İlk çocukta karşı karşıya geldiğimiz noktalar oldu. Mesela ilk bir hafta sütün yetmiyor diye yedi beni ki çocuk günde altı yedi kere bez kirletiyordu. “Böyle konuşmaya devam edersen strese giricem olan süt de gidecek bi darlamasan beni” demiştim,eşim de destek olup kızınca küsmüştü ,lohusa halimle gönlünü aldık mecburen. Sonra ilk ay bir kilo alınca kusura bakma cahilliğime ver dedi,sen daha iyisini biliyormuşsun vs vs. Kendisine sütsüz anne diye tanıtıyordu,meme isterse benimkini veririm diyordu. O mevzuda bi çıldırmıştım ben. Diretmedi ama saçmaladı ,doğrusunu söyleyince kabul etti dediğimizi yaptı. Hep düzelttim. Şimdi kızım güzel bi çocuk olunca sen bu işi iyi biliyorsun diyor. Oğluma hiç karışmadı ne sütüme ne büyümesine. Çocuk bakımında kontrolü bana bırakır.
Ona göre asosyalim,misafir sevmem,kimseyi kabul etmem evime,onunla gezmem,misafiri gelince ona uğramam,içiçe olmak ister,defalarca arar,evi izler,şu saatte yattınız gördüm ışıklarınız açıktı sonra salon söndü mutfak yandı,biraz da orada oturdunuz herhalde,ne yemek yaptın vs vs bir de dedikoduları var sanırım bencil olduğuma dair . Böyle işte.
Son üç yıl kızım tam gün okuldaydı ve ben onu nerdeyse haftada bir iki görüyordum,pazar günkü aile yemeklerinde bir araya geliyorduk. O zamanlar böyle hissetseydim bi otuz kez taşınırdım muhtemelen. Çok haklısın.
Biz de burda gıybet yapıyoruz ama en azından lafı götürüp yüzüne yüzüne söyleyecek kişilere anlatmiyoruz 
