Ne güzel.Bende ablamla çok yakınım iyi ki var canım ablam. İkinci çocuklar hep birinci çocuk için yapılır denilir ya gerçekten de biraz öyle oluyor. Aman yalnız kalmasın oyun arkadaşı olsunlar destek olsunlar diye düşünüyor insan. Bir kaç sene sonrayı düşünüp motive oluyorum bende :)Merhaba, kız kardeşim ile aramda 2 yıl 9 ay var. Canım kardeşim, o kadar iyiki var ki. Ama annem için çok zor olmuş. Ben kıskanmayayım diye onu kucağında, beni sırtında taşırmış. Beni ayağında sallarken onu kucağında sallarmış aynı anda. Çok zorlanmış zamanında ama çok minnettarım anneme. Kardeşimsiz çok eksik olurdum. Sizin kızınızda sizin için böyle düşünecek büyüyünce. Onlara çok büyük bir iyilik yaptınız. Asla yalnız kalmayacaklar
Duygularını ifade edebilmesi çok güzel ama. Benim kızımda anne neden böyle yapıyosun diyip ağladı 3.gün. Bugün 6 gün oldu çok daha iyiye gidiyoruz. Sadece kızım biraz fazla şımardı o da düzelir yavaş yavaş. Annem şuan burada olduğu için geceleri ben uyutuyorum. Kardeş temalı masallar anlatıyorum kızım sürekli abla kardeşine vursun diyor. İçinde şiddet var görebiliyorum. Eşyalara oyuncaklara sert davranıyor. Sürekli parka gidince çocuklara vurucam diyor ama hiç şiddet dolu bir çocuk değildir normalde. Bende eline makas kağıt veriyorum kesiyor ya da kule yapıyorum yıkıyor yönetsin istiyorum biraz. Ağlamayaları biraz arttı. Ama iyiye gidiyoruz ışığı görebiliyorumHayırlı olsun bebeğiniz güle güle büyütün inşallah, benim de 5 yaşında ve 5 aylık iki kızım var, büyük kızım çok geri planda kaldı gibi hissediyorum ama bir yandan da bakıyorum: düne kadar çok üstüne düşüyorduk yemeğini bile kendi yiyemezdi doğru düzgün. Şimdi hem vaktimiz yok hem de biraz saldığımız için herşeyini kendi yapsr oldu. Bu onun için iyi bir şey. Bazen direniyor isyan ediyor, geliyor gözleri dolu özledim seni diyor. İşte o zaman bitiyorum. Güzelce anlatıyorum küçük kardeşinin benim bakımım olmazsa çok hasta olabileceğini, ama kızımın kendisine çok güzel baktığını söylüyorum, hem gururlanıyor hem de yumuşuyor.
Arada bir işlere onu dahil ediyorum, yemek yapsrken bulaşık yıkarken dahil ediyorum mutlu oluyor. Bazen denk geliyor ben masal anlatıp kitap okuyup uyutuyorum ben de rahatlamış oluyorum biraz. Ama bu 40ından sonra yavaş yavaş oldu, o zamana kadar alışma süreci biraz sancılı oldu, bağırışlar ağlaşmalar oldu zamanla rayına oturdu. Daha da oturacak. Özellikle kızım küçük kardeşiyle iletişim kurmaya başladığında herşy iyi yönde değişmeye başladı diyebilirim :)
Evet ikincilerin kaderi galiba. Kızım doğduğunda aslaaaa kucağımdan indirmezdim indiremezdim. Şimdi oğlum emiyor yatağına gidiyor ya da anneme. Kızım uyuyunca doya doya seviyorum ancak :)Kızım doğduğunda oğlum 2 buçuk yaşındaydı. Şimdi kızım 1 buçuk, oğlum 4 yaşında. Kesinlikle çok zorlanıyorum ama birbirlerine arkadaş oluyorlar, iyi ki doğurmuşum diyorum.
Vicdan azabım ilk çocuğuma değil, ikinciye karşı oldu. Çünkü ilkiyle 2 buçuk yıl yüzde yüz ilgilendim. Küçük olanda bu mümkün değil maalesef. Bir yandan büyüğe de bakıyorsun çünkü.
Düzelecek merak etmeyin. Bir film var, ben kızıma onu izlettim ama benim kız biraz daha büyük konusunu falan anlayabiliyor takip edebiliyor. Sizinkine de izletmek isterseniz filmin adı “Mirai” tam da kardeş kıslançlığını konu alıyor. Ebeveyn olarak bizi de eleştiriyor biraz :) kızım onu izledikten sonra biraz sakinleşti diyebilirim, durumu anlamaya başladı. Filmi de çok beğendi. Bebişi uyutup izleyebilirsiniz birlikteDuygularını ifade edebilmesi çok güzel ama. Benim kızımda anne neden böyle yapıyosun diyip ağladı 3.gün. Bugün 6 gün oldu çok daha iyiye gidiyoruz. Sadece kızım biraz fazla şımardı o da düzelir yavaş yavaş. Annem şuan burada olduğu için geceleri ben uyutuyorum. Kardeş temalı masallar anlatıyorum kızım sürekli abla kardeşine vursun diyor. İçinde şiddet var görebiliyorum. Eşyalara oyuncaklara sert davranıyor. Sürekli parka gidince çocuklara vurucam diyor ama hiç şiddet dolu bir çocuk değildir normalde. Bende eline makas kağıt veriyorum kesiyor ya da kule yapıyorum yıkıyor yönetsin istiyorum biraz. Ağlamayaları biraz arttı. Ama iyiye gidiyoruz ışığı görebiliyorum
Benim kız küçük henüz uzun bir film onun için :) Masallar kitaplar ile idare ediyoruz artık. Teşekkür ederim tavsiyeniz içinDüzelecek merak etmeyin. Bir film var, ben kızıma onu izlettim ama benim kız biraz daha büyük konusunu falan anlayabiliyor takip edebiliyor. Sizinkine de izletmek isterseniz filmin adı “Mirai” tam da kardeş kıslançlığını konu alıyor. Ebeveyn olarak bizi de eleştiriyor biraz :) kızım onu izledikten sonra biraz sakinleşti diyebilirim, durumu anlamaya başladı. Filmi de çok beğendi. Bebişi uyutup izleyebilirsiniz birlikte
Duygu yoğunluğumun nedeninin lohusalık olduğunun farkındayım ancak engel olamıyorum. Kızım incinmesini istemiyorum sanki bizi bir kenardan izleyip içerliyor gibisinden senaryolar kuruyorum kafamda. Zamanla her şey rayına oturur umarım.Araları tam 3 yaş olan iki kızım var. Biri 10 aylık diğeri 3,5 aylık. Çok yeni annesiniz bu dönemde bu ilgi yenidoğanda bu çok normal. Kendinize yüklenmeyin. Zamanla normale döneceksiniz. Biz şuan büyük kızımla yalnız vakit geçirebiliyoruz hatta küçük kızım 3 aylık olduğundan beri. Lohusalıktan böyle hissetmeniz çok normal. Hepsi geçiyor. Sağlıkla büyütün allah bağışlasın
zamanla geçiyor gerçekten. ben bi ara neden ikinciyi yaptım ki filan diyordum. ama şuan çok şükür çok güzeller. hepsi geçecek yani merak etmeyinDuygu yoğunluğumun nedeninin lohusalık olduğunun farkındayım ancak engel olamıyorum. Kızım incinmesini istemiyorum sanki bizi bir kenardan izleyip içerliyor gibisinden senaryolar kuruyorum kafamda. Zamanla her şey rayına oturur umarım.
Görüyorsunuz bazı insanlar gerçekten kalp kırıcı ve vicdansız olabiliyor sonuçta sizde yeni doğum yapmışsınız ve hormonlar altüst olmuş benim de şu an bir çocuğum 3 buçuk yaşında ve hamileyimArkadaşlar merhabalar. 5 gün önce doğum yaptım bir de 3 yaşına yakın bir kızım var. Kızım benim her şeyim hep tek baktım, hep yanımda uyuttum. Oyun arkadaşım , kızım, kankam, gezme arkadaşım birbirimizin her şeyiniz. Kardeşi olsun beraber büyüsünler istedik arayı çok açmadık, her şeyi hesaba kattık ama bu kadar zor olacağını inanın tahmin etmedim. Bakım vermek değil zor gelen kızımın ikinci planda olması. Eşim kendi işini yapıyor o yüzden rahatsız sürekli eşim ilgileniyor, denize götürüyor, parka götürüyor. Annem yanımda onunla hep oynuyor yemekler yapıyor, şımartıyor. Ben bebekten ben kendimden kalan zamanla ilgilenebiliyorum ancak ve bu beni mahvediyor vicdanım sızlıyor resmen. Uyanınca beni istiyor emziriyor oluyorum ağlıyor. Dün bana sarıldı neden böyle yapıyorsun dedi yarım saat kızımda bende ağladık kendimi. Kızım yine olgunlukla karşılıyor bence ama yine de o benim küçük bebeğim hiç kıyamıyorum. Sanki hep beni bekliyor gibi. Bu süreci nasıl yönettiniz neler önerirsiniz. Kendi ağrılarımda çok fazla bazen bebeği alacak gücüm bile olmuyor ağrıdan. Bende yeni doğum yaptım kendime bu kadar yüklenmiyim diyorum ancak olmuyor.
Vicdansız insanlar her yerde görmemek duymamak en güzeli. Bizim 11 gün oldu her şey iyiye gidiyor kızımda alışıyor bende idare etmeyi öğreniyorum. Sizde kafanıza takmayın bir kaç sene sonra oyun arkadaşı olacaklar bunun umuduyla geçiyor ilk zamanlarGörüyorsunuz bazı insanlar gerçekten kalp kırıcı ve vicdansız olabiliyor sonuçta sizde yeni doğum yapmışsınız ve hormonlar altüst olmuş benim de şu an bir çocuğum 3 buçuk yaşında ve hamileyim
Şu anda sizin düşüncenizin aynısını düşünüyorum acaba oğluna hak mı ettim tek çocukla mı kalsaydım diye bize en önemlisi keşke atansaydım bir türlü atama gelmedi