İki Çocuklu Adam

Katipsondanbir

Nirvana
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
19 Mayıs 2020
16.157
59.392
32
@Mnaa0909 idi sanırsam 😊 en başında kocasını sıkı sıkı savunmuştu bize karşı, ardından yavaş yavaş o inadı azalmaya başlamıştı diye hatırlıyorum…
Üyeliği de kocası istemiyor diye iptal etti. Neymiş, burası erkek kaynıyormuş, aslında hepimiz erkekmişiz falan. 😂 Kadın namına bişey yokmuş falan burda ahahaha. Gözü açılıyor tabi kadının, önünü alması lazımdı.
 


Vücut Kitle İndeksim (VKI) tavsiye edilen VKI değer aralığının üstünde.
Boyuma göre tavsiye edilen VKI aralığında olmam için ağırlığımın 43 Kg. ile 58 Kg. arasında olması gerekir.
Boyum : 153 cm. Başlangıç Kilom :85 Kg. Şimdiki Kilom :74 Kg.

lonely bird

Üye
Kayıtlı Üye
2 Şubat 2021
522
571
35
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Yürümesi çok zor, ayrıl bir an önce dengin biriyle olmalısın. Bu sözlerim şu an sana acı gelebilir ama tecrübeyle sabit çok yakın arkadaşım yaşadı benzer durumu çok çok pişman oldu. Bekar bir insanla çocuklu insanın evliliği çok zor. Hele ki ağzınla diyorsun bazı şeyleri şimdiden kaldıramadığını. Sana tek diyeceğim bitirip bekar biriyle temiz sayfa açtığında, mantıklı ve dengin bir evlilik yaptığında çok şükredeceksin. Kendini yakma. Umarım doğru yolu seçersin.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 15-12-2021

Hamileliğimin 33. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 51 gün kaldı.

Bebeğinizin boyu 4 gün öncesine göre yaklaşık 2,5 cm daha uzun. Bacaklarınızda daha fazla yorgunluk hissedebilir ve varis gözlemleyebilirsiniz. Vücut ve kan hacminiz arttıkça, bacaklarınızda ve bacak damarlarınızda daha fazla baskı olur. Baş ağrıları, bulanık görme ve aşırı şişlik preeklampsi (gebeliğin ikinci yarısında gelişebilen hipertansiyon ve proteinüri ile kendisini gösteren rahatsızlık) belirtileridir.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 2000 gr. - Yaklaşık boyu : 43.7 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

flamefire

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
6 Aralık 2018
9.027
7.799
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Para buyuk sorun .Şimdi vicim ayı .Sonra dıceksınkı ne gerek vardı.Çok zor gercekten .Ha şuda olabılır sen bunu ıstemezsın bır kumarbazlada evlenebılırsın.Ama bunları acık acık konuş .Hayatın boyunca kımseye yardım edemezsın .Buyukler harıka doluyorlar.Davul bıle dengı soyluyolar .Boşver dengını bul.Sonra bır zaman durup ne gerek vardıkı dıceksın .Herkes dengıyle olmalı .Gordugunun altına dusmemelı .Çok buyuk sorun oluyor
 

cikom

Guru
Kayıtlı Üye
29 Temmuz 2011
7.058
5.459
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Henüz rahatsınız çünkü evli değilsiniz. Ama evlenince muhakkak çocuk isteyeceksiniz anlattıklarınızdan yola çıkarak söylüyorum çok rahatsız olacağınız şeyler olacak. Çocuğunuzun ihtiyaçlarını kısacası iz kısmak zorunda kalacaksınız çünkü adamın iki çocuğu daha var ki en doğal hakkı onlara da imkanlar sunması. Ev yok diyorsunuz yarın birgun ev almak isterseniz yine o kendini kötü hissedecek o çocuklarımın bir evi yok diyecek VS baya sıkıntılı bir süreç. Şu an aşkınızın dolu dizgin devam etmesi çok normal. Hem çok yeni hemde dediğim gibi evli değil ve çocuk sahibi değilsiniz.
 

twinky

Üye
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
8 Ekim 2021
218
384
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Eğer kendinize güveniyorsanız bu adımı atın. Öncelikle eski eşinin, çocuklarının hep hayatında olacağının farkında iseniz bunu kaldırabilirim diyorsanız neden olmasın? Ama kendinizden emin değilseniz daha sonrasında toxic bir iliskiye dönüsebilir bu
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 14-03-2022

Hamileliğimin 20. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 140 gün kaldı.

Bebeğiniz artık 310 gr. civarında ve boyu yaklaşık 16 cm. Annelerin bir çoğu 17. ve 20. haftalar arasında bebeğinin hareketlerini hissedebiliyorlar. Bu hareketlerin hissedilmesiyle birlikte siz ve bebeğiniz arasında bir ömür sürecek duygusal bağ kurulmuş olur. Eğer çevrenizde doğum ile ilgili kurslar varsa kayıt olmanız için tam zamanı.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 320 gr. - Yaklaşık boyu : 16.4 cm. (Baştan Popoya)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

Papatya016

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
19 Haziran 2021
1.490
3.202
Merhaba, sırf bu konum için üye oldum. Çok arada kalmış durumdayım. Erkek arkadaşımla iş yerinde tanıştık. O zaman yeni boşanmıştı. Arap saçına dönmüş bir ilişkiyi resmi olarak yeni bitirmişti daha dogrusu. Gel zaman git zaman aramızda çok büyük bir aşk doğdu. Gerçekten tutulduk birbirimize. Ben böyle bir şeyin içine birbirimize ilk duygularımızı açtığımızda ona söylemiştim. Ama yaşarken oyle olmuyor. Aşk, uyum, bağlılık bambaşka şeyler. Onun iki çocuğu var. Boşanmış. Çocuklarına aşırı düşkün bir baba. Oğlu 12 , kızı 4 yaşında. Erkek arkadaşım 42, ben 28 yaşındayım. Biz çalıştığımız şirketten daha iyi bir şirkete yine birlikte geçiş yaptık. Aynı zamanda da birlikte yaşamaya başladık. Aylarca 24 saat birlikteydik. O haftasonu çocuklarına gittiğinde ben de aileme gidiyordum. Annemle babamla vakit geçiriyordum. Haftaici evde, is yerinde hep birlikteydik. Bu arada ikimiz de müdür olarak çalışıyorduk. Şimdi ben başka bir şirkete gectim yine müdür olarak. İs yerlerimiz ayrıldı. Ama evlerimiz yine bir tabiki. Evimi çok seviyorum. O da çok bağlı evine. Orasi bizim yuvamız. 10 aydır beraberiz. Birbirimize saygımız, aşkımız hiç değişmedi. Birbirimizden sıkılmak söyle dursun, 2 gün ayrı kalsak birbirimizi özleyen bir çiftiz. Biz birbirimizin yaşamında her bakımdan desteğiz.
Şimdi gelelim soruna. Çocuklar baba ve annesinin bosanma durumuna yeni yeni alışıyorlar. Ben erkek arkadaşımın annesiyle tanışıyorum. Gidip geliyorum, telefonda konuşuyoruz. Aramız gayet iyi. Birlikte yaşadığımızı da biliyor. Benim annem babam yani çekirdek ailem de destekliyor. Ancak eski eşi ve çocukları henüz hayatında benim olduğumu bilmiyorlar. Bunun bir süreç olduğunu ve çocuklarının kendisinden uzaklasmasindan korktuğunu söylüyor. Evliliği düşünüyoruz. Hatta birkaç gün sonra doğum günüm ve evlenme teklifi edeceğini de bir kere ağzından kaçırdı. Bizim bastan beri yola çıkış amacımız hep evlilikti.

Yaş farkını hiç sorun etmiyorum ama haliyle çocuklar ve eski eşiyle ilgili tereddütlerim var. Birde düşündüğüm maddi açıdan zaten 2 çocuğu var, onlara yeri geldi mi para yetismeyebiliyor. Bizim de cocugumu olursa, ki ben kesinlikle çocuk istiyorum. Nasil olacak? Biz de ara ara konuşuyoruz. Onun çekinceleri var, benim de var.
Mesela eski esinin 10 ay olduğu halde hala beni bilmemesi benim icin sorun. Bu yasa geldiği halde hala ne evim ne arabam var. Cocuklarim kirada oturuyor. O evin kirası, bizim evin kirası, annesine arada bir yardım etmesi vs.hepsi onun üzerinde. Hep mücadele içinde bir hayat. Ben de çalışıyorum, elimden geldiğince destek olurum tabiki ama bazen aklıma hakikaten yatmıyor. Yapma kızım bosver diyorum. Ama üzerime titreyen, üzerine titrediğim adamı birakmak ,herseyin yolunda gittiği iliskimi de bitirmek istemiyorum.
Eski esiyle cocuklari için görüşüyorlar, bu boyle olacak hep biliyorum ki, o konuda da güven açısından hicbir problemim yok. Ama bazen bunyem kabul etmiyor. Ellerim terliyor, carpintim başlıyor, kötü oluyorum. Bu ilişki yürür mü? Maddi manevi sorunlar olsa bile çözülür mü? Ne dersiniz? Tecrübeli arkadaslarin da yorumlarını bekliyorum... Teşekkür ederim.
Daha önce Boşanmamış, çocuğu olmayan bi adamla evlenince bile sorunlar bitmiyor. Sizde de mutlaka sorunlar olacaktır inşallah olmaz ama mutlaka bi yerden bişeyler çıkıyo. Birbirinizi sevmeniz saymanız çok güzel inşallah eğer evlenirseniz daha da mutlu olursunuz ve hiç bi sorun yaşamazsınız🙏