Hayal kırıklığını anlıyorum..
Benzer şeyleri evliyken yaşadım ben. 2 buçuk aylık evliyken hem de.
Görümce, kp, kayın hepsiyle kavga ettim, kötü oldum.
Eşim dediğim insanı tanıyamadım, inanamadım.
Benim eşim ailesinden vazgeçmedi ama benden de vazgeçmedi.
Hatalarını kabul etti, bir şekilde devam ediyor.
Hala evliyim ama çok şey öğrendim o kötü günler sayesinde.
Herkesten çok kendini sev artık..
Kendini unutup sevince insan bir anda tepe taklak oluveriyor.
Kayıngillerin iyisi, meleği yok diyorum ben mesela artık.
Onlar kendi canı söz konusuyken senin acın, haklılığın umurlarında olmaz.
Ders olsun aptallığım diye diye merhamet duygumdan eksildi, saflığımdan eksildi..
Öyle yaşayıp gidiyoruz işte.
Şuan eşimle hiç sorunum yok neredeyse en mutlu zamanlarımız inan.
Yine de söylüyorum keşke nişanlıyken görseydim ben de ailesinin ne olduğunu da o zaman bitseydi..
Ben senin şanslı olduğunu düşünüyorum bu yüzden.