Evlilik amaç değil araç yani bana göre. O yüzden, evlenmek istemek veya istememek mantıklı gelmiyor artık. Zira şahıslardan bağımsız bir kurum olduğunu düşünmüyorum.
Bebekliği de korkunç zor. Gerçekten 1 haftadır uyku falan kalmadı. Sürekli hah şimdi düzen oldu diyorum ve asla olmuyorEvlilik güzel. Ama çocuk zor. Çocuktan sonra evlilik de zor. Gerçekçi olun isterseniz. Bir çocuğa bir sürü şeyi baştan öğretmek, sabırlı olmak ne kadar kolay olabilir sizce?
Biraz büyüdü rahatladım desen dersleri ödevleri ve yaşadığı olaylar canını sıkacak.
Ben de öğretmenim. Okuldan geliyorum çocuğun yemeğini hazırlıyorum, yedi yemedi, az yedi derdi var sonra çocukla oyun oynamak varsa ödev yapmal var. Bunlara da enerji sabır gerekiyor. Artık gün sonu ben de birqz dimlensem dediğim için gözüm saatte oluyor haliyle. Çocuğu uyutup bir bardak çay içip yatıyoruz. Yani kendime ve eşime ayırabildiğim tek saat var. Bir saat. Onda da kitap mı okusam tv mi izlesek ya boşver sohbet mi etsek derken bitiveriyor. Uzatsak sabahın yedisinde kalkmak zor olacak.
Bekar veya çocuksuz evli halimle alakam yok çünkü daha çol sorumluluğum derdm var bunun çocuğu yük görmekle alakası yok.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?