Merhaba 8 aylık bir bebeğim var sorunlu bir gebelik sonucu 2 ay erken doğdu yoğun bakım süreçleri 2 ayımızı aldı. Üzüntüler stresler… ben çalışan biriyim. Doğumdan sonra apar topar kocamın işi nedeniyle şehir değiştirdik.Annem babam öldü Bu göreve kv talip oldu. 1 hafta önceden çağırdım ki çocuğun rutinlerini öğrensin diye. Neyse geldiler çocuk 7 de uyanıyor kv 12 de sonrası kahvaltı faslı namaz niyaz derken kucağına bile nadir alıyor. Bende bebekten geri kalan vakitlerde temizlik yemek yapıyorum yenilen içilen bile tezgahın üstüne bırakılıyor. Bebeğime baksında eyvallah dedim. Ama içime kuşku düştü çünkü hiç o bakabilecek elektiriği almadım. Çünkü sadece yiyip içip keyfine bakıyor. Neyse dedim abartıyorum mama yapmayı anlatıyorum 1 haftadır 1 kere ben yapiyim demedi çocukla ilgi bilgiler veriyorum sürekli ağlıyor bu bebek hasta herhalde diyor. Hayır diyorum karnı aç karnı acıkınca altı pis oluna uykusu varsa ağlar hasta değil hergün hasta bu sürekli ağlıyor diyor ki asla böyle bir şey yok. Artık kpeder anlatıyorım bak diyorum ben yokken neden ağladığını sen anlat karnı acıkmıştır de tamam diyor adamcağız. Birazda prova olsun diye eşimle avmye gidelim dedim işe dönücem ihtiyacım var. Gittik ve sadece 1,5 saat içerisinde döndük. Geldik çok ağladı zor susturdum dedi kp ise aç olduğunu mama verince sustuğunu söyledi. Neyse dedim yine ama sabrım akrabalarını arayıp bize bırakıp gezmeye gittiler çocuk çok ağladı ben çok ağladım çok yoruldum dediğinde taştı. Kpeder bi yandan eşine sus diyor bi yandan bana balar ya ne var ki diyor Telefonu kapatınca bakamayacaksan ben bakıcı bulacağım dedim. Aa ben bakarım ben kimseye vermem sizin içiniz nasıl alıyor bilmem ne dedi. Dedimki bu bebek senle iken 4 defa mama yiyecek sen her seferinde bu kadar yorulacaksan bakamazsın benim aklım evde kalır ben yapamam dedim hem bakıcıyı kontrol edersin alışsın dedim. Ben bakıcı peşinde dolaşamam bakıcı alır içerki odaya götürür başına iş getirir dedi. Spnrada ben şaka yapıyordum dedi Çıldırma noktasındayım ben bir söze güvenerek bakıcı bakmadığım için şu an o kadar mutsuzum ki ! Bı saat oldu uyuyamadım üzüntüden pazartesi işe başlayacağım. Küçücük masum bir bebeği bütün sülalesine şikayet etmesine mi yanayım pazartesi işe başlayacağıma mı yoksa sadece kendi konfor alanını oluşturup sağa sola ben bebek bakıyorum demesine mi ? Aklımda soru işaretleri ve depresif bir ruh hali var. Akıl verin lütfen ben en acilinden yarım gün çalışacak bir bakıcıyı nasıl bulabilirim ? Bilmediğim küçük bir yerde yaşıyoruz