konuyu okuyunca gözümün önüne ablamla eniştem geldi.
Eniştemin yeğeni üniversiteden mezun olana kadar son 1-1,5 yılını ablamların yanında geçirdi. Ne temizlik ne yemek bir işe elini sürmediği oldu. ablamla eniştem sabahın 7'de işe gidip akşamın 6'da eve dönen insanlar haliyle yorgun oluyor, benim ablam o yorgunluğun üstüne kalkıp yemek yapıyordu. Hatta anlattığı bir durum beni çok üzmüştü. Bu yeğen okuldan gelmiş kendine göre yemek yapmış ve ne eniştem için ne ablam için ortaya bir tencere yemek pişirip koymamış , ablamlar gelince de pişkin pişkin ben yemeğimi yedim deyip odaya çekilmiş. Kız kardeşi olarak ben o zamanlar evine gidemezdim. Çalışıyorlar yoruluyorlar derdim. Ancak o kızın böyle yapması son damla oldu. Şimdi ise ne oldu yapılan iyiliği gördümü o kız hayır şuanda ne kendi amcası yani eniştemle nede ablamla konuşmuyorlar ailecek bütün akrabaya küstüler...köprüyü geçip işini halledene kadar dost gibi göründü...
Demem o ki arkadaşım evi varken evine gitsin insanda biraz düşünce olacak yoksa çok sorun yaşarsınız...